Wat als

Donna slaapt niet. Of, ze denkt van niet. Ze is te alleen en te ongemakkelijk. Er zijn teveel geluiden. Echt of ingebeeld. Ze hoort ze toch. De kilte is er ook. Waterkoud net als de woorden van Seth.

Hij en zij, het product van haar vader en zijn moeder. En haar eigen moeder dan?

Nu ze niets anders kan dan een tevergeefs gevecht voeren met de stalen kettingen, duikt ze in haar hoofd. Ze wil het niet. Het gebeurt toch.

Hoe zit het met haar eigen moeder?

Wist zij van vader en baboe? Waarom liet ze het toe? Wist ze het niet? Hoe kan het dat ze het nooit heeft geweten?

De spieren in haar armen, haar benen, haar rug, overal, verkrampen. Ze voelt haar borsten niet meer. Ze voelt wel haar bloed, maar het bonst traag in haar oren. Achter haar in de hoek druppelt water. Soms snel, dan weer langzaam. Bij haar voeten beweegt iets en ze schokt met haar lichaam. Muizen? Of nog erger, ratten?

Ze valt terug in haar lichaam en begint weer te schreeuwen tegen de bal in haar mond. Korte, doelloze momenten die haar keel schor maken. Er komt geen antwoord. Ze hoort geen voetstappen op de trap en de deur gaat niet open. Donna huilt en zweeft weer weg. Haar lichaam verdwijnt en haar hoofd neemt het over.

Is het hele leven niet gewoon een vooropgezet plan, een secuur uitgedacht ontwerp bedoeld om verwante zielen bij elkaar te brengen. Haar vader en haar moeder, ze kwamen samen en kregen een dochter en een zoon, maar de zoon verdronk en daarmee verloor de dochter haar moeder. Maar ze had nog een moeder en die moeder schonk haar vader een nieuwe zoon. De echte zoon en daarmee verloor de dochter ook haar tweede moeder …

Donna zocht haar hele leven naar liefde en warmte, maar vooral een plek waar ze zich thuis zou voelen.

Is dit haar plek of is ze enkel onderdeel van een universeel spel zonder betekenis. Wil ze alleen maar dat er een diepere bedoeling achter zit zodat ze niet aan zichzelf toe hoeft te geven dat het boven alles vreselijk fout en pervers is.

Is dit misschien zelfs haar straf voor haar wilde, losbandige leven van voorheen?

Haar gedachten veranderen in een droomwereld die levensecht lijkt. Om haar heen dwarrelen volgeschreven pagina’s van de dagboeken van baboe en ze leest woorden die het bewijs leveren voor haar angst.

*

De droomwereld verdwijnt door een streep licht en voeten bovenaan de houten trap. Ze schreeuwt. Het kale peertje aan het plafond floept aan. Donna begint te huilen als Seth verschijnt. Hij zit er fris en uitgeslapen uit. Met grote ogen volgt ze zijn bewegingen en de uitdrukking op zijn gezicht. Hij knielt bij haar hoofd en mompelt zacht terwijl hij zijn handen over de gevoelloze huid van haar borsten laat glijden.
‘Mooi … erg mooi.’
Hij kijkt haar aan.
‘Ben je nog steeds geil Putta? Wil je nog steeds dat anderen je zien?’

Wild schudt ze haar hoofd en ondanks dat ze weet dat haar armen en benen vast zitten, probeert ze toch los te komen. Seth gaat op zijn knieën zitten, tilt haar hoofd een beetje op en maakt de riempjes van de gag in haar mond los.
‘Vertel het me maar.’
Ze schreeuwt en huilt dat hij niet eerlijk is. Dat ze het voor hem deed, niet voor zichzelf.
‘Jij zei het! Je zei dat ik het op moest eisen, jij …’
‘Van mij, niet van de anderen.’
‘Ik deed het voor jou …’
‘Je deed het voor jezelf!’

