Sushi

Met snelle passen rent Donna naar de bushalte. Ze ziet de bus al aankomen en steekt haar hand op, ondertussen over een plas springend. De lucht is donker, het waait en de regen komt met bakken tegelijk naar beneden vallen. Donna merkt er weinig van. Haar hoofd is helder, haar hart is licht en haar lijf voelt warm en rozig. In de bus gaat ze achterin bij een groepje tieners zitten en schudt de ergste druppels uit haar haren. Ze lacht als twee meisjes haar verontwaardigd aankijken en haalt haar schouders op als ze haar kutwijf noemen. Ze doen maar. Zij zijn niet drie keer klaargekomen. Zij hebben niet de leukste, liefste en lekkerste vriendin die er bestaat. Die heeft zij wel.
Donna kijkt onverstoorbaar naar de tieners en stopt de dopjes van haar mp3 speler in haar oren. Ze wordt warm van binnen als ze aan gisterenavond denk. De warme mond en handen van Janneke op haar huid, haar vingers tussen haar benen, in haar, en tegelijk de koele buitenlucht. De geluiden die naar boven kwamen waaien. Het had haar alleen maar geiler gemaakt, heter en ze merkte aan alles dat Janneke het ook geil vond.
In een opwelling pakt ze haar telefoon en stuurt ze Janneke een berichtje.
‘Ik wil meer! Kom je vanavond naar mij? Haal ik sushi.’
Tevreden slaat ze haar benen over elkaar. Janneke is gek op sushi.

Bij de lift ziet ze Alex. Donna lacht naar haar. Het meisje ziet er fletser uit dan ze zich herinnert. Kleiner ook, en haar kleren zitten te strak.
‘Goedemorgen Alex, gaat het goed?’
Alex schudt haar hoofd. De deuren van de lift gaan open en Donna stapt door de open deuren naar binnen, kijkt Alex vragend aan.
Alex zucht. ‘Ruzie met Ronnie.’
‘Wie is Ronnie?’
‘Mijn vriend. Ik heb je gisteren over hem verteld.’
Vaag herinnert Donna zich het georakel van het meisje. De god is dus van zijn voetstuk gevallen.
‘Trek het je niet aan, dat waait wel weer over.’
Alex knikt. ‘Vast wel ja. Heb je vandaag tijd om naar mijn foto’s te kijken?’
‘Nee, ik heb het vreselijk druk. Een andere keer.’
‘Na het werk?’
‘Kan niet, ik wil op tijd naar huis.’
De deuren glijden open en Donna stapt de lift uit, Alex volgt haar. ‘Wat ga je doen dan?’
‘Ik wil gewoon op tijd naar huis. Als ik jou was zou ik opschieten. Norman heeft een hekel aan laatkomers.’
Ze draait met haar ogen naar een collega als Alex er op een drafje van door gaat. ‘Stagiaires…’

Haar dag is vol en druk en ze ziet het antwoord van Janneke dan ook pas halverwege de middag.
‘Sorry lieverd. Ik heb dat etentje met mijn werk vanavond. Morgen ook goed?’
Nee, morgen is niet ook goed. Morgen is haar dansavond en dat weet Janneke. Hoe kan ze dat nou voorstellen?
Het prettige gevoel verdwijnt een beetje. Ze wil haar vanavond zien. Samen eten, samen in bad, vrijen. Janneke heeft zo vaak etentjes van haar werk. Nukkig stuurt ze haar een berichtje terug.
‘Morgen ga ik dansen remember? Laat maar, ik spreek je later deze week wel.’
Donna gooit haar telefoon in haar tas. Het is altijd hetzelfde met Janneke, altijd komt ze op de tweede plaats.
Met grote passen loopt ze naar de koffiekamer waar Alex de vaatwasser in staat te ruimen.
‘Je moet uitkijken dat Norman je niet alleen de rotklusjes laat opknappen… het is een lui varken als het er op aan komt. Wil je dat ik naar je foto’s kijk?’
Verrast kijkt Alex haar aan. ‘ Ik dacht dat je geen tijd had vandaag?’
‘Ik heb nu tijd. Graag of niet hoor.’
‘Jawel, heel graag!’ Alex rent weg om haar map te pakken en Donna glimlacht. Het is echt zo makkelijk.

Terug bij haar bureau leest ze het laatste berichtje van Janneke.
‘Etentje gaat niet door, ik kom naar jou toe!’
Donna kijkt op de klok en verzamelt haar spullen. Haar hart is weer licht.
Alex verschijnt met de zwarte map in haar deuropening, kijkt naar de telefoon in Donna haar handen, de tas en jas over haar armen.
‘Ga je weg? Maar je zou…?’
‘Ja, sorry, sorry… een spoedopdracht. Morgen kijk ik echt, leg ze maar op mijn bureau.’
Haar hoofd zit al weer vol met Janneke en de avond die voor haar ligt. Alex en haar foto’s zijn vergeten op het moment dat de liftdeuren dichtglijden.

Show Buttons
Hide Buttons