Misleidende belofte

Hij draait zich op zijn rug en vouwt zijn handen achter zijn hoofd. De vrouw naast hem gaat op de rand van het bed zitten, haar haren hangen in een wilde kluwen op haar naakte rug. Ze kijkt hem met een lachje aan.
‘Toilet, ik moet piesen als een paard.’
Hij zegt niets, zijn ogen volgen haar als ze opstaat en verdwijnt in de badkamer. Het geluid van haar blote voeten op de tegels, de toiletbril. Kunststof op porselein. Hij hoort haar plassen, klaterend. Goudgele urine in het wit van de pot.
‘Moet jij ook?’
Hij geeft geen antwoord en slaat zijn benen uit het bed, strekt zijn rug. Het blauwe lampje van zijn telefoon knippert. Een gemiste oproep of een bericht. Drie berichten. Hij leest, knikt en begint zich aan te kleden. De vrouw komt terug.
‘Ik vroeg je wat.’
‘Ik heb je gehoord.’
Hij kijkt naar haar. Ze is te mager en haar kleine borsten hangen een beetje, de tepels naar beneden.
‘Ook een sigaret?’
‘Ik rook niet. Jij zou ook niet moeten roken.’
Ze haalt haar schouders op. ‘Zegt de betweter. Wat ga je doen?’
‘Weg, ik heb nog afspraken.’
‘Met wie?’
‘Dat gaat je niets aan.’
Met haar sigaret gaat ze weer op bed liggen, uitdagend blaast de rook zijn kant op. Hij staat op en pakt de sigaret uit haar handen en dooft hem in het halfvolle glas op het nachtkastje.
‘Je moet niet roken.’
Demonstratief haalt ze een tweede sigaret uit het pakje
‘Wat kan jou dat schelen?’
‘Niets, maar het is te zien. Het maakt je ouder, nog ouder.’
‘Daar had je vannacht anders geen last van. Zie ik je vanavond?’
‘Nee, zoals ik al zei, ik heb afspraken.’
‘Wanneer zie ik je dan?’
Hij maakt zijn riem vast en strikt met één voet op de rand van het bed zijn veters.
‘Vanzelf, of nooit.’
‘Ik wil weten wanneer.’
‘Zeur niet zo. We neuken. That’s it. Daar hoeven geen woorden aan vuil gemaakt te worden, geen afspraken ook. We zijn elkaar niets verplicht.’
‘Dus het kan je niet schelen of ik iemand anders neuk?’
‘Doe wat je niet laten kunt.’
‘Neuk jij iemand anders?’
‘Dat gaat je niets aan.’
Ze knijpt haar ogen tot spleetjes.
‘Waarom neuk je mij?’
Hij pakt zijn jasje, zijn spullen. Telefoon, portemonnee. Hij weet niet waarom hij haar neukt. Wanneer hij er zin in heeft, dan is ze er. Hij kan weken wegblijven als hij wil. Ze vraagt niets. Ze vroeg niets.
‘Je laat je neuken, het betekent niets.’
‘En toch kom je terug?’
‘Je bent makkelijk en het kost mij niets. Geen drankje, geen etentje. Jij hoeft niet eerst een gezellige avond vol loze beloften en romantische woorden. Je laat je simpelweg neuken.’
‘Misschien niet meer …’
Hij ziet haar gezicht en haar ogen, de gekwetstheid er in. Het raakt hem niet. Hij is haar niets verschuldigd, zij hem ook niet.
‘Wat jij wilt. Ik ga. Tot later.’
Ze pakt een derde sigaret, er hangt een dikke nevel van rook om hem heen. Een geur die in zijn kleding gaat zitten en in zijn haar.
‘Tot nooit Seth. Ik laat me niet meer gebruiken.’
‘Wat je wilt.’

