Consequenties

Het spel aan de tafels wordt vergeten en de aanwezige heren geven zich één voor één over aan de geneugten die de ervaren meisjes bieden. Donna maakt foto’s, Seth observeert. Met zijn vingers gaat hij door de bakjes met kruiden achter de bar. In de hoeken van de kamer staan zilveren schalen met kleine bergjes gemalen, brandende Doornappel. De dunne rook verspreidt een kruidige geur door de kamer die de roes, veroorzaakt door alcohol, kan vergroten. Mensen die er gevoelig voor zijn, raken hun zelfbeheersing kwijt en zijn makkelijk te manipuleren tot acties waar ze in nuchtere toestand niet snel over zouden gaan. Seth is door schade en schande wijzer geworden en hij weet dat hij er goed aan doet om zoveel mogelijk water te drinken wanneer een kamer bewierookt wordt met de geur van de zaden van deze plant. Tegenwoordig wordt hij er alleen een beetje suf van, maar dit gevoel verdwijnt zodra hij buiten het bereik van de rook is.

Hij drinkt nog een glas water en wenkt Donna. De blik in haar ogen is lodderig, alsof ze net wakker is. Seth pakt haar camera en bekijkt in het kleine scherm de foto’s die ze gemaakt heeft. Donna leunt zwaar tegen hem aan en gaat met haar vingers langs haar ogen.
‘Ik voel me een beetje raar, Seth.’
‘Nog heel even Putta, een paar minuten, dan gaan we weg.’

Hij maakt nog een aantal foto’s van Duncan en het meisje. Ze hebben beide een glazige blik in hun ogen en hun bewegingen gaan traag, zonder de hete gepassioneerde drift van eerder. Seth draait aan de kleine knop bovenop de camera en filmt het tweetal, terwijl hij langzaam steeds dichterbij komt. Het meisje is bij Duncan op schoot gaan zitten en haar slome bewegingen laten weinig te raden over. Haar borsten zijn naakt. Duncan leunt met zijn gezicht tegen het deinende vlees en sabbelt op een tepel. Seth zoomt in op het rode, bezwete gezicht en de blanke borsten.
‘Vermaak je je een beetje Duncan?’
De man opent traag zijn ogen en laat even de harde, roze tepel los.
‘Heerlijk dit … zo heerlijk …’

Seth grijnst, schakelt de camera uit en slaat zijn arm om Donna heen. Kom Putta, we gaan naar huis.’

*

Duncan schrikt met een schok wakker als zijn oudste dochter bovenop hem springt. Ze gilt enthousiast. ‘Papa!’
Zijn vrouw Andrea kijkt hem wat verbaasd aan en zet de jongste in de kinderstoel.
‘Waarom ben je niet gewoon naar bed gekomen?’
Moeizaam komt Duncan overeind en hij wrijft over zijn achterhoofd. Hij kan zich niet herinneren dat hij thuiskwam en als hij eerlijk moet zijn, hij herinnert zich helemaal niet veel van de afgelopen nacht. Zijn hoofd bonst en het hoge stemmetje van zijn dochter echoot schel in zijn oren. Voorzichtig tilt hij haar op en zet haar bij haar zusje aan de eettafel.
‘Het was laat, ik wilde je niet wakker maken.’
Hij geeft haar een zoen en ze trekt haar neus op.
‘Je ruikt raar. Heb je gerookt?’
‘Nee, natuurlijk niet. Het zal de wierook zijn die werd gebrand. Ik kreeg er hoofdpijn van.’
‘Maar het was wel leuk?’
Duncan haalt zijn schouders op. ‘Het was oké, come’s with the job. Ik ga even douchen.’

Langzaam loopt hij naar boven. Het is of zijn hoofd zich in een dikke, wazige mist bevindt. Hij herinnert zich een feest en pokertafels. Heeft hij gespeeld? Maar hij is een waardeloze speler.

Terwijl het water warm over zijn lichaam stroomt en hij de vreemde geur uit zijn haren wast, komen meer beelden naar boven. Hij was daar op verzoek van die man, Dimitri, maar hij begrijpt nog steeds niet waarom. Er waren vrouwen. Mooie vrouwen, met en zonder masker. En er was drank, maar hij dronk niet veel. En die wierook. De geur was zwaar. Hoe is hij in godsnaam thuis gekomen?

Hij poetst zijn tanden, kleedt zich weer aan en pakt zijn telefoon. Een gemiste oproep en twee berichten.

‘Check je mail.’

‘Ik wacht, zelfde plek, zelfde tijd.’

Met een naar voorgevoel opent hij zijn mail en verbijsterd kijkt hij naar het filmpje dat hem is gestuurd. Zijn hart bonst zwaar en in paniek kijkt hij op de kleine radiowekker naast het bed. Hij moet weg!

