Zesde zintuig

Het onthaal dat ze krijgt is warm en liefdevol, zonder dat er woorden worden vuilgemaakt aan haar afwezigheid. Ze probeert het toch uit te leggen, maar Jacob wuift het weg.
‘Je zult er zo je redenen voor hebben gehad Donna. Je bent er weer en dat is wat telt.’
‘En toen ik er niet was?’
Jacob lacht. ‘Toen hebben we zelf wat geprobeerd, maar de belofte van de kunsten van Donna Coredo is toch niet hetzelfde als wat wij produceren. Gelukkig kun je in deze business nauwelijks klanten kwijtraken.’
Onderzoekend kijkt ze hem aan. ‘Waren mensen ontevreden?’
‘Teleurgesteld is een beter woord denk ik.’
‘En toen?’
‘Maak je daar nu geen zorgen over. Je bent er weer, daar gaat het om. Hoe gaat het met Seth, redt hij het een beetje?’

Donna bekijkt met een half oog de foto’s van de laatste uitvaart die ze heeft gemaakt. Ze ziet de kleine details die ze erin naar voren heeft weten te halen en weet dat dat de belofte van haar kunsten is, maar het blijft dood. Stille beelden die bij afscheid horen. Ze kijkt Jacob aan.

‘Seth is mijn broer …’

De woorden blijven zwaar in de lucht hangen en ze houdt haar adem in. Er volgt geen antwoord en omdat dat uitblijft, durft ze Jacob ook niet aan te kijken.

‘Ik wist het niet en nu ik het wel weet, wil ik niet dat het tussen ons in blijft hangen. Ik wil vrij met je kunnen blijven praten, zoals we altijd hebben gedaan …’
Jacob onderbreekt haar. ‘Je hoeft het me niet te vertellen.’
‘Ik wil het je vertellen.’
Onverwacht fel valt hij uit. ‘Maar ik wil het niet weten Donna!’
Hij draait zich om en trekt zijn jas van de kleine kapstok naast de deur. ‘Ik heb een afspraak. Als je hier vanmiddag nog bent kunnen we de wensen van de familie bespreken.’

In zijn haast botst hij tegen zijn broer op. Albert kijkt hem met opgetrokken wenkbrauwen na en dan naar Donna. ‘Wat heeft hij ineens?’

Albert is Jacob niet, maar nu Donna hardop heeft gezegd wat ze dacht nooit tegen iemand te kunnen zeggen, weet ze ineens zeker dat ze niet wil dat het een geheim blijft. Niet tussen haar en de mensen die belangrijk voor haar zijn.

‘Ik heb hem verteld wie Seth is.’
‘En dat is?’
‘Seth is mijn broer.’

Er zit geen aarzeling meer in haar woorden. Het is de waarheid, maar het woord betekent niets. Seth is haar broer omdat haar vader ook die van hem is, meer dan dat is het niet. Toch houdt ze ook nu haar adem in. Albert kijkt haar aan en vraagt of ze ook koffie wil. Donna knikt, verbaasd om zijn reactie. Ze gaat aan de kleine tafel zitten.

‘Dat is alles, meer heb je niet te zeggen?’
Hij lacht zacht en zet een beker koffie voor haar neer. ‘Ik heb genoeg te zeggen, maar wat ik ook zeg, het blijft mijn mening. Ik begrijp in elk geval de reactie van mijn broer.’
‘Omdat?’
Albert schudt zijn hoofd en gaat tegenover haar zitten. ‘Eigenlijk verbaast het me dat je het zelf niet begrijpt. Ik dacht dat jij daar een soort zesde zintuig voor had.’
‘Voor wat?’
‘Het oppikken van signalen die … nou ja, laat ik zeggen, erotisch van aard zijn.’
‘Erotisch? Wat heeft dat met Jacob te maken?’
Hij neemt een slok en lacht een beetje ongemakkelijk. ‘Misschien moet ik het je niet vertellen. Ik denk niet dat Jacob nog weet dat hij het mij vertelt heeft …’

*

Jacob ging mee met zijn vader toen de uitvaart van Donna’s moeder geregeld moest worden. Dat was de eerste keer dat hij Donna zag. Ze was nog jong, een jaar of twaalf en een onzeker meisje met stijve kleren en strakke vlechten in haar haren. Aan alles in haar houding kon hij zien dat ze niet gelukkig was en hij merkte meteen dat dit door haar vader en het huis kwam.

Hij vertelde het Albert op een avond, na de nodige glazen wijn en jaren na die allereerste ontmoeting Dat meisje. De jonge dochter van Mezak Coredo, had een onuitwisbare indruk op hem achter gelaten en ze was zelden uit zijn gedachten.

‘Ik weet dat het slecht is, maar ze raakte me overal en de manier waarop kon ik niet toestaan.’

Hij noemde haar ogen smeulend met een verborgen vuur. Dat vuur moet op de juiste manier aangewakkerd worden en Jacob dacht dat hij dat zou kunnen. Hij zou voor haar kunnen zorgen en haar kunnen helpen die kant van zichzelf te ontdekken.

Natuurlijk deed hij niets met die gedachten. Hoe goed hij zijn eigen bedoelingen ook vond, hij wist dat niemand het met hem eens zou zijn en uiteindelijk vond hij een manier om zijn eigen verlangens een plek te geven zonder dat hij daar iemand mee zou schaden.

