Volgzaam

Ze praat, lacht en flirt zelfs een beetje terug en met plezier ziet ze dat Duncan zich meer en meer ontspant, maar zodra ze Seth weer uit de kamer achter de bar ziet komen, is ze de man vergeten.
Seth legt zijn hand onder haar kin en kijkt haar onderzoekend aan.
‘Je vermaakt je nogal Putta?’
Donna lacht en leunt tegen hem aan. ‘Alleen maar voor de show. Ik moest hem op zijn gemak stellen toch? Dat is gelukt.’
Hij wenkt Duncan en trekt Donna met zich mee. ‘Je lijkt er zelf anders ook veel plezier in te hebben.’
Ondeugend kijkt ze naar hem op. ‘Hoor ik daar een beetje jaloezie?’

Hij geeft haar geen antwoord. Zwijgend trekt hij haar met zich mee en hij geeft nog een keer een sein richting Duncan dat hij hen moet volgen. Ze gaan een trap op en hij brengt haar naar een kamer met vijf pokertafels. Aan weerszijden van de dubbele deuren staan vier vrouwen. Ze zijn jong en dragen nietsverhullende kleding. Seth glimlacht, blijft bij een van de vrouwen staan en strijkt haar even langs haar wang. Donna kijkt hem boos aan, hij grijnst.
‘Lekker, maar ze kan niet tippen aan jou, dus maak je geen zorgen Putta.’

Hij brengt Duncan naar een speeltafel. Donna blijft staan en kijkt naar de vrouw. Seth kent haar, dat moet, waarom anders dat gebaar. Haar gezicht wordt warm en er schiet een felle steek door haar middenrif. Was die vrouw met hem? Waarom is ze nu hier? Is ze nog steeds met hem?

Ze schrikt van zijn warme handen op haar bovenarmen en haar gedachten verdwijnen weer net zo snel als ze kwamen als hij met zijn lippen haar hals beroert.
‘ik zei dat je je geen zorgen moest maken. Kom …’
Hij trekt haar mee naar de speeltafel en op zijn schoot. ‘Vanavond zorg je voor mij én je zorgt dat de meisjes voorlopig bij Duncan uit de buurt blijven.’
‘Dat is alles?’
‘Dat is alles en het is genoeg. Je zorgt dat mijn glas gevuld blijft en je houdt mij in de gaten, niemand anders. Oh, en Putta, neem een kijkje achter de bar.’

Hij duwt haar weer van zijn schoot en knikt naar de vrouwen. Haast tegelijk komen ze in beweging om de dubbele deuren te sluiten. Seth kijkt om zich heen en verheft zijn stem.
‘Heren, het spel kan beginnen en vanavond is de inzet een gunst. De dames zijn er voor jullie gerief, maar … een nee is een nee. Geen gerotzooi zonder instemming. Gebeurt dit wel dan neem ik de nodige maatregelen en dit meisje …’ Hij trekt Donna naar zich toe. ‘… is van mij en derhalve verboden gebied.’

Er wordt instemmend gemompel en de meisjes verzamelen zich bij de bar om glazen te vullen en gaan rond met dienbladen. Seth speelt en houdt ondertussen de andere tafels in de gaten. Donna volgt het spel en streelt afwezig zijn schouders, maar Seth lijkt vergeten dat ze er is. Hij drinkt van zijn water en tikt tegen het glas als het leeg is. Donna vult het bij. Hij kijkt haar niet aan en zegt niets. Ze houdt de meisjes in de gaten en stuurt hen weg als ze te dicht bij Duncan en bij Seth in de buurt komen. Duncan mogen ze wat haar betreft hebben, maar van Seth blijven ze af. Vooral dat ene meisje.