Met twee treden tegelijk rent hij naar beneden. Andrea komt een beetje verbaasd uit de keuken, maar hij ziet haar amper en zonder iets te zeggen trekt hij de voordeur achter zich dicht. Heeft zij dat filmpje ook ontvangen? Maar hoe …? Waarom heeft hij verdomme die camera niet gezien!

*

Seth neemt kleine slokjes van zijn espresso en laat het bittere vocht even over zijn tong dansen voor hij het doorslikt. De smaak past bij het gevoel in zijn hoofd. Dat is zwaar en donker en de diepe, droomloze slaap waar hij vanmorgen uit ontwaakte heeft het alleen maar versterkt. Hij kijkt op zijn horloge en wenkt de barista voor een tweede kop. Ze knikt en kijkt verschrikt op als de deur van het koffiehuis openvliegt en Duncan met een rood, bezweet hoofd naar binnen komt. Seth zag hem al aankomen en ogenschijnlijk heeft de man geprobeerd zichzelf te kalmeren voor hij naar binnen kwam. Het is hem niet gelukt en een beetje hijgend gaat hij tegenover Seth zitten. Die kijkt nog een keer op zijn horloge.
‘Je bent te laat.’
‘Ik ben gekomen zodra ik je bericht zag. Hoe kan dit!? Heb jij hier iets mee te maken?’
Seth trekt zijn mond in een wat honende glimlach. ‘Natuurlijk. Ik heb er alles mee te maken.’

Duncan kijkt hem vol ongeloof aan. ‘Waarom? En wat ga je met het materiaal doen. Heeft iemand anders het gezien!’
‘Niemand heeft het gezien, alleen ik, en jij natuurlijk en dat blijft zo. Tenminste, zolang jij doet wat ik je zeg.’
‘En dat is …’
‘Ik wil die club en jij gaat er voor zorgen dat dat gebeurt. Je hebt een maand om Valerie te bewerken en te zorgen dat ze openstaat voor alle plannen die ik heb, of eigenlijk, voor de plannen die jij hebt.’
‘Welke plannen zijn dat?’
‘Je ontvangt vandaag alles wat je moet weten en je praat er verder met niemand anders over. Alleen Valerie. Niet haar man en niet iemand anders die denkt een vinger in de pap te hebben. Ik heb het architectenbureau opdracht gegeven om een start te maken met de kelders en zoals het nu staat zal de club over een maand of drie zijn deuren kunnen openen. Jij zorgt dat Valerie akkoord gaat met alles wat je haar voorstelt.’

Duncan zucht diep. ‘Dat zal niet lukken, dat kan ik je nu al vertellen. Ze bespreekt alles met haar man en als die het er niet mee eens is, dan gebeurt het niet. Ze doet het misschien voorkomen alsof zij alle bepaalt, maar ze durft geen enkele beslissing te nemen. Ze heeft nooit op eigen benen gestaan.’

Peinzend kijkt Seth hem aan. ‘Precies en daar ga jij gebruik van maken.’

Hij staat op en gooit wat geld op tafel. ‘Je belt mij elke vrijdagavond en als er problemen zijn dan stuur je me een bericht. Ik zal dan contact met jou opnemen.’
‘En de film? Weet mijn vrouw …’
‘Die heb ik veilig opgeborgen, net als de foto’s die erbij horen. Maak je geen zorgen. Niemand hoeft hier verder iets van te weten zolang jij precies doet wat gezegd wordt.

Seth groet de barista en laat Duncan achter, net als de vorige keer. Nerveus en vertwijfeld. Seth heeft geen medelijden met hem. Hij walgt van mannen als Duncan. Wel hun pleziertjes buiten de deur zoeken, maar als ze geconfronteerd worden met de consequenties, jammeren om de vrouw en kinderen die ze onwetend thuis laten. Wees gewoon een vent en kom er voor uit. Accepteert ze het niet? Jammer, maar dan past ze dus niet bij de levensstijl die jij voor ogen hebt.

*

Thuis blijft hij lang in de hal bij de voordeur staan. Het huis is stil. Donna komt hem niet begroeten. Dat kan ook niet. Ze is waar hij haar vanmorgen vroeg achterliet, alleen met de stiekeme verlangens die ze voor hem verborgen probeert te houden. Leeg, koud en eenzaam. Ze heeft al eens eerder ervaren hoe de wereld eruit ziet zonder hem en hij zal het haar vaker moeten laten voelen zodat ze het niet vergeet. Gisteravond, in die kamer met de nieuwsgierige blikken van andere mannen en vrouwen, vergat ze het. Ze vergat haar plek en hij moest haar straffen.

