Spelen om een gunst

Terug in de zaal beneden zoekt hij eerst Donna. Ze staat wat verveeld bij de bar, maar haar ogen lichten op als ze hem ziet. Hij duwt bezitterig zijn mond op die van haar.
‘Waarom dans je niet? Je houdt van dansen.’
Ze haalt haar schouders op. ‘Misschien niet meer zoals vroeger. Ik vind het niet prettig dat mensen me bekijken alsof ik een dier ben, een prooi zelfs en door die tekens op mijn armen blijven ze uit mijn buurt, alsof ze niet dichterbij durven te komen.’
Seth grijnst. ‘Dat is ook de bedoeling, maar dat betekent niet dat jij bij hen uit de buurt moet blijven.’
Hij wijst naar Duncan, die een beetje verloren aan één van de kleine tafels zit.
‘Kom, ik zal je voorstellen. Vermaak hem en zorg dat hij wat losser komt.’
Seth duwt haar naar de tafel en Duncan staat op. Hij oogt nog steeds nerveus. ‘Dimitri … ik zou het prettig vinden als ik weet wat ik hier nu precies moet doen.’
‘Je hoeft hier helemaal niets te doen. Dit is mijn vrouw, vermaak je met haar. Ik heb nog één bespreking, daarna kan ik je meer vertellen.’
Duncan stamelt. ‘Ik ben getrouwd … ik ben niet op zoek naar dit soort vermaak …’
‘Je hoeft je hier niet mooier voor te doen dan je bent, Duncan. Jij en ik weten allebei dat je niet vies bent van welke vorm van vermaak dan ook. Mijn vrouw houdt jou gezelschap tot ik terug ben.’
Seth slaat zijn arm rond Donna’s heupen en fluistert. ‘Stel hem op zijn gemak Putta en laat hem drinken, niet te veel …’

Hij wenkt Stan en gaat hem voor naar een kamer achter de bar. Uit de binnenzak van zijn colbert haalt hij een pakketje papieren en hij vouwt ze uit op de ronde tafel.
‘Ik heb vandaag een kijkje genomen in de kelders van die nieuwe club. Jij gaat ze opknappen en dit is het globale idee. Je bent vrij om daar je eigen invulling aan te geven, mits dit bij de Orde past. Als je twijfelt neem je contact op met mij.’

Aandachtig bekijkt Stan de notities en tekeningen op de papieren.
‘Dat is veel werk. Meer dan ik nu nog heb in de club. Wat vertel ik Valerie?’
‘Niets. Ik neem haar voor mijn rekening.’
‘Er gebeurt niets met haar …? Ik bedoel …’
Seth trekt zijn wenkbrauwen op. ‘Waar zie je me voor aan Stan. Natuurlijk gebeurt er niets met haar. We hebben haar nodig, we hebben haar club nodig. Maak je geen zorgen.’
‘En het budget?’
‘Je levert je aanvraag in op de gebruikelijke manier en de rekeningen stuur je naar mij, ik zorg dat het in orde komt.’

Stan knikt en mompelt terwijl hij zijn eigen aantekeningen maakt. Seth staart in gedachten naar de schetsen die hij eerder maakte. De opdrachten vanuit het Senaat kunnen grimmig zijn en moord wordt niet altijd geschuwd, maar dit is zeker geen gewoonte. Stan zou dit moeten weten. Hij zou ook moeten weten dat Valerie niet belangrijk genoeg is, nog niet in elk geval. Het kan zijn dat ze belangrijker wordt en Seth is vast van plan haar uit haar tent te lokken om te zien uit wat voor een hout ze echt gesneden is.