Langzaam verwijdert ze zich van de tafel en ze ziet dat er wel meer spelletjes gespeeld worden dan alleen poker en dat dit ook precies de bedoeling van de avond is. Ze krijgt het warm. Er wordt gerookt en er hangt een zware, zoete lucht die haar een beetje licht in haar hoofd maakt. Bij de bar schenkt ze een glas water voor zichzelf in en verrast vindt ze er een grote houten theedoos gevuld met gedroogde kruiden en zaden. Nieuwsgierig verpulvert ze wat kruiden tussen haar vingers en ze leest de kleine etiketten.

Alsem

Ephedra

Damiana

De meeste namen kent ze niet en als ze zich een beetje over de bar heen buigt, ziet ze nog meer dozen staan en allemaal zijn ze gevuld met kruiden en zaden. Worden die hier gebruikt? Maar hoe dan?

Ze kijkt om zich heen en ziet dan in de vier hoeken van de kamer schalen staan waar een dunne slierten rook uitkomen en wanneer ze er eentje van dichtbij bekijkt, wordt de zoete lucht kruidiger. De geur geeft haar een rozig gevoel.

‘Afrodisiaca …’

Donna kijkt op en in het blozend roze gezicht van het ene meisje. Ze is nog erg jong, of misschien ziet ze er gewoon erg jong uit. Misschien is dat wel wat de mannen hier zoeken, jeugdige lust.

In een flits schieten de woorden van Seth door haar hoofd.

‘Misschien neem ik er wel een jong, gewillig meisje bij.’

Niet begrijpend kijkt ze het meisje aan. ‘Sorry?’

‘Die kruiden … Afrodisiaca, om de mannen in bepaalde stemming te krijgen of om een roes te veroorzaken en mensen willozer te maken.’
Ze wijst naar de schaal. ‘Dat is doornappel, je kunt het ook drinken, als thee, of mengen met andere kruiden. Dan kan het een geile trip veroorzaken. Je weet wel, helemaal los gaan in een wilde neukpartij.’ Ze wijst naar Seth. ‘Alhoewel, met Dimitri is het altijd al wild, toch?’
Donna haalt diep adem, wil haar een sneer geven, maar ze slikt hem in en laat haar zonder iets te zeggen staan. Haar hart bonkt wild en in haar hoofd jagen wilde gedachten. Heeft Seth haar geneukt? Wanneer? Voordat zij er was of nog maar kort geleden? Neukt hij haar nog steeds? Ziet hij haar vaker?

‘Putta!’

Zijn blik is donker en hij wenkt haar. Ze haast zich naar zijn tafel en hij trekt haar weer op zijn schoot.
‘Ik zei dat je in de buurt moest blijven.’
Zijn handen glijden onder haar rok en strelen de binnenkant van haar dijen.
‘Laat de mensen kijken. Ze weten dat je van mij bent Heb je je camera?’
Ze knikt en zucht als hij aan het ringetje tussen haar benen trekt. Ze moet zich niet gek laten maken. Niet door wat anderen zeggen, maar ook niet door haar eigen gedachten. Ze weet wat ze van Seth is en wat hij van haar is. Niemand zal daar tussen kunnen komen. Nu niet en nooit niet.
Seth lacht en duwt haar van zich af. ‘Leg je camera op de bar en kom dan terug. Je hebt aandacht nodig. Eis het op.’

Zijn aandacht, zijn ogen, zijn mond, zijn alles. Heupwiegend komt ze weer naar hem toe en ze tilt haar rok een beetje op als ze schrijlings op hem gaat zitten. Zijn handen schuiven de stof nog verder omhoog. Ze pruilt en duwt bezitterig haar mond op die van hem.
‘Is het nu nog niet klaar Dimitri. Wanneer gaan we naar huis?’
Nog verder voelt ze haar rok omhoog glijden en ze kijkt hem ondeugend aan als hij even haar billen ontbloot. Met langzame, wulpse bewegingen beweegt ze haar heupen en schuurt ze langs zijn kruis. Ze ziet zijn ogen, maar ook de ogen van anderen en de blikken moedigen haar aan.
Seth wurmt zijn vingers onder haar korset en trekt hard aan de ringetjes door haar tepels. Hij likt de vrije huid van haar borsten, glijdt via haar hals omhoog naar haar gezicht en bijt stevig in haar lip.
‘Doorgaan Putta, laat zien dat je van mij bent.’

