Alleen je vingers

Janneke kijkt tevreden om zich heen. Zo is het goed, precies wat ze voor ogen had. De balkondeuren staan op een kier, brandende kaarsen in de terraslantaarns en binnen op de gedekte tafel.
De wijn staat koud, het eten is zo goed als klaar. Als Donna komt kunnen ze eerst samen nog een glas drinken, voor ze haar voor zal stellen aan haar vader.
Snel frist ze zich op en ze kleedt zich om. De jumpsuit waarvan Donna zegt dat het haar zo goed staat.
Zelf geeft ze er niet zo veel om. Zolang het maar praktisch is, maar voor Donna doet ze wat meer moeite. Na een korte twijfel besluit ze om haar haren los te dragen. Ook dat vindt Donna leuk.
Nog een keer schikt ze de gedekte tafel. Het is niet nodig, alles is al perfect, maar het geeft haar wat om handen terwijl ze wacht. Donna zou nu klaar moeten zijn, onderweg. Ze had haar gevraagd of ze op tijd thuis kon zijn. Ze had beloofd dat ze haar best zou doen. Een breed begrip voor Donna, dat weet ze ook. Ze glimlacht. Er zit geen irritatie achter die wetenschap. Donna is Donna.
Ze leest nog even het rapport van haar collega, zet er wat aanvullingen tussen en bekijkt haar agenda voor morgenochtend. De wijzers van de klok kruipen verder.
De bel gaat. Ze drinkt het eerste glas met haar vader en snijdt vast wat brood tegen de ergste trek.
Als ze om zeven uur nog niets van Donna heeft gehoord stuurt ze haar een berichtje.
‘Mijn vader is er, het eten staat in de oven.’
Na anderhalve minuut een bericht terug.
‘Onderweg… don’t start without me!’
Geen excuses, geen uitleg waarom ze ruim anderhalf uur te laat is. Donna is Donna.

Tegen half elf staat ze met Donna in de deuropening haar vader uit te zwaaien. Donna legt haar hoofd tegen haar schouder.
‘Aardige man, je vader. Wat denk je, ben ik goedgekeurd?’ Ze giechelt en Janneke slaat een arm om haar heen.
‘Kom, we gaan naar binnen. En naar bed. Ik moet morgen vroeg op.’
Donna pruilt. ‘Ik toch zeker ook… nog niet naar bed… we gaan dansen.’
Ze pakt Janneke bij haar handen en trekt haar naar binnen. De muziek staat zachtjes en Donna draait het volume hoger, begint sloom te bewegen op de melodie. Janneke kijkt naar haar. De zachte rondingen van haar lichaam onder de kleurige jurk en de ondeugende blik in haar ogen.
‘Kom dansen.’
Janneke danst niet graag. Vergeleken bij de vloeiende en sierlijke bewegingen van Donna komt ze houterig over. Toch beweegt ze met haar mee. Dicht tegen Donna aan. Ze zoent haar en geniet van haar open, gewillige mond en haar warme tong. Haar handen glijden langs haar schouders en heupen naar haar zachte billen en ze glimlacht als Donna even zucht. Donna heeft nooit veel nodig.
‘Misschien toch naar bed?’
Donna schudt haar hoofd, begint de knoopjes van haar jurk los te maken. ‘Nee, hier…’
De jurk glijdt van haar schouders en ze stapt er uit. In haar broekje loopt ze naar het balkon. Janneke volgt haar, gaat achter haar staan en legt haar handen om haar naakte borsten.
‘Hier?’
‘Ja, hier.’ Donna draait zich om en zoent Janneke in haar nek. ‘Ik heb het warm.’
Terwijl ze Janneke uitdagend aankijkt trekt ze haar broekje uit en leunt ze achterover tegen de balustrade. Haar benen een beetje uit elkaar, haar buik vooruit. ‘En ik ben geil.’
‘Je bent niet bang dat iemand je hoort… of ziet?’
Donna pakt Janneke haar hand en legt hem tussen haar benen. ‘Ik zal stil zijn.’
Haar eigen handen legt ze op haar borsten en ze knijpt zachtjes in de tepels. ‘Voel je hoe geil?’
Janneke duwt haar vingers in de zachte warmte van Donna en voelt haar eigen lichaam reageren als Donna sneller begint te ademen en zichzelf harder tegen haar hand aanduwt. Ze zoent haar mond, haar hals, haar borsten en beweegt haar vingers sneller als ze langzaam naar beneden zakt. Als ze bij haar buik is, houdt Donna haar tegen.
‘Nee, alleen je vingers, blijf me zoenen.’
Donna hijgt nu zachtjes, met kleine kreetjes en Janneke zoent haar, kijkt naar haar gezicht. Haar vingers blijven op neer bewegen, steeds een beetje dieper, langzamer, dan weer sneller.
Het zachte gekreun van Donna windt haar op. De gedachte dat eenzame wandelaars beneden haar kunnen horen ook. Haar eigen lichaam wordt warm van de geilheid van Donna en ze geniet van de aanblik die ze haar biedt. Haar borsten vooruit, haar hals open en bloot en haar hoofd iets achterover.
Ze stopt en pakt haar gezicht tussen haar handen. Zoent haar zachtjes. Donna haar heupen schokken een beetje naar voren en een teleurgestelde kreun ontsnapt uit haar keel.
‘Niet stoppen.’
‘Ik hou van je Donna.’
Donna zucht diep, pakt Janneke haar hand en leidt hem weer naar haar kutje.
‘Als je nu doorgaat, hou ik nog veel meer van jou.’

Show Buttons
Hide Buttons