Dromenmaker

Als hij een telefoontje van Boeng Minggus krijgt worden al zijn gedachten inktzwart en sinister en hij reageert het af op Donna, snauwt tegen haar, krenkt haar en laat haar voelen dat ze dan misschien wel van hem is, maar dat ze zich daar geen enkele rechten aan kan ontlenen.

‘Ik moet een paar dagen weg …’

Hij geeft geen uitleg. Vertelt haar niet waar hij naar toe gaat en ook niet wanneer hij terug komt. Hij gaat gewoon en probeert stilletjes te verdwijnen. Ze klimt weer in hem, eist en smeekt. Hij duwt haar van zich af en kijkt naar haar naakte lichaam. Toegankelijk, genotziek en wulps. Hij zal het haar afleren. Hij bepaalt wanneer ze zijn hoer mag zijn.
‘Je gaat naar je werk en vanavond naar Minggus …’
Met die woorden laat hij haar alleen. Ze volgt hem tot aan de auto en kijkt hem na. In de spiegel ziet hij haar kleiner worden. In zijn hoofd wordt ze ook klein en fragiel, zodat hij haar weg kan stoppen. Het donkere dat in hem huist past misschien bij Donna, Donna past niet bij het donkere, ze heeft er niets te zoeken. Ze hoeft niet te weten hoe vreselijk donker het kan zijn.

De voorbereidingen van het feest zijn al in volle gang als hij arriveert bij het grote herenhuis en hij beweegt zich door de grote kamers met hoge plafonds alsof hij de maître in eigen persoon is. De daadwerkelijke eigenaresse komt met een verleidelijke glimlach op hem af en legt haar handen op zijn borst.
‘Dimitri, eindelijk.’
Haar stem is hees en zwoel en haar lippen zijn vochtig als ze deze over zijn mond legt. Hij duwt haar voorzichtig van zich af en ze kijkt hem uitdagend aan.
‘Kom, drink wat met me. Javier kan ons later gezelschap houden.’
‘Javier komt morgen en eerst moet er gewerkt worden Juliette.’
Ze lacht en probeert hem met zich mee te trekken. ‘Daar hebben we toch zeker personeel voor.’
Seth schudt zijn hoofd. ‘Later … zijn de chefs al gearriveerd? En de modellen?’
‘De chefs zijn al bezig in de keuken en de modellen worden voorbereid, er zijn mooie meisjes bij.’
‘En verboden terrein Juliette, knoop dat goed in je oren.’
Ze knikt en tikt met haar hand tegen de zijkant van haar hoofd. ‘Duidelijk seigneur, maar als ze klaar zijn met hun werk …’
‘Nog steeds verboden terrein. Breng me de gastenlijst en de bijzonderheden.’

Hij laat haar staan en trekt zich terug in een klein kantoor waar hij de zilverkleurige chokers uit hun verpakking haalt. Hij laat zijn vingers langs het gladde metaal glijden. Het zijn eenvoudige sierraden, zonder enige vorm van versiering. Het enige dat echt opvalt zijn de vier kleine ogen die aan het metaal gesoldeerd zijn. Te klein om zijn pink doorheen te duwen, maar groot genoeg om een ander stuk metaal door te steken. Een haak, het uiteinde van ketting, een stevige ring. De metalen banden openen en sluiten met behulp van een klein slotje aan de achterkant en Seth controleert de sleutels, vier per band en geeft ze nummers, hetzelfde doet hij met de chokers. Onzichtbaar voor andermans ogen, maar hij zal het weten. Hij moet het weten. Met dit spel mogen geen fouten worden gemaakt. Vrouwen hebben hun diepste verlangens bij hem neergelegd en ze vertrouwen erop dat ze op een opwindende, maar ook veilige manier aan deze verlangens toe kunnen geven.

Hij gaat door de gastenlijst en vindt de namen die hij zoekt, zet er nummers achter. Tweeëntwintig vrouwen en allemaal hebben ze een bijzondere wens, een geile, soms zelfs perverse fantasie die ze jaren verborgen hebben gehouden. Tot het niet meer kan, tot het zo groot wordt dat er niets anders meer lijkt te zijn dan die ene fantasie. Tot het ze zo in beslag neemt dat ze nergens anders meer aan kunnen denken. Seth weet wat het is. Hij weet ook dat sommige mensen zullen zeggen dat niet alle fantasieën werkelijkheid hoeven worden. Hij is het er niet mee eens. Juist deze donkere fantasieën moet je serieus nemen. Als je dat niet doet dan gaan ze een eigen leven leiden en zullen ze uiteindelijk, oncontroleerbaar naar buiten komen. Dan wordt het pas gevaarlijk en kunnen ze al het andere vernietigen. Mensen gaan de verkeerde keuzes maken, komen terecht bij mensen die enkel een geil verlangen zien. Het is veel meer dan dat en hij weet hoe belangrijk zijn rol is.
Als Dimitri is hij de facilitator van al deze fantasieën. Hij laat de donkere dromen en soms zelfs de nachtmerries uitkomen.

