Veranderingen

Donna laat zich geïrriteerd achter haar bureau vallen en opent haar agenda. Wat denkt hij wel niet! Wat denkt die stijve hark wel niet. Hij hoeft haar niet te vertellen hoe ze haar werk moet doen. Ze weet hoe ze het moet doen. Ze doet het al jaren, naar volle tevredenheid. Denkt hij nou echt dat zijn komst alles gaat veranderen? De arrogante kwal.
En dan de toon waarop hij had gesproken. U dit, en U dat.
Hij had haar werk bekeken. Hij was ervan onder de indruk, dat dan weer wel, maar hij verwacht meer. Meer opdrachten en een agenda, aan het begin van de week, zodat hij wist welke opdrachten ze had, en waar. Wanneer haar dagen niet vol waren kon hij haar elders inzetten. Er moest bezuinigd worden. Tijdens vergaderingen wilde hij een overzicht van lopende opdrachten, en afgeronde opdrachten. En of ze zo vriendelijk wilde zijn haar privézaken voortaan thuis te laten.
Donna laat haar privézaken thuis, die schreeuwend kleuter bij de receptie was een zaak van Alex, daar had zij niets mee te maken. En haar elders inzetten? Waar dan? Ze is fotografe en is niet van plan klusjes van andere afdelingen op te knappen. Saai kopieerwerk, een beetje knippen en plakken. Daar past ze voor. Als haar agenda leeg is, gaat ze naar huis. wat wil hij ertegen doen? Haar salaris inhouden? Ze verdient al per opdracht, het is meer dan voldoende.

Met donkere ogen pakt ze haar spullen. Norman houdt haar tegen op de gang.
‘Ook een preek gehad?’
‘Jij ook?’
‘Vooral een hoop geblabla, over efficiëntie, meer opdrachten en vooral minder stagiaires. Ik geloof dat Alex kan blijven, maar dan vooral omdat ze multi-inzetbaar is.’ Hij grijnst. ‘Iets waar ik het helemaal mee eens ben.’
‘Rustig aan had ik gezegd.’
‘Maar je hebt geen nee gezegd. Wat drinken later?’
Ze kijkt hem aan en het is alsof ze hem voor eerst echt ziet vandaag. Zijn gezicht is opgezwollen, zijn neus ronduit dik. Rond zijn linkeroog zitten verkleuringen. Blauw en paars. Heeft die knul hem een klap verkocht? Dat is dan hard aangekomen.
‘Dat ziet er lelijk uit.’
‘Het gaat wel weer over.’ Norman grijnst. ‘Nou? Are you in, or are you out?’
Donna twijfelt. Ze is nog nooit wat met hem gaan drinken. Verder dan wat uitdagende praat en een beetje teasen op de werkvloer gaat het nooit. Hij haalt zijn schouders op.
‘Graag of niet hoor, ik ben wel benieuwd naar je echte dirty mind.’
‘Best hoor, de korenbloem?’
Hij knikt, zwaait en loopt weer naar zijn kantoor. Donna verdwijnt in de lift. Ze zien allebei Alex niet.
Het meisje glundert. Multi-inzetbaar, ze is multi-inzetbaar, en Norman is het daar mee eens. Terwijl hij haar het idee geeft dat hij haar maar een dom wicht vindt, goed voor de rotklussen.
De rest van het gesprek heeft ze niet meer gehoord. Ze mag blijven omdat ze multi-inzetbaar is.
Neuriënde loopt ze naar het kantoor van Norman. Het kan haar niet schelen wat voor een opdrachten hij haar nu nog geeft. Ze weet dat er binnenkort verandering in zal komen.

Donna zit aan de bar en heft haar biertje naar Norman.
‘Op de heer van Tours, dat hij maar snel met de noorderzon mag vertrekken.’
Norman lacht. ‘Zo erg is het toch niet? Wat kleine veranderingen…’
‘Ik haat het als ik niet zelf mijn tijd kan indelen. Nog even en dan krijgen we een kloksysteem, worden we niet meer per opdracht betaald, maar per aanwezige uren.’
‘Zo’n vaart zal het niet lopen denk ik, maar als je er bang voor bent, beter maar goed voorbereid dan.’
Donna snuift. Ze piekert er niet over. Zolang haar werk goed is, en ze voldoende opdrachten binnenhaalt heeft die hark geen reden tot klagen.
Norman kijkt haar aan. ‘Vertel... Alex.’
‘Jemig, hou toch op over Alex, je hebt haar de hele dag al om je heen. Ik ben er nu toch?’
‘Je hebt een plannetje…’
‘En dat hou ik voorlopig nog even voor mezelf. Het is helemaal niet gezegd dat ik Alex zo gek krijg.’
‘Maar je denkt van wel.’
Donna denkt van wel. Eigenlijk weet ze het zeker, maar dat gaat ze Norman niet vertellen. Nog niet.
Ze wil dat hij ophoudt over Alex. Zij is hier nu en ze heeft wel zin om het teasen naar een volgend level te tillen. Ze weet dat hij het kan. Hij heeft haar verhalen verteld…
‘Vertel nog eens wat meer over die vrouw… je laatste date?’
‘Dat staat even op een laag pitje.’
‘Ach, staat Norman droog?’
‘Ik sta nooit droog. Dat weet je.’
‘Nu ook niet?’
‘Nu zit ik hier met jou.’
‘Precies.’
Ze kijkt hem uitdagend aan en vraagt zich af waarom het niet eerder in haar is opgekomen.
‘Je weet dat ik fout ben Donna, erg fout.’
‘Misschien heb ik wel zin in erg fout.’
‘En je vriendin?’
‘Dat staat even op een laag pitje.’
Donna drinkt haar glas leeg en staat op.
‘Graag of niet. Ik heb nog wel een paar mooie foto’s van Alex. Ik denk dat je die wel interessant zult vinden.’
Ze pakt haar tas en loopt naar de uitgang. Het kan haar niet schelen of hij achter haar aankomt of niet. Norman is niet belangrijk, wat hij haar zou kunnen bieden misschien, de plannen die zich in haar hoofd ontvouwen en haar opwinden, daar kan ze hem bij gebruiken.
Hij is een speeltje, niet meer en niet minder.

Show Buttons
Hide Buttons