Tegengas

Donna wordt wakker van het schelle geluid van de voordeurbel. Het was niet altijd zo schel. Ze herinnert zich een vriendelijke klank, warm en uitnodigend, zowel voor de bewoners van het huis als voor de bezoeker. Nu is de toon boos en schreeuwerig, als een waarschuwing. Ze doet haar ogen open en mompelt.
‘We moeten een andere bel …’

Haar woorden gaan verloren onder zijn bezitterige mond en dwingende tong. Ze is wakker, samen met het hete vuur in haar lichaam. Ze slaat haar lichaam om hem heen en probeert hem in bed te houden als de bel nog een keer door het huis galmt. Seth legt zijn hand tussen haar gespreide benen.
‘Maak jezelf klaar en doe het goed. Ik wil het om je heen kunnen ruiken als je beneden komt. Ik wil koffie en eieren, met spek.’

Hij verdwijnt en trekt de deur achter zich dicht. Ze hoort de trap kraken, de zware voordeur, zijn zachte stem. Donna zucht en laat haar vingers door haar warmte glijden, haar andere hand speelt met de ringetjes door haar tepels. Het is niet hetzelfde. Ze wordt geil en de spieren in haar onderbuik reageren op de bewegingen die ze maakt, maar het is niet hetzelfde. Het vervult haar niet zoals bij Seth. Toch komt ze klaar. Een beetje teleurstellend, maar de gedachte dat hij weet dat ze het doet is genoeg. Hij hoeft niet perse naast haar te liggen. Ze doet het toch voor hem. Hoe geil het ook is, ze doet het altijd voor hem. Uiteindelijk zal hij haar laten voelen dat hij het ook voor haar doet.

Naakt gaat ze naar beneden en ze schrikt heel even als ze Zoë in de keuken ziet, het korte gevoel van schaamte duwt ze weg en ze negeert de dwingende woorden van Seth. Dit is haar huis en Seth wil dat ze naakt is. Hij heeft het haar gezegd. De ogen van Zoë veranderen daar niets aan en het prettig om weer eens met haar lichaam te pronken. Van Zoë heeft ze niets te vrezen.

Ze maakt het ontbijt en wacht tot Seth bij haar terugkomt voor ze de eieren boven de pan breekt.
‘Wat wilde Zoë?’
‘Niets bijzonders …’
Hij gaat achter haar staan en stuurt haar bewegingen. Samen maken ze het ontbijt en tegen haar billen aan voelt ze hem weer groeien. Uitdagend duwt ze zich tegen hem aan. Ook dat is vragen, nog geen smeken. Seth lacht, opent zijn broek en glijdt bij haar naar binnen. Hij draait zijn hand in haar haren en zet het vuur onder de pan lager.
‘Ben je lekker klaargekomen Putta? Ja? Let op het vuur, nu ben ik aan de beurt …’

Hij fluistert zacht en zijn bewegingen nemen het ritme van zijn woorden over. Ze laten haar weer branden, maar het vuur is deze keer ijzig. Hij hijgt tegen haar oor.
‘Ik lijk op mijn vader Putta, op onze vader en misschien krijg ik ook genoeg van jou. Hij kreeg genoeg van jouw moeder en zocht iemand voor erbij …’

De pijn die zijn woorden veroorzaken, vergroten het genot in haar lichaam en het verlangen naar nog meer. Ze wil dat hij doorgaat, tegelijk wil ze dat hij zijn mond houdt omdat zijn woorden haar ergens diep van binnen kwetsen. Ze voelt aan zijn handen dat hij het ook weet.

‘Dat vindt je lekker toch? Eerst de pijn, daarna al het andere …’

Hij praat over een kind, van hen samen, wanneer hij genoeg van haar heeft.
‘Je wordt dik Putta, nu al … Als je nog dikker wordt, als je ouder wordt … misschien wordt je lelijk, dan… Dan neem ik er iemand bij. Een lief, gewillig meisje enkel voor mijn genot. Dan mag je mijn kinderen krijgen …’

Het gevoel wordt groter en echter en wringt in haar borst. Het ontneemt haar de adem en duwt boze tranen omhoog. Fel draait ze zich om. Hij glijdt uit haar en de vaste greep rond haar haren doet haar hoofdhuid branden. Woest geeft ze hem een zet. Haar plotselinge beweging stoot tegen de pan op het vuur en druppels heet vet spatten tegen haar buik.
Seth vangt de pan voordat het vet nog meer schade kan veroorzaken en hij kijkt haar met een onaangenaam lachje aan.

‘Wat is er, Putta? Denk je dat ik dat niet zou doen?’
‘Hou je mond!’
Haar woorden zijn verbeten en net zo donker als zijn ogen. Ze geeft hem nog een zet en heel even maakt het lachje plaats voor nieuwsgierige verwondering. Het duurde kort, maar ze zag het toch. Tegengas. Minggus had wel gelijk. Ze moet hem tegengas geven. Niet zodat hij niet over haar heen loopt, maar omdat hij het nodig heeft.

