Toeschouwer

Hij kijkt naar de grauwe muren. Grote vochtplekken en een geur die doet vermoeden dat het niet enkel water en schimmel is.
De deur van het appartement is dicht en nog grauwer dan de de muren. Hij ergert zich dat ze hier woont, tussen mensen met bleke gezichten en schichtige ogen. Hij kauwt kauwgom om de stank te markeren. Zijn malende kaken filteren de geluiden achter de deur. Hij heeft ze vaker gehoord. Smachtend verlangen. Niet vragend om meer. Eisend. Omdat het is wat ze verdient. Ze weet dat ze het verdient.

Het zint hem niets dat hij zo lang binnen blijft. Seth hoort zijn lage stem en haar lichte antwoorden. Hij hoort haar gekreun, zacht en steeds harder. Wederom is hij onzichtbaar. Alleen maar oren.
De stemmen praten en hij hoort even haar minachting. Hij is er blij om. Dezelfde minachting als antwoord. De lage stem noemt haar een hoer en er flitst een waas door zijn hoofd. Niemand noemt haar een hoer.
Hij haalt diep adem en duwt zijn kauwgom achter de post van de deur.

Ze is haar eigen hoer. Hij hoort het haar zeggen. Ze is ook niet haar eigen hoer. Ze zou de woorden niet moeten gebruiken. Ze weet niet dat mensen haar kunnen horen. Hij zelf, maar misschien ook buren. Mensen die denken dat ze echt een hoer is.
Meer geluiden, woorden die hij dan weer wel, dan weer niet verstaat. Zijn donkere stem, haar antwoorden. Nog meer gekreun, luid en steeds luider. Hese kreten van genot. Hij hoort glas breken, spullen vallen. In de zakken van zijn jack balt hij zijn handen tot vuisten. Ingehouden gegrom. Diep en donker.

In de stilte die volgt, komt hij dichter naar de deur en hij luistert met ingehouden adem. Haar stem is hoger dan anders. Hij hoort haar de naam Janneke roepen er volgt een kort gesprek en de bewegingen komen naar de deur.
Seth stapt achteruit. Hij wil niet dat Donna hem ziet. Nog een paar woorden.
‘… vergeet Alex niet.’
De deur valt dicht en Seth kijkt Norman aan.
‘Je hebt je tijd genomen.’
Norman grijnst voldaan. Seth duwt zijn handen dieper in zijn zakken om te voorkomen dat hij uithaalt.
‘Ze is een kat, een geile hoer … ‘
‘Hou je mond!’
Norman kijkt hem meewarig aan. ‘Jij hebt me op haar af gestuurd. Je denkt dat je haar voor jezelf kunt hebben, maar je bent haar type niet. Veel te gladjes. Donna is een hoer en ze houdt van hard en diep, van fout. Jij bent een toeschouwer. Bij lange na niet fout genoeg.’
Seth steekt zijn hand uit. ‘De foto’s.’
‘Ik heb iets veel beters.’
Norman laat hem een filmpje zien en Seth ziet Donna, haar slanke rug, haar ogen. Hij hoort haar kreunen en hijgen, veel duidelijker dan door de dichte deur. Haar lichaam komt tegemoet aan diepe stoten.
‘… zie je, gewoon een hoer. Ze heeft een bureau vol foto’s, van Alex, anderen. Mannen én vrouwen. Geil en heet. Het is wie ze is.’
‘Stuur me het filmpje, daarna verwijder je het van je telefoon. Volgende keer wil ik foto’s.’

Norman haalt zijn schouders op. ‘Als er een volgende keer komt. Ze heeft me Alex belooft, maar Donna zit nog vast aan Janneke. Tranen om één of ander stom beeld dat kapot viel, gejammer om de liefde van haar leven.’
‘Janneke komt niet terug, stuur me het filmpje.’
‘Relax man. Zet haar uit je hoofd. Donna is te geil voor jou.’

Seth wacht tot Norman de film van zijn telefoon heeft verwijderd en verlaat dan zonder iets te zeggen het gebouw. Zijn hoofd zit vol. Donna is van hem, ze zal van hem zijn. Zoals ze altijd van hem heeft moeten zijn. Donna zal weten dat ze van hem is. Niet een hoer. Zijn hoer. Zijn Putta.

Show Buttons
Hide Buttons