Zoetigheid

Donna kijkt naar het meisje dat verlegen op haar bank zit. Blijkbaar heeft de wandeling naar huis haar wat ontnuchterd. Iets waar Donna totaal geen last van heeft. Donna laat zich niet ontnuchteren.
Ze laat Alex even met rust en geeft haar de tijd om te wennen aan het feit dat ze hier nu bij haar thuis zit. Donna ruimt haar camera op, gaat naar het toilet en kijkt op haar telefoon. Toch nog een berichtje van Janneke. Ze gooit haar telefoon in haar tas.
‘Wil je wat drinken?’
‘Wat heb je?’
‘Wat je wilt.’
‘Cola.’
‘Nee, geen Cola. Er is bier, wijn, port, Whisky… en anders ranja, met een rietje.’
Donna lacht om het gezicht van Alex. ‘Grapje… wil je echt cola. Ik heb hele lekkere wijn.’
Het is de wijn van Janneke, niet dat het Donna iets uitmaakt. Ze vult hem wel weer aan. Janneke is er niet.
‘Doe maar een wijntje dan…’
De onzekerheid straalt van Alex af, de verwardheid ook. Het is iets wat Donna nooit goed snapt. Ze weet wat ze wil, ze is ook gewend te krijgen wat ze wil. En op dit moment wil ze Alex.

Ze geeft een glas aan Alex en gaat naast haar op de bank zitten.
‘Spijt?’
Alex knikt, schudt dan haar hoofd. ‘Ik weet het niet…’
‘Geeft niks, gewoon ontspannen.’
Ze heft haar glas en neemt een slok. ‘En anders help ik je wel…’
Met grote ogen kijkt Alex haar aan. ‘Doe je dit vaker?’
‘Wat?’
‘Gewoon. Dansen en dan iemand mee naar huis nemen?’
‘Soms.’
‘Altijd vrouwen?’
‘Soms.’ Donna lacht. ‘Niet zoveel vragen joh, drink je wijn.’
Ze zet haar eigen glas op tafel en gaat staan, trekt haar jurk uit, daarna haar beha. Alex kijkt eerst geschokt, dan verlegen naar de grond en neemt een grote slok van haar wijn.
Donna pakt het glas uit haar handen. ‘Kijk eens naar me… vind je me mooi?’
Het meisje knikt en Donna buigt zich over haar heen, zoent haar voorzichtig.
‘Wil je me aanraken?’
Alex wil opstaan maar Donna houdt haar tegen, pakt haar hand en legt hem op haar borst. Ze ziet haar wangen kleuren.
‘Toe maar, streel maar.’
De hand van Alex blijft stil liggen en Donna trekt haar van de bank. ‘Kom.’
Gewillig laat Alex zich door Donna meevoeren, door de woonkamer, naar de slaapkamer achterin de grote ruimte.
‘Ik weet niet of…’
‘sssttt… niet praten… laat mij maar.’
Alex doet haar mond dicht en volgt Donna, kijkt naar Donna.
Ze laat zich zoenen en wat schuchter uit haar kleren helpen. Donna benoemt wat ze doet, vraagt bij alles wat ze doet of Alex het goed vindt en Alex knikt.Ze kan haar ogen niet van Donna afhouden.
‘Ik zal je laten voelen wat ik lekker vindt.’
En Donna doet. Ze duwt Alex voorzichtig op het bed en streelt en masseert haar schouders, haar rug, haar billen en benen. Ze likt de witte, zachte huid, bijt voorzichtig en rolt de lichtroze tepels tussen haar vingers. Het gehijg van Alex moedigt haar aan en ze legt haar vingers tussen haar volle benen, houdt het meisje met zachte hand tegen als ze van haar weg probeert te draaien.
‘Niet fijn?’
Alex klemt haar lippen op elkaar, schudt haar hoofd en hijgt. Ze pakt Donna haar hand als ze wil stoppen en duwt hem terug tussen haar benen. Donna lacht.
‘Als je dat lekker vindt…’
Ze duwt haar plat op het bed en zoent haar op haar buik, likt haar bovenbenen en ertussen. Steeds dichterbij het warme, zoetruikende plekje, terwijl ze twee van haar vingers bij haar naar binnen laat glijden.
Het gehijg en gekreun uit de keel van Alex windt haar op en ze stoot twee vingers bij zichzelf naar binnen terwijl haar tong proeft. Nat en zout. Heet en zacht.
Alex schokt onder haar mond en vingers, legt haar handen in Donna’s haar en trekt haar steviger tussen haar benen. Donna begraaft zich in de bedwelmende zoetigheid en weet dat ze haar voor zich gewonnen heeft. In elk geval voor vannacht.

Show Buttons
Hide Buttons