Meer van alles

Liggend op haar rug rookt Donna een sigaret. Ze rookt nooit, al heel lang niet meer, maar nu heeft ze er zin in, en Norman heeft sigaretten. Hij zit op de bank, bladert door haar fotomap en vraagt.
Hij vraagt hoe lang ze al dergelijke foto’s maakt, en of ze de foto’s al eens eerder aan iemand heeft laten zien. Nooit. Niemand behalve de personen die op de foto’s staan, soms. Alex heeft haar foto’s ook niet gezien. Nog niet. Donna zal ze haar laten zien.
Ze gaat overeind zitten en gooit haar sigaret in het lege glas wijn. Met haar armen om haar knieën kijkt ze Norman aan.
‘Je moet niet denken dat je mij net zo kunt behandelen als al die andere hoertjes van je.’
Hij trekt zijn wenkbrauwen op. ‘Hoe behandel ik die dan volgens jou?’
‘Alsof je iets over ze te zeggen hebt… dat vrouwtje waar je over vertelde… Zoë?’
Hij grinnikt. ‘Zoë is mijn hoertje, jij bent gewoon een hoer. Voor iedereen, iedereen die maar wil. Dat ga ik regelen… dan ben je dus wel mijn hoer.’
‘Ik ben mijn eigen hoer.’
Norman haalt zijn schouders op. ‘Wat jij wilt. Ik kan je dingen laten doen waar je nog nooit over hebt gedroomd.’
‘Er is niet veel waar ik nog niet over heb gedroomd.’
Hij staat op, loopt naar de keuken en komt terug met een biertje.
‘Je doet stoer Donna, maar je vindt het maar wat geil om een hoer te zijn. En als jij ieders hoer bent, dan ben je dus ook die van mij, simpel zat. En met jou, Alex ook. Wanneer ga je dat regelen?’
‘Snel, maar ik bepaal dat.’
Norman schudt zijn hoofd. ‘Dat bepalen wij samen, jij en ik. Alex, en anderen. Mannen ook. Het maakt jou niet uit.’
‘En jouw hoertje?’
‘Die is van mij!’
‘Niet delen?’
‘Voorlopig niet.’
Donna staat op van de grond. In haar buik gloeit het weer. Het komt door de verhalen van Norman. Wat hij zegt dat hij gedaan heeft.
‘Heb je een foto van haar?’
Ze gelooft hem niet als hij zegt van niet, maar ze laat het. Ze denkt dat zijn blauwe oog en dikke neus iets met die vrouw te maken hebben. Dat hij misschien te hard van stapel is gelopen. Zijn eerdere verhalen waren veel stoerder, ruiger. Nu blijft hij vaag. Over zijn laatste afspraak met haar, en over een volgende. Het kan haar niet echt schelen. Hij doet maar wat hij niet laten kan. ‘Laat dat filmpje nog eens zien…’
Norman pakt zijn telefoon, speelt het filmpje af en Donna kijkt naar zichzelf. Naar haar billen en haar rug. Terwijl ze kijkt geniet ze weer, bijna net als eerder. Het geluid van haar eigen stem, haar gekreun en gehijg. De reactie van haar lijf op zijn stoten.
‘Stuur maar naar haar… eens zien hoe ze daar op reageert.’
Zijn reactie vertelt haar niets. Hij kijkt haar aan, selecteert dan het filmpje en stuurt het naar Zoë.
Donna legt haar hand in zijn kruis, ze masseert zijn lul en zuigt op zijn vingers.
Dat ze graag wil, vindt hij geil. Dat ze zijn perverse ideeën en gedachten deelt ook. Het is niet helemaal hoe hij het wil, maar als ze Alex zo ver krijgt… Wie weet heeft hij dan wel hoe hij het wil.

Donna laat zich naar de grond duwen, gaat op handen en knieën zitten en laat hem weer in haar komen. Nog harder dan daarvoor. Haar kreten winden hem op, en maken dat hij nog harder stoot, nog dieper. Als hij zijn duim in haar kontje duwt, roept ze dat ze meer wil. Twee vingers, drie.
Ze houdt zich vast aan de vensterbank, laat zich met iedere haal omhoog duwen. Ze zucht en ze hijgt. Ze kreunt dat ze wil dat hij haar in haar kontje neukt.
Norman doet en hij laat haar schreeuwen om meer. Haar handen grijpen naar houvast, haar onderlijf komt hem in zijn stoten tegemoet.
Ze merkt niet dat spullen op de grond vallen, ook niet dat ze haar hand open haalt aan de scherven van haar wijnglas. Ze voelt alleen maar het harde en het rauwe. De onbeheerste geilheid die nu Norman in haar lijf losmaakt. Nog steeds wil ze meer. Meer van alles.

Show Buttons
Hide Buttons