Seth opent zijn broek en trekt haar kin naar zich toe. Alle spieren in haar lichaam protesteren en ze kreunt. In zijn ogen speelt een flikkering.
‘Nu doe je het voor mij, Putta. Alleen voor mij.’
Hij wurmt zijn vingers in haar mond, achter haar voortanden en trekt haar kaken uit elkaar. Zonder haar ogen los te laten, schuift hij zijn harde lul tot achter in haar keel. Donna gorchelt en worstelt. Ze kan nog steeds geen kant op en moet nu ook nog vechten om zuurstof op de momenten dat zijn eikel tegen haar huig duwt. Zijn ritme is standvastig en met lange halen bevrijdt hij even haar keel om meteen haar mond weer te vullen. Haar worsteling valt stil en en met glazige ogen blijft ze hem aankijken. Hij trekt stevig aan de ringetjes in haar tepels. Zo stevig dat ze haar rug kromt om zo ver als de ringen in de vloer het haar toestaan, mee te gaan in de beweging.
‘Je blijft hier Putta! Dit is voor mij. Niet voor jou. Je zweeft niet weg in jouw eigen genot, nu niet. Ik wil dat je voelt wat ik nog meer met je kan doen, wat jouw vader met mijn moeder kon doen. Ik wil dat je voelt hoe het voor haar was!’

Hij blijft stoten en bevrijdt ondertussen haar borsten. Haar ogen worden nog groter als ze voelt hoe het bloed weer begint te stromen.
Seth hijgt, duwt zijn kruis helemaal tegen haar gezicht om haar zo min mogelijk zuurstof te geven en trekt weer aan de ringetjes. Haar tepels rekken uit, ze schreeuwt gesmoord en zijn zaad stroomt in haar keel. Seth wacht tot de laatste schokken wegtrekken en trekt zich terug.

Donna huilt en laat zijn smaak weer uit haar mond lopen. Hij buigt over haar heen en duwt zijn vingers tussen haar benen. Wild schudt ze met haar hoofd, maar haar lichaam heeft haar al verraden. De vernedering heeft zich vertaalt naar het hete vocht tussen haar benen en komt nu los onder zijn bewegende vingers. Seth valt met een zucht over haar heen.

‘Voel je het Putta? Je bent hetzelfde. Mijn lust leeft in jou en kan daardoor alleen nog maar geblust worden door mij.’

Hij bevrijdt haar, tilt haar op en draagt haar naar boven. De blik in zijn ogen is teder, net als de druk van zijn vingers als hij haar onder het warme water van de douche schoonspoelt. Donna zweeft nog tussen de wereld waar hij haar achterliet en de werkelijkheid. Ze klampt zich aan hem vast. Hij legt haar in bed en streelt de lichte verkleuringen op haar huid.
‘Ga slapen Putta, ik zal Jacob laten weten dat je vandaag niet komt. Lees het verhaal van mijn moeder en verdiep je in de ervaring die ik je heb gegeven. Het hoort bij jou, net zoals ik bij jou hoor.’

Donna zakt weg onder zijn woorden en in de warme bescherming van zijn armen. Ze beschadigt zijn huid met haar nagels als hij zich van haar losmaakt en voelt zijn lippen op haar wang.
‘Bel me als je wakker bent, Putta.’

Hij laat haar weer alleen, maar ze voelt zijn aanwezigheid door haar bloed stromen en verlangt plotseling hevig terug naar het moment in de kelder en naar de pijn die het vooral in haar hoofd veroorzaakte.

*

Wanneer ze wakker wordt is de dag al over de helft. Ze voelt zich warm en roze en verlangt naar Seth. Zijn afwezigheid ontlokt tranen die ze niet goed begrijpt. Ze belt hem. Haar tranen drogen op zodra ze zijn stem hoort.
‘Hoe voel je je, Putta?’
‘Ik weet het niet. Vol, warm, leeg. Kom je naar huis?’
‘Eet wat, niet te zwaar en zorg dat je voldoende drinkt, anders krijg je hoofdpijn. Ook dit hoort erbij.’
Donna zucht. ‘En wat is dit?’
Seth lacht zacht. ‘Het gevoel alsof je valt, alsof je helemaal alleen bent en alsof het nooit meer voorbij gaat, maar het gaat voorbij en het komt weer terug.’
‘Beloof je dat?’
‘Wat denk je zelf. Tot vanavond Putta. Ga lezen en voel wat alles met je doet.’