Haar bewegingen worden nog vuriger en ze volgt zijn blik. Hij kijkt naar Duncan en Donna ziet dat de man zijn ogen niet van haar uitdagende spel af kan houden. Over haar schouder lacht ze haar meest verleidelijke lach terwijl ze doet alsof ze Seth neukt. Haar rok hangt weer langs haar benen en bedekt alles wat eronder gebeurt, maar de suggestie is opwindend genoeg.
Wanneer een van de andere meisjes zich verleidelijk op Duncan werpt en langzaam de gulp van zijn broek opent duwt Seth Donna van zich af.
‘Je camera Putta, nu.’

Haar lichaam is heet en verlangend, maar ze pakt haar camera en maakt foto’s, van Duncan en het meisje, van de andere aanwezigen, van Seth. Haar bewegingen voelen vreemd, alsof ze niet van haar zelf zijn en ook haar gedachten lijken bij haar weg te zweven en komen terug, maar het zijn de gedachten van iemand anders. Ze kan er naar kijken en als ze wil kan ze ze uitspreken. Het geeft niet. Ze zijn toch niet van haar.

Seth wenkt haar en pakt de camera. Ze wrijft langs haar ogen en valt tegen hem aan. ‘Ik voel me een beetje raar …’
‘Nog een paar minuten.’
Hij loopt van haar weg en maakt nog meer foto’s. Donna kijkt naar zijn bewegingen. Hij is soepel, als een kat. Ze weet het, maar het is net of ze het voor het eerst ziet. Het is net of ze hem voor het eerst ziet en toch kent ze hem. Een golf van misselijkheid spoelt door haar heen en ze houdt zich vast aan de bar. Gezichten vloeien in elkaar over, komen groot weer tevoorschijn en dichterbij. Een vrouw zweeft naar haar toe, haar stem is zangerig en lijkt alleen maar in Donna’s hoofd te bestaan.

‘Hij kan je neuken zoals je nog nooit geneukt bent. Ik weet het. Hij is verslavend. Je komt nooit meer bij hem weg. Nooit meer, wat je ook probeert. Hij heeft jouw geluk in zijn handen.’

Donna schudt haar hoofd en schrikt als Seth zijn arm om haar heen slaat.
‘Kom Putta, we gaan naar huis.’

Haar voeten raken de grond niet en ze laat zich meevoeren, door de dubbele deuren, de trap af en naar buiten. De frisse lucht is als een klap in haar gezicht en weer wordt ze misselijk.
‘Wat gebeurt er Seth?’
Hij lacht zacht en helpt haar in de wachtende auto. ‘Dat is de doornappel, rustig blijven ademhalen, morgen is het weer weg.’

De auto rijdt weg en ze valt tegen hem aan. Zijn vingers spelen met haar haren en knopen de linten op haar achterhoofd los, het masker valt tussen hen in. Ze kijkt naar hem op.

‘Als ik weg zou willen, zou je me dan laten gaan?’
‘Waar zou je dan naar toe willen Putta?’
‘Ik wil niet weg, maar als ik het zou willen …’

Hij duwt haar overeind en kijkt haar aan. ‘Waar komt dit vandaan?’
Ze schudt haar hoofd. ‘Ik weet het niet, het zit in mijn hoofd.’
‘Haal het dan maar weer heel snel uit je hoofd!’
‘Dat kan niet, het is erin gekomen, nu gaat het niet meer weg.’

Zijn gezicht lijkt bijna licht te geven en daardoor zijn zijn ogen nog donkerder geworden. Ze huivert en wrijft over haar armen. De auto zoemt en het oranje licht van lantaarns valt door de ramen naar binnen en verdwijnt weer, keer op keer. Donna probeert het licht te volgen. Seth pakt haar bij haar haren en dwingt haar hem aan te kijken.