*

‘Wat voor een manier?’
Albert schudt zijn hoofd. ‘Ik heb je al teveel verteld. Jacob vindt dat Seth niet goed voor je is en hij denkt dat het een bevlieging is, net als altijd …’
Donna zucht diep. ‘Seth is geen bevlieging.’
‘Nee, dat denk ik ook niet en ik denk dat Jacob dat nu ook weet.’
‘Hij heeft nooit iets laten merken.’
‘Had dat iets uitgemaakt?’

Donna denkt na en schudt haar hoofd. Jacob is een vriend, een wijze mentor die naar haar luistert wanneer ze dat nodig heeft en haar advies geeft of ze hier nu om vraagt of niet. Ze heeft nooit op een andere manier naar hem gekeken. Ze heeft zich ook nooit afgevraagd of ze zijn vriendschap wel waard is.

‘Ik ben een egoïst.’
Albert staat op en zet de koffiebekers in de gootsteen. ‘Nee, je bent gewoon jong en bezig met jouw eigen demonen. Je bent niet verantwoordelijk voor die van Jacob. Hij komt wel weer terug. Je zit al heel lang in zijn hart, die plek raak je niet meer kwijt. Zullen we beginnen?’

Donna volgt hem naar de koude kelder, waar het naakte lichaam van een vrij jonge vrouw al op de metalen brancard ligt. Albert zet de radio aan en verruilt zijn vest voor de witte overjas. Hij kijkt Donna aan. ‘Wil je helpen?’
Zonder dat ze erover na hoeft te denken knikt ze van ja en ze pakt de latex handschoenen van hem aan. Ze heeft vaak gekeken hoe hij en Jacob deze laatste dienst leverden en hoewel de dode zelf er geen weet meer van heeft, is het toch eerbiedig en zelfs sereen werk.

Ze werken in stilte. Donna kijkt naar het stille gezicht van de vrouw en vraagt zich af wie ze was en wie ze achter laat. Ze vraagt zich af of ze liefde heeft gekend en of deze ook werd beantwoordt.

‘Ben je nooit nieuwsgierig naar het verhaal van de mensen die hier terecht komen?’

Albert glimlacht en haalt voorzichtig een borstel door het donkerbruine haar.
‘Vaak hoor ik meerdere verhalen. Wanneer iemand sterft is er altijd grote behoefte om te praten en te vertellen.’
‘Ja, maar dan hoor je niet haar verhaal. Zij kan het je niet meer vertellen.’
‘Haar verhaal leeft in de mensen die ze achter laat.’

Maar dat is niet altijd het verhaal dat de persoon het best omschrijft. Misschien dat het niet hoeft, maar Donna weet zeker dat het verhaal dat Seth over zijn moeder vertelt, anders is dan het verhaal wat zijn moeder haar zal vertellen.
Ze schuift een smalle ring aan de slanke stijve vingers en vouwt voorzichtig de handen samen ter hoogte van de navel. Met kleine kussentjes voorkomt ze dat de armen terugvallen op de brancard.

‘Misschien is het wel niet mogelijk om iemand echt helemaal te kennen …’
Albert kijkt haar wat verbaasd aan. ‘Denk je dat echt?’
‘Ik weet het niet, misschien. Ik denk dat ik Seth ken en ik denk ook dat ik hem aanvoel, maar misschien is dat niet zo. Misschien lijkt het zo, omdat ik het graag wil.’
‘Jullie zijn nog maar kort samen. Je leert elkaar steeds beter kennen.’
Donna knikt. ‘Ken jij jouw vrouw? Weet je waar ze van droomt en wat haar angsten zijn? Weet je waar ze naar verlangt?’
‘Ja, ik denk dat ik dat weet en mocht ik het niet weten, of iets van haar signalen missen, dan zou ze het me vertellen.’

Wat Albert zegt klinkt heel mooi, maar Donna vindt het moeilijk te geloven en ze denkt niet dat Seth het haar zonder meer zal vertellen. Hij is daar nu al duidelijk over. Het gaat haar niets aan.

‘Waarom accepteer jij zonder meer wat ik je vertel over Seth en mij, waarom keur je het niet af?’
Albert opent de koelcel en rijdt de brancard naar binnen. Hij sluit de deur en draait aan de hendel om hem af te sluiten.
‘Ik denk niet dat de mening van anderen belangrijk is en ik denk ook niet dat je het aan anderen uit hoeft te leggen. Zolang jij het maar begrijpt.’

Donna zucht. Ze begrijpt het niet, niet met haar verstand en ze kan het ook niet uitleggen, aan niemand. Wat ze voelt gaat alle verstandelijke vermogens te boven, maar iets in haar zegt dat het niet fout kan zijn. Niet zoals het tussen haar en Seth is en dat is echt. Ze weet dat hij nog niet de helft van zichzelf heeft laten zien, maar ze zal ook die kant leren kennen. Hij zal het haar laten zien en als hij dat niet kan dan zal hij het haar laten voelen.

Haar zesde zintuig is niet van erotische aard. Haar zesde zintuig is Seth.

Show Buttons
Hide Buttons