Donna doet wat hij zegt. Het is makkelijker dan haar eigen gedachten volgen. Die gaan namelijk alle kanten op. Ze eet yoghurt, drinkt drie glazen thee en opent de kist met dagboeken. Ze bladert, leest woorden en zoekt. Ze weet niet goed wat ze zoekt, maar Baboe was ook in de kelder. Baboe lag daar, waar zij vannacht lag. Ze moet erover geschreven hebben en Donna wil het weten. Ze wil weten hoe het voor haar was. Of het hetzelfde was. Ze wil weten hoe vaak, hoe lang en waarom.

Gefrustreerd vliegen haar ogen over het sierlijke handschrift en ze leest woorden over haar liefde voor Seth, haar familie, haar Heer. Ze opent de boekjes, smijt ze op het bed als ze niet snel genoeg vindt wat ze zoekt en bladert door een volgende. Tranen glijden langs haar wangen, maar ze merkt het niet. Wat ze voelt is geen verdriet. Het is een vreemd gevoel van geluk, naast het verlangen naar nog meer van dat gevoel en dat verlangen veroorzaakt een leegte omdat het er niet is.
Ze wil gerustgesteld worden door Baboe en ook van haar horen dat het erbij hoort, dat het voorbij gaat en altijd weer terugkomt.

Donna bladert, leest en gooit het schrift aan de kant, pakt een volgende. De pagina’s kraken als ze ze omslaat en zijn zwaar van dicht naast elkaar geschreven letters, bijna alsof Baboe bang was niet genoeg ruimte te hebben om te zeggen wat ze wilde zeggen.

‘Ik hoop dat Donna me ooit kan vergeven dat ik haar achterliet. Mijn nona. Ze was zo lang mijn nona, mijn lieve, kleine meisje. Maar het mag niet meer. Mijn Heer is daar duidelijk over geweest. Nu zijn leven in mijn buik groeit, moet ik een keuze maken en ik kies voor hem. Ik kies altijd voor hem. Zonder hem ben ik niets. Donna is nog jong. Er zullen anderen komen en ze zal me vergeten.’

Het schrift valt uit Donna’s handen en ze staart naar de letters. Er kwamen anderen. Eerst mevrouw Tan en later Evert en Suze. Zou Baboe geweten hebben dat haar plek werd ingenomen door een vrouw zonder ook maar een greintje liefde in haar botten? Zou ze geweten hebben dat het verlangen naar liefde werd vervuld door de perverse verlangens van de buren verderop in de straat? Heeft haar vader dat geweten? Waarom heeft niemand haar daarvoor behoed? Waarom moest ze alles zelf ondervinden en waarom was het leven in Baboe’s buik niet veel belangrijker dan haar Heer?
Seth adoreert zijn moeder. Hoe kan dat? Baboe koos niet voor haar, maar ze koos ook niet voor Seth. Haar liefde was enkel voor haar Heer. Waarom stond hij toe dat het kind geboren werd als hij haar ook wegstuurde? Was dat de inbreng van Donna’s moeder? Waarom heeft Seth het haar niet verteld?

Nu voelt ze toch verdriet. Niet om zichzelf, maar om het kind dat ze ooit was. Alles had anders kunnen zijn. Wie was ze nu geweest als Baboe niet bij haar was weggegaan?

Ze slaapt licht als Seth thuiskomt en voelt hoe hij zijn lichaam beschermend om haar heen slaat. Hij strijkt het haar uit haar warme gezicht en drukt zijn lippen op haar oogleden. Ze zucht en kijkt hem aan.

‘Ze koos altijd voor vader. Niet voor mij, maar ook niet voor jou. Jij bent ook alleen geweest.’

Seth schudt zijn hoofd. ‘Jij was er, ik heb altijd geweten dat jij er was.’

Donna doet haar ogen weer dicht en kruipt nog dieper weg in zijn armen.

Hoe zou het zijn geweest als zij ook van hem had geweten?

Show Buttons
Hide Buttons