Waas van genot

Het huis is donker en stil als hij thuis komt.. De lakens op de bank ruisen zacht als hij de deur met een klik achter zich dicht doet.
‘Ben jij dat Seth?’
Hij fluistert en doet de lamp in de keuken aan.
‘Ik wilde je niet wakker maken uwa.’
‘Het geeft niet, ik sliep niet vast.’
In de keuken maakt hij twee bekers thee. Ze is nu toch wakker.
‘Ging het goed. Slaapt ze?’
Susilla knikt. ‘Nog niet zo lang. Ze had veel te vertellen vanavond.’
‘Ze voelt zich beter?’
‘Ik geloof het wel. Ze heeft de soep gegeten die je hebt gemaakt en ze wilde even naar buiten. We hebben een stukje gewandeld.’
Seth knikt. Zo gaat het. De chemo maakt haar ziek, zwak en warrig. Soms maar een paar dagen, meestal langer. Daarna voelt ze zich langzaam beter. Ze wil naar buiten. Naar vrienden en familie, stukjes rijden met de auto. Tot de volgende chemo weer afbreekt wat is opgebouwd. Elke keer lijkt ze kleiner te worden, kinderlijk soms. De rollen worden omgedraaid. Hij is de verzorger, samen met de rest van de familie.
‘Dat is fijn.’
Hij staat op. ‘Ik ga even bij haar kijken en dan ga ik ook slapen. Welterusten uwa.’
‘Ze zou het fijn vinden als je vaker thuis bent Seth.’
‘Ik ben er zo vaak ik kan. Mijn werk … Ik doe wat ik kan.’
Susila knikt. ‘Ik zeg het alleen, misschien weet je het niet.’
‘Ik weet het. Welterusten.’
Hij draait de lamp weer uit en laat haar achter in de donkere kamer. Hij doet wat hij kan. Hij doet meer dan hij kan.

Zijn moeder slaapt in haar favoriete houding. Op haar zij en grote kussens om zich heen. Ze lijkt nog kleiner in het grote bed. Hij kan zich niet herinneren dat ze er altijd zo klein uitzag.
Voorzichtig gaat hij achter haar liggen, tegen haar rug, zijn armen om haar heen. Ze wordt wakker, een beetje.
‘Je bent thuis.’
‘Ik had toch gezegd dat ik thuis zou komen.’
‘Dat zegt niet dat je ook thuis komt. Was het leuk?’
Hij knikt, duwt zijn gezicht tegen de gladde huid van haar hoofd.
‘Wanneer mag ik haar ontmoeten?’
Even glimlacht hij. Gedachten aan wat zou kunnen zijn.
‘Nog niet, we doen het rustig aan.’
‘De beste manier. Je hebt nog tijd genoeg.’
Tijd die zij niet heeft. Niet genoeg. Hij wil haar niet vertellen dat er niemand is, alleen maar Donna. Ze zal het niet begrijpen en ze zal willen weten waar hij is als hij niet bij een meisje is. Een meisje. Alsof hij zestien is.
‘Ga slapen mama, je hebt je rust nodig.’
Met zijn ogen dicht luistert hij naar haar ademhaling. Langzaam en steeds een beetje dieper. Ze zal zich beter voelen, te veel willen, juist omdat ze zich beter voelt. Ze zal boos en gefrustreerd zijn omdat het niet lukt. Niet zoals ze wil. Boos op de wereld, haar familie. Op hem. Ze zal vinden dat ze wordt betuttelt.
Even schrikt hij van haar stem.
‘Fijn dat je even bij me komt liggen Seth …’
Hij houdt haar steviger vast. Ze zucht diep.
‘Net als je vader. Het voelt net als je vader…’
Nog steviger, juist om die woorden. Omdat het voelt als zijn vader. Omdat hij weet dat die gedachte haar gelukkig maakt.

Hij dommelt weg, slaapt licht. Hij is gewend om licht te slapen. Hij denkt aan de uren van de nacht. Norman zat naast hem in de auto. Zijn gezicht toen hij hem vertelde wat er van hem verwacht werd. Het gevoel dat hij er zelf bij kreeg. Weten dat hij de regie heeft.
Hij brengt nooit iemand mee. Het risico is te groot. Het is beter als mensen hem niet kennen, zijn naam niet, zijn gezicht niet. De deal die hij met Norman heeft gemaakt is een uitzondering. Een hoge uitzondering, vanwege Donna. Alleen maar vanwege haar.
Zijn plek in het kleine kamertje van de woning. Onzichtbaar, alsof hij er niet was. De drie andere mannen. Mannen zonder naam. Hij kent ze niet. Hij wil ze niet kennen.
De vrouw. Vrouwen als zij. Ze vinden hem omdat hij weet wat ze willen. Een fantasie die werkelijkheid wordt.
Haar stem werd nerveus toen er geluid bij de deur klonk. Vier mannen bedwongen haar, overmeesterden haar. Ze trokken haar de kleren van het lijf en ze gilde. Hij stond meteen paraat toen ze zelfs even smeekte
‘Nee, alsjeblieft niet …’
Een paar keer maar, daarna niet meer.
De vrouw wilde overmeesterd worden, verkracht, door meerdere mannen. Net echt, maar niet echt. De mannen hadden dezelfde fantasie, de andere kant van de fantasie en Seth regelt het.
Seth was haar veiligheid. Het afgesproken stopwoord, om aan te geven dat de grens is bereikt. Hij is er alleen om te zorgen dat de mannen zich er aan houden. Zodra zij het zegt, roept of schreeuwt. Hij heeft het woord niet gehoord, wel alle andere geluiden.

Het is niet zijn fantasie. Mannen als Norman. De lust om een vrouw dat aan te doen. De lust van vrouwen om zich dat aan te laten doen. Seth regelt, hij heeft de contacten. Een huisje, een hotelkamer, wat mogelijk is. Niet te druk en geen kans op pottekijkers of mensen die vragen kunnen stellen.

Toen de mannen weg waren controleerde hij of het echt wel goed met haar ging en weer zag hij die verdwaasde lichtheid die hem elke keer weer verbaast. De werkelijkheid overstijgt de fantasie. Het verlangen is bevredigd. Een waas van genot omdat ze is behandeld als een stuk vlees.
Hij vergeet nooit waar hij die waas van genot eerder heeft gezien.

Show Buttons
Hide Buttons