Een zacht klopje op de deur doet hem opkijken. Zijn Senyora wenkt hem en zonder vragen te stellen volgt hij haar terug naar de kamer waar eerder nog in stilte de dienst voor de overleden Kawan werd gehouden. Nu wordt de ruimte in gereedheid gebracht voor de gasten. Tegen de achterste wand is een kleine, verrijdbare bar opgesteld en een aantal Murid’s brengen pokertafels naar binnen. Seth kijkt de Senyora aan.
‘Wat kan ik voor u doen?’
Ze lacht. ‘Misschien dat ik deze keer wel iets voor jou kan doen Dimitri. Je weet dat één van de privileges van de Kawan bestaat uit de mogelijkheid om een nieuwe Murid voor te dragen en ik vroeg me af of jij iemand in gedachten hebt.’
‘Ik ben geen Kawan, Senyora.’
‘Nog niet, maar er zal hoe dan ook een plek vrij komen. Als je niemand weet dan draag ik zelf iemand voor …’
Seth schudt zijn hoofd. ‘Niet nodig. Ik weet iemand en ik denk dat hij zeer geschikt is.’
Ze legt haar hand op zijn onderarm en knijpt er even in. Het is een intiem gebaar dat hem verbaast. Hij kent zijn Senyora niet goed. Zij is het gezicht achter de opdrachten die hij tot voor kort van zijn Kawan kreeg en staat pas sinds de verkiezingen van 29 februari dit jaar aan het hoofd van zijn kumpulan. Ze glimlacht als ze zijn gezicht ziet.
‘Ik heb bijzondere dingen over jou gehoord, Dimitri en ik zie dat je vanavond een gast hebt meegenomen?’
‘Mijn vrouw. Zij is niet op de hoogte van mijn werk voor de Orde en voorlopig wil ik dat zo houden.’
Ze trekt even haar wenkbrauwen op. ‘Dat zou jammer zijn, maar zoals je wilt. Zorg dat ik morgen de informatie van jouw kandidaat tot mijn beschikking heb. Ik zal hem eerst door laten lichten, voor we het over de toetsing kunnen hebben.’
Seth knikt en kijkt haar met samengeknepen ogen na als ze de ruimte weer verlaat. Dat ze geïnteresseerd is in hem, begrijpt hij. Ze moet wel, zeker als hij inderdaad gepromoveerd zal worden, maar haar interesse voor Donna zint hem niet. Donna is niet geschikt voor de Orde.

Hij gaat naar beneden om Donna en Duncan naar de pokerkamer te begeleiden waar zich inmiddels meer spelers hebben verzameld. Aan weerszijde van de deur staan vier schaars geklede dames opgesteld en Seth strijkt één van de meisjes langs haar wang. Donna kijkt hem boos aan. Hij schiet in de lach en duwt haar verder de kamer in.
‘Geen zorgen Putta, geen enkele vrouw kan aan jou tippen, hoe lekker ze er ook uitzien.’

Het meisje is een regular, één van de vaste gezichten die worden ingehuurd voor de feesten en bijeenkomsten van de Orde, vooral omdat ze gul is met haar diensten en ze verdient royaal. Veel meer dan een avond achter het raam haar oplevert.

Seth brengt Duncan naar een speeltafel. ‘Je speelt tegen mij, onder andere.’
De man stamelt ongemakkelijk. ‘Ik ben geen beste speler en ik speel liever niet om geld.’
‘Wie had het over geld? Vanavond spelen we om een gunst ten behoeve van de winnaar en ik beloof je dat je net zo arm, of net zo rijk hier weg zult gaan als je binnen bent gekomen.’
Donna hangt aan zijn arm.
‘En ik? Ik heb nog nooit gepokerd.’
Hij gaat zitten en trekt haar op zijn been. ‘Jij, mijn lieve Putta, jij zorgt voor mij en je houdt de meisjes bij Duncan uit de buurt.’
Ze pruilt. ‘Dat is alles?’
‘Dat is alles. Vrouwen spelen niet vanavond, geen poker in elk geval. Je zorgt dat mijn glas gevuld blijft en houdt je ogen open. Neem een kijkje bij de bar. Ik denk dat daar iets is wat je interessant zult vinden. Nog niet, als het spel is begonnen.’

Hij duwt haar van zijn schoot en staat op. Met een knikje naar de meisjes geeft hij aan de deuren gesloten mogen worden.

‘Heren. Vijf tafels, maximaal vijf personen per tafel. De meisjes zorgen voor de drankjes, rookwaar en andere middelen, mocht daar behoefte aan zijn, maar een nee is een nee. Geen gerotzooi zonder instemming. Gebeurt dit wel dan zal ik maatregelen nemen en dit meisje …,’ hij trekt Donna naar zich toe, ‘… dit meisje is van mij en derhalve verboden gebied. Laat het spel beginnen.’