Hij laat haar achter, in het bed met de rommelige lakens en de peuken in een glas water. Achter een dichte deur in de gang klinkt muziek. Hij herinnert zich dat ze hem vertelde dat haar dochter thuis was. Het kon hem niet schelen. Het kan hem nog steeds niet schelen. Vrouwen als zij. Teleurgesteld in mannen, elke keer weer. Verlangend naar die ene man die het verschil zal maken. Needy. Altijd vragend om meer. De verwachting dat het deze keer anders zal gaan. Haar uitgedroogde lijf en hongerige ogen. Zwak omdat ze denkt iemand in haar leven nodig te hebben. Iemand die haar neukt en lief heeft. Hij minnacht vrouwen als zij en hij pikt ze er zo uit. Altijd. Snel genot, op de manier die hij wil. Het kan haar niet schelen hoe. Zolang hij haar maar neukt. De misleidende belofte van liefde.

De gordijnen thuis zijn nog dicht. Hij vindt zijn moeder in de schemerige woonkamer. Haar dunne vingers spelen met de stof van haar blouse.
‘Heb je al gegeten?’
‘Ik heb geen honger.’
‘Je moet eten. Ik maak pap voor je, dan doet het slikken niet zo’n pijn.’
Ze laat hem. Zijn moeder. Zijn sterke moeder. De kanker vreet aan haar lijf en de behandelingen maken haar de eerste dagen zwak en warrig.
‘Waar is uwa* Susila?’
‘Ze komt straks terug. Ze heeft ook een gezin.’
‘Ze had me moeten bellen. Jij had me moeten bellen.’
‘Je hebt het druk genoeg. Heb je het leuk gehad?’
‘Het was oké. Kom, je moet wat eten.’
De hele familie zorgt voor zijn moeder. De broers en zussen van zijn moeder. Zijn tata’s* en uwa’s. Familie komt altijd eerst. Hij weet niet beter. Het is het eerste dat zijn moeder hem leerde.
Hij voert haar zoals zij hem ooit voerde. Hij brengt de kleine lepel naar haar mond, wacht tot ze slikt en geeft haar nog een hap.
‘Pijn?’
Geen pijn. De kom gaat schoon leeg en ze heeft weer wat kleur op haar wangen. Hij legt kleding voor haar klaar in de douche, samen met schone handdoeken. Ze vindt het vervelend om met de deur open te douchen. Zijn argument dat hij haar wil helpen als het nodig is, wuift ze met een geïrriteerd gebaar weg.
‘Ik ben je moeder Seth …’
‘Precies en als je valt, met de deur op slot.’
‘Ik val niet.’
‘Toch blijft de deur open.’
Hij verschoont haar bed, zet de wasmachine aan en controleert haar medicijnen. Ze slikt ze braaf. Het is de misleidende belofte van beterschap. Alles grijpt ze aan. Pillen, bestralingen, chemo. Uitstel van iets dat ooit komen zal. Beter wordt ze niet meer. Artsen doen niet aan misleidende beloften.
Hij wacht tot zijn uwa terug is en maakt de badkamer schoon als zijn moeder klaar is en ze in haar schone bed ligt te rusten.
‘Ze heeft pap op. Ik zal soep maken. Wil je zorgen dat ze er van eet. Met een paar dagen zal ze zich weer beter voelen. Ik moet straks weg, maar vannacht slaap ik hier.’
Zijn tante knikt. ‘Dat zal ze fijn vinden. Je bent veel weg.’
‘Ik ben er zo vaak ik kan.’
Voor hij gaat, kijkt hij nog even bij zijn moeder. Het maakt niet uit hoe zwaar het is en hoeveel pijn ze heeft. Ze is altijd gelukkig. Het zijn haar eigen woorden, juist als hij zich kwaad maakt om haar pijn.
‘Het leven heeft me veel geluk gegeven Seth.’
De lichtjes in haar ogen benadrukken wat ze zegt.
Seth vindt dat ze genoeg redenen heeft om minder gelukkig te zijn.

*tata - oom
*uwa - tante

Show Buttons
Hide Buttons