Tweeëntwintig vrouwen dragen vanavond de metalen banden, de overige gasten, mannen en vrouwen, zijn sleuteldragers. Op bijna iedere band passen vier sleutels, op een paar meer. Het lijkt willekeur, maar Seth brengt de mensen bij elkaar.
Hij bevestigt kleine, plastic tags aan de sleutels en noteert de belangrijke woorden in kleine blokletters. Een wens, een verlangen, een allesverterende drang. Pervers en zedeloos, tegen alle gevestigde normen en waarden in, maar tijdens deze feesten gelden geen regels, enkel de opgelegde codes van gedrag en kledingvoorschriften. Dimitri en zijn mensen zullen ervoor zorgen dat deze regels worden nageleefd.

Hij geniet van het moment dat de gasten arriveren. Gezichten verborgen achter maskers omdat men in het leven buiten deze deuren, niet herkend wil worden. Extravagante kleding, zwart, donkerrood en bruin. Veel kant, glans en fluweel. Veel blote huid bij de vrouwen. Sommige vrouwen zoeken hem op, een aantal wat nerveus omdat het de eerste keer is, anderen vol gespannen afwachting. Ze weten dat er iets gaat gebeuren vanavond, ze weten niet wanneer en ook niet precies wat. Seth bevestigt de banden, draait ze op slot en begeleidt ze naar het feest als ze zonder chaperonne komen. Het kan, ze arriveren alleen. Ze vertrekken altijd in gezelschap.

Een kleine vrouw noemt haar naam en hij knikt. De blik in haar ogen is hongerig en uitdagend en past niet bij haar frêle verschijning. Ze draagt een korte, doorschijnende jurk met diep decolleté. Geen beha, een minuscuul slipje. Seth doet haar de band om en knipt met zijn vingers. Twee van zijn mannen nemen haar mee en ze verdwijnen achter grote marmeren zuilen naar de kelder. Zij komt niet voor het feest. Haar verlangens zijn van een heel ander kaliber.
Hij controleert de uitgave van de sleutels. Mannen en vrouwen lezen de informatie op de tags, kiezen een sleutel en begeven zich naar de grote zaal. Seth volgt en beweegt zich onder de gasten. Hij praat zelden met mensen en als hij het doet dan is het een korte groet, een toast met een gevuld glas. Hij blijft nergens hangen, laat zich nergens toe verleiden, nog niet en misschien wel helemaal niet. Hij kan zich voeden met de verlangens van anderen, als een bloedzuiger. Soms is het genoeg, soms niet.

Hij inspecteert de modellen voor het buffet. Ook zij dragen maskers, maar het is de enige bedekking die ze nog hebben. Later, als het buffet wordt geopend, zullen ze uren lang stilliggen terwijl hun naakte lichamen gebruikt worden als dienblad en serveerschalen. Hun huid zal beroerd worden door de lippen en tongen van de gasten. Het geeft uiting aan een kink, het zijn van een voorwerp, een ding. Stil zijn en stil liggen, om het de gasten zo gemakkelijk mogelijk te maken.

Juliette zoekt hem op, hij ontwijkt haar en verdwijnt naar de kelders en volgt de geluiden van lust en decadent verlangen. In een van de kleine kamers zit de kleine vrouw op haar knieën. De kettingen aan de muur zijn verbonden aan de band rond haar nek en ook haar armen zitten vast. Ze draagt enkel nog haar slipje. Om haar heen staan sleuteldragers, het zijn er al meer dan vier en Seth weet dat er meer zullen volgen. Haar ogen zijn fel en haar mond staat open, haar tong naar buiten. De mannen trekken zich af, zij spoort ze aan met een schorre stem en heet verlangen. In haar gezicht en op de huid van haar borsten liggen glanzende sporen vocht. Het zaad van mannen die hier al eerder waren. Zij ontvangt, biedt een snelle verlossing voor hen die niet kunnen wachten.
Uit de kamer ernaast klinken rauwe kreten, pijn vermengd met genot. Sommige mensen kunnen niet wachten tot het spel begint en sommige vrouwen zijn er alleen maar om te laten gebeuren. Om te voelen en te ervaren. Om dromen uit te laten komen.

Seth kan heel goed wachten, Dimitri deze avond ook.

Show Buttons
Hide Buttons