Langzaam loopt hij heen en weer, van de voordeur, naar de kleine deur in de zijkant van de trap. Ze zal hem horen en ze zal hem willen roepen, maar hij heeft haar de mond gesnoerd. Ze is bang van de kelder en hij weet waarom. Lang geleden was hij zelf ook bang, maar die tijd ligt ver achter hem. Hij weet nu waarom en Donna zal het leren. Omdat hij het haar laat voelen. Ze zal het begrijpen en als ze het begrijpt, zal ze niet meer bang zijn. Ze zal die kant van hem omarmen, zoals ze ook met de rest heeft gedaan.

Hij opent voorzichtig de deur en luistert. Ze ademt zwaar door haar neus en kreunt zo nu en dan een beetje jammerend. Seth zet zijn voet op de bovenste tree van de trap. Het hout kraakt en haar gesmoorde schreeuw komt hem tegemoet. Hij trekt aan het metalen koordje aan de muur en het zachte licht van de doorzichtige gloeilamp beschijnt de kleine ruimte. Donna ligt naakt op de betonnen vloer. Haar armen en benen zijn gespreid en haar polsen en enkels zitten vast aan de grote, metalen ringen in het beton. Ze begint harder te huilen als hij naar beneden komt en volgt hem met grote ogen als hij in een cirkel om haar heen loopt. Het touw rond haar borsten zit strak en haar huid heeft een diepdonkere, lila kleur gekregen. Seth houdt van die kleur en van het gevoel van de gespannen huid onder zijn vingers. Hij gaat door zijn hurken en streelt haar, eerst vederlicht, dan steviger. Hij kijkt haar aan. Haar gezicht is nat van de tranen en het speeksel dat ze niet weg heeft kunnen slikken en de donkere make up rond haar ogen is nagenoeg verdwenen.
‘Ben je nog steeds geil Putta? Wil je nog steeds dat anderen je zien?’

Wild schudt ze haar hoofd en ondanks dat ze weet dat haar armen en benen vast zitten, probeert ze toch los te komen. Seth gaat op zijn knieën zitten, tilt haar hoofd een beetje op en maakt de riempjes van de gag in haar mond los.
‘Vertel het me maar.’
Ze schreeuwt en huilt dat hij niet eerlijk is. Dat ze het voor hem deed, niet voor zichzelf.
‘Jij zei het! Je zei dat ik het op moest eisen, jij …’
‘Van mij, niet van de anderen.’
‘Ik deed het voor jou …’
‘Je deed het voor jezelf!’

Ze kreunt als hij haar kin naar zich toe trekt en terwijl hij haar aanblijft kijken, opent hij zijn broek.
‘Nu doe je het voor mij. Nu is er niemand anders en de volgende keer …’
Hij duwt zijn vingers in haar mond, trekt haar kaken uit elkaar en schuift zijn stijve lul tot achter in haar keel. Ze gorchelt en probeert zich terug te trekken en met haar hoofd te draaien, maar hij houdt haar stevig vast. De geluiden van haar worsteling trillen tegen zijn eikel aan en hij trekt terug en stoot weer in haar keel, nog verder.
‘… de volgende keer Putta, want er komt een volgende keer. De volgende keer doe je het voor mij. Niet voor jouw genot, niet voor het genot van anderen, maar voor mij …’

Zijn ritme is standvastig en met lange halen bevrijdt hij even haar keel om meteen haar mond weer te vullen. Haar worsteling valt stil en en met glazige ogen blijft hem aankijken. Hij trekt stevig aan de ringetjes in haar tepels. Zo stevig dat ze haar rug kromt om zo ver als de ringen in de vloer het haar toestaan, mee te gaan in de beweging.
‘Je blijft hier Putta! Dit is voor mij. Niet voor jou. Je zweeft niet weg in jouw eigen genot, nu niet. Ik wil dat je voelt wat ik nog meer met je kan doen, wat jouw vader met mijn moeder kon doen. Ik wil dat je voelt hoe het voor haar was!’

Hij blijft stoten en bevrijdt ondertussen haar borsten. Het touw heeft een diepe afdruk in haar huid achtergelaten en haar ogen worden nog groter als ze voelt hoe het bloed weer begint te stromen.
Seth hijgt, duwt zijn kruis helemaal tegen haar gezicht om haar zo min mogelijk zuurstof te geven en trekt weer aan de ringetjes. Haar tepels rekken uit, ze schreeuwt gesmoord en hij laat zijn zaad in haar keel stromen. Met een licht en bevrijdt gevoel in zijn hoofd wacht hij tot de laatste schokken wegtrekken en hij trekt zich terug.

‘Ben je nu geil Putta?’

Ze huilt en schudt haar hoofd als hij over haar heen kruipt en zijn vingers in haar natte opening duwt. Hij zucht haast gelukzalig en laat zich zwaar op haar vallen. Ze is als hij. Ook hierin is ze precies als hij.

Show Buttons
Hide Buttons