‘Het komt door die anderen. Je hebt de ogen van anderen gezien en nu wil je meer. Je wilt dat weer terug. Het lege genot en onbeduidende verlangen wat je hebt gezien. Je wilt weer hoeren en sloeren zoals je altijd deed.’

Donna zucht. ‘Nee, maar als ik dat zou willen, zou je me dan laten gaan?’
Zijn vingers klemmen zich steviger rond haar haren, haar hoofdhuid begint te gloeien en het gevoel kruipt via haar nek langs haar ruggengraat en verder naar beneden. Seth trekt haar naar zich toe.
‘Je bent van mij Putta, er is voor jou niets meer zonder mij.’
Ze glimlacht wazig. ‘Dat weet ik toch, maar als ik weg zou willen, zou je dan niet willen dat ik gelukkig wordt, ook zonder jou?’
Hij geeft een harde ruk aan haar haren en duwt haar hoofd in de zitting van de bank. Haar hoofd brandt nu en ze gilt gesmoord als hij haar gezicht stevig in de bekleding drukt. Hij praat zacht en langzaam.

‘Jij zal van binnen langzaam kapot gaan als je bij me weg gaat en ik dacht dat dit inmiddels heel goed tot je doorgedrongen was. Blijkbaar heb ik me vergist. Jij denkt nog steeds dat je zonder mij kan.’

Donna wil haar hoofd schudden, maar zijn greep is zo stevig en dwingend dat ze alleen maar zacht en onverstaanbaar kan mompelen. Ze slikt. Waarom zegt ze dit allemaal? Ze wil niet zonder Seth, nooit meer. Het kost haar totaal geen moeite haar toekomst aan zijn zijde te zien. Het is waar ze hoort. Waarom houdt ze dan niet gewoon haar mond?

De auto komt tot stilstand en zonder iets te zeggen gooit Seth het portier open. Hij trekt haar ruw achter zich aan. Ze reageert niet op de felle pijn, ze protesteert niet en ze vecht niet om los te komen. Ze wil wel, maar de verbinding tussen haar gedachten en de daaropvolgende handelingen lijkt verdwenen. Haar reacties zijn tam en willoos.

‘Wat ga je doen …?’

Seth geeft geen antwoord en strompelend en half struikelend volgt ze hem naar binnen, ze kan niet anders. Hij gooit de deur met kracht achter zich dicht en sleept haar naar de lage deur in de zijkant van de trap. Donna probeert zich te verzetten.
‘Nee, niet daarheen …’

Ze vermijdt die deur en loopt er met een grote boog omheen. Daar beneden liggen herinneringen die ze wil vergeten en waar ze niet mee geconfronteerd wil worden.

Seth lacht grimmig. ‘Niet, Putta? Je lijkt er anders bijzonder weinig moeite mee te hebben.’

Ze wil vechten, maar haar spieren weigeren te luisteren naar de boodschap die door haar hersenen wordt gestuurd. Ze fluistert.
‘Je weet dat ik daar niet heen wil. Je weet waarom …’
‘En dat is precies de reden waarom we wel gaan. Jij weet wat daar gebeurt is, straks zul je het ook begrijpen en je zult weten waarom jij precies hetzelfde nodig hebt.’

Achter de deur is het donker en de kleine gloeilamp aan het plafond veroorzaakt nog diepere schaduwen onderaan de houten trap. Seth houdt haar stevig vast en duwt haar voor zich uit.
‘Let op je voeten Putta.’
De kelder wordt zichtbaar en daarmee komen ook de beelden uit het verleden. Donna knijpt haar ogen dicht en schudt wild met haar hoofd. Ze jammert.
‘Nee Seth! Ik wil het niet! Dat ben ik niet!’

Zijn lispelende stem veroorzaakt koude rillingen.

‘Daar vergis jij je in Putta. Dit is precies wie jij bent …’

Show Buttons
Hide Buttons