Seth speelt aan zijn tafel en houdt ondertussen dat wat er om hem heen gebeurt in de gaten. Hij geeft met haast onzichtbare gebaren seintjes aan de meisjes als hij vindt dat iemand wat extra stimulans nodig heeft. Hij onthoudt wie met ongepaste blikken naar Donna kijkt en maakt notities in zijn hoofd. Hij ziet alles en vergeet niets. Duncan begint langzaam te ontspannen en schuift zijn fiches heen en weer over het groene tafelkleed. Seth wint twee rondes, verliest er weer een en wint weer. De stapel speelgeld groeit, slinkt en groeit weer. Zijn glas water blijft gevuld en Donna is niet meer dan vijf passen van hem verwijderd. Ze hangt rond bij de bar, zoals hij haar gezegd heeft, of staat achter hem. Naarmate de avond vordert worden de stemmen luidruchtig, de meisjes uitbundig en de handen losser. Duncan volgt alles wat er om hem heen gebeurt. Zijn ogen schieten heen en weer van de kaarten in zijn hand, naar de wulps, ronddartelende meisjes en Seth grijnst als hij de kleine zweetdruppels op zijn voorhoofd ziet. Drank en vrouwelijk schoon en een heel klein zetje, meer heeft Duncan niet nodig om zijn zelfbeheersing te verliezen en Seth heeft hem bijna waar hij hem hebben wil. Hij trekt Donna op zijn schoot en schuift haar rok omhoog zodat zijn handen de ruimte hebben om de binnenkant van haar dijen te strelen. Duncan volgt zijn bewegingen, maar Seth doet of hij het niet ziet en hij fluistert in Donna haar oor dat ze hetzelfde moet doen.
‘Laat hem kijken … heb je je camera?’
Ze knikt en zucht als hij het ringetje tussen haar benen vindt en er zachtjes aan trekt. Seth lacht en duwt haar weer van zijn schoot.
‘Nog niet Putta. Leg je camera op de bar en kom dan bij me terug. Je hebt aandacht nodig, geile aandacht. Eis het op.’

Zonder dat hij nog meer hoeft te zeggen, doet ze wat hij vraagt en ze snapt meteen wat hij van haar wil. Hij ziet aan haar ogen dat de aanwezigheid van anderen haar niet deert en er verschijnen donkere gedachten in zijn hoofd aan momenten die ze ooit met anderen had. Dit soort momenten. Handen en ogen van anderen. Omdat het haar niet deert. Omdat ze pronkt met haar lijf en een ieder daarvan laat proeven. Het is nog steeds onderdeel van haar verlangens, ook al doet ze nog zo haar best het te verbergen. Heel even staat hij toe dat zijn gedachten alles om hem heen vertroebelen en met moeite schudt hij het gevoel van zich af. Later zal hij met Donna afrekenen. Zijn opdracht is nu het belangrijkst.

Donna tilt haar rok op en gaat schrijlings over hem heen zitten. Ze pruilt overdreven en neemt bezit van zijn mond. ‘Is het nu nog niet klaar Dimitri?’
Haar ogen glanzen ondeugend en hij trekt haar rok nog verder omhoog zodat haar naakte billen zichtbaar worden. Met langzame, bewegingen schuurt ze haar onderlichaam over de stof van zijn broek. Ze slaakt een hees kreetje als hij zijn vingers onder de stof van haar korset wurmt en stevig aan de ringetjes door haar tepels trekt. Hij likt de vrije huid van haar borsten, glijdt via haar hals omhoog naar haar gezicht en bijt stevig in haar lip. Ondertussen houdt hij Duncan in de gaten.
‘Doorgaan Putta, laat zien dat je van mij bent en van niemand anders.’

Ze hijgt, draait sensueel met haar buik en heupen en duwt haar kruis nog steviger in zijn schoot. Haar rok bedekt alles wat eronder gebeurt, maar het schouwspel is opwindend genoeg voor de toeschouwers om hen heen. Eén van de meisje danst uitdagend naar Duncan, gooit zich verleidelijk over zijn schoot en ontbloot haar blanke, ronde billen. De man laat zijn voorzichtigheid varen. Vol overgave buigt hij voorover en hij laat zijn tanden in het zachte vlees zakken en zijn vingers graaien gretig tussen haar benen. Seth ziet haar handen zoekend naar de gulp glijden en hij duwt Donna weg. ‘Nu Putta, pak je camera en maak foto’s, vooral van die twee.’

Duncan ziet alleen nog maar het meisje en kijkt met toegeknepen ogen hoe ze langzaam zijn broek opent, zijn lul tevoorschijn haalt en tergend langzaam haar lippen naar de glinsterende top brengt. Hij stoot met zijn heupen en laat zijn hoofd met een zucht in zijn nek vallen als hij langzaam in haar mond verdwijnt. Donna maakt foto’s en zorgt dat zijn van genot verwrongen gezicht en het op en neer gaande, blonde hoofd van het meisje goed zichtbaar is.

Seth staat op, loopt naar de bar en schenkt nog een glas water voor zichzelf in. Duncan en het meisje staan in het middelpunt van de belangstelling, maar niemand zal het in zijn hoofd halen om naar buiten te treden met wat er tussen de vier muren van deze kamer is gebeurd. Niemand, behalve Dimitri. De winnende kaarten liggen in zijn hand en Duncan zal hem geen enkele gunst weigeren als hij hem laat zien welke kaarten dit zijn.

Show Buttons
Hide Buttons