Seth pakt haar weer bij haar haren en trekt haar naar zich toe.
‘Ik zeg wat ik wil en wanneer ik dat wil Putta, juist als het jou pijn doet. Want dat doet het. Ik zie het en ik voel het, maar ik doe wat ik wil …’
Ze wil haar mond open doen en hij legt zijn hand over haar lippen.
‘… een hoerig meisje. Jonger, mooier en geiler dan jij bent. Gewoon voor erbij, een nieuwe Putta. Ik kan dat en ik mag dat. Als mijn kind in jou groeit, dan heb jij aan je plicht voldaan …’
Woest zet ze haar tanden in zijn vingers. Seth vloekt en Donna schreeuwt terwijl de hete tranen over haar wangen lopen.

‘Nee! Jij zet mij niet aan de kant en je neemt niemand voor erbij. Je hebt mij al voor erbij, voor naast al het andere dat in jou leeft, alles wat je mij niet vertelt. Ik doe alles voor jou en duld niemand op mijn plek hoor je!’

Donna ademt snel en kijkt naar zijn gezicht. Het boosaardige lachje verdwijnt nu helemaal, het donkere in zijn ogen ook. In plaats daarvan verschijnt er iets dat ze nog niet eerder gezien heeft. Hij is uit het veld geslagen en onthutst. Zijn stem is schor.

‘Het zijn maar woorden Donna, ze betekenen niets. Niet echt …’

Ze wil hem aanvliegen omdat hij haar naam gebruikt, maar houdt zich in en spuugt haar woorden zijn kant op.
‘Niet!? Dus je oom had gelijk? Het is alleen maar bangmakerij, afstandelijk en zonder betekenis, zonder dat je er ook maar iets van meent. Je doet en zegt omdat ik het toelaat, maar verder betekent het niets! Jij kunt heel makkelijk zonder mij. Als ik nu weg zou gaan dan zou je met een knip van je vingers een ander hebben …’

Zijn zwijgen stookt de woede in haar borst nog meer op en hijgend gaat ze door.

‘Misschien moet ik dat maar doen. Gewoon weg gaan, zodat jij op zoek kunt gaan naar een ander hoerig meisje, naar een moeder voor je kinderen, naar … naar … Een putta! Jij hebt mij helemaal niet nodig.’

Ze draait zich om en laat hem achter in de keuken. Haar eigen woorden doen haar pijn, maar ze zijn nodig. Seth heeft ze nodig. Hij moet weten dat ze hier niet alleen maar is omdat ze zijn putta wil zijn. Ze heeft hem nodig, maar ze wil dat hij haar ook nodig heeft, net zo hard als zij. Net zo hard als ze zijn wreedheid en harde, pijnlijke woorden nodig heeft.

Halverwege de trap haalt hij haar in, zijn hand bij haar bovenarm en hij houdt haar tegen.

‘Ik heb jou wel nodig putta …’

Hij knielt, slaat zijn armen rond haar middel en legt zijn gezicht tegen haar buik.

‘… jij haalt het beste en het slechtste in mij naar boven. Dat kan alleen jij. Alles wat ik ben, wie ik ben, het komt los bij en door jou. Niemand anders kan dat, niemand heeft dat ooit gekund. Het was het één of het ander, nooit samen …’
‘Niemand Seth? Ook je moeder niet?’
‘Zij juist niet Putta … ik hou van jou. In de meest toegewijde en verdorven manier die mogelijk is. Er zal nooit een ander kunnen zijn, niet op die manier.’
‘En die woorden?’
‘Alleen maar om jou te raken. Jij wilt dat en dat voel ik, daardoor raakt het mij ook …’

Met haar vingers gaat ze door zijn haren.

‘Ik wil je moeder leren kennen Seth. Ik wil weten waarom ze mij achterliet en alleen maar terugkwam voor mijn vader … onze vader. Ik wil weten waarom ze van hem hield, waarom hij van haar hield. Ik wil weten wie dat jongetje op de foto is …’

Hij trekt haar naast zich op de trap.

‘Dat jongetje is jouw broer, mijn halfbroer, Gabrio. Hij is verdronken in de vijver in het park, mijn moeder gaf zichzelf de schuld …’

‘Ik wil het van haar horen Seth. Zij kan het me zelf vertellen. Ik wil haar dagboeken.’

Hij knikt en kijkt haar aan. Langzaam verschijnt het donkere weer in zijn ogen.
‘Het is geen mooi verhaal Putta en zeker niet romantisch. Het is hard en pijnlijk. Misschien vertelt het je dingen die je helemaal niet wil weten.’
‘Maar ik ben het waard om ze te weten …’

Weer knikt hij. Donna zucht diep en legt haar hoofd op zijn schoot. Meer hoeft ze niet te weten. Hij houdt ook van haar, net zo hard en net zo diep. Het was geen vrije keuze. Zo werkt het niet met liefde. Niemand kiest van wie hij houdt en hoe hard hij liefheeft, maar iedereen krijgt wat hij nodig heeft, op het moment dat hij dat het meest nodig heeft. Seth is het waard. Zij is het ook waard. Ze zijn elkaar waardig, in de meest toegewijde en verdorven manier die bestaat.

Show Buttons
Hide Buttons