Bondgenoot

Hij verbergt zich in de schaduw en hoort Valerie dichterbij komen. Ze fluistert en opent voorzichtig een deur. Haar stappen zijn behoedzaam en schuifelend.
Veel vrouwen zouden dit moment kiezen om rechtsomkeer te maken. Valerie niet. Niet omdat ze niet bang is, maar omdat ze te nieuwsgierig is. Ze vergeet dat de omgeving haar onbekend is en heeft geen flauw idee in wat voor een wereld ze terecht is gekomen. Seth wacht tot hij de deur achter haar dicht hoort vallen. Hij draait zich om en loopt langzaam weer naar boven. Haar gejaagde en nu toch angstige roepen, sterft weg wanneer hij zich weer onder de gasten van Juliëtte’s ondeugende feest begeeft.

Ze is de perfecte gastvrouw. Een uitzonderlijke gastvrouw als je bedenkt wat voor een soort feesten en bijeenkomsten ze host. Ze kan een waardevolle toevoeging zijn, ook aan de orde en hij twijfelt niet aan haar enthousiasme. Wel aan haar toewijding. Ze is gewend volgens haar eigen agenda te leven, maar zelfs als vrije Senyora zal die agenda regelmatig moeten wijken voor de orde. De vrijheid is in de praktijk enkel een titel en niet belast met de taken en verantwoordelijkheden van de raad en het senaat, voor de rest gelden precies dezelfde regels en beperkingen en moet ze verantwoording afleggen aan alle gebrandmerkte Senyor’s en Senyora’s. Juliëtte zal haar autonomie kwijtraken. Seth weet dat juist die heel belangrijk voor haar is.

Hij volgt en observeert haar. Ze brengt mensen met elkaar in contact, maakt hier en daar een praatje en stelt vrouwen op hun gemak. Een wat oudere vrouw beweegt zich onzeker door de verschillende ruimten en Juliëtte neemt haar bij de hand, geeft haar wijn en brengt haar uiteindelijk bij de vrouw die hij herkent als haar persoonlijke assistente. Haar huid is zo licht dat hij de fijne adertjes bij haar borsten eronder ziet liggen. Ze heeft een onschuldige, bijna kwetsbare uitstraling, maar hij weet dat dit schijn is. Seth heeft haar al vaker gezien en ze doet alles wat Juliëtte van haar vraagt. Hij vindt haar niet aantrekkelijk. Ze is te mager en haar ogen zijn te groot in het kinderlijke gezicht. Vroeger kon hij jaloers zijn om de aanbidding die er in te lezen is. Zodra Juliëtte bij haar in de buurt komt, verandert de glans. Sprankelend en vol adoratie kijkt het kind op naar haar werkgeefster, of laat ze zich aan haar voeten vallen. Wat de vraag of het commando ook is. Juliëtte biedt haar aan. Vanavond is het meisje er voor alle vrouwen. Met toegeknepen ogen ziet Seth hoe het kind de oudere vrouw op haar gemak stelt, langzaam op haar knieën gaat en onder de wijde rok verdwijnt. Hij kijkt naar het gezicht van de vrouw en ziet de dat de lichte waas van verlegenheid verjaagd wordt door de roes van nieuw genot. Haar borst gaat snel op en neer en haar buik schokt. Een jarenlang verlangen dat werkelijkheid wordt, een nieuwsgierige fantasie, alles mag en alles kan. Seth beweegt zich dichter naar het tafereel toe en hoort de vrouw zachtjes kreunen. Ze schokt met haar heupen en zoekt steun bij een van de hoge tafels. Haar laatste gene verdwijnt en de huid van haar hals en gezicht wordt dieproze. Ze slaakt een lange, hese kreet en laat haar hoofd achterover vallen. De jonge vrouw komt onder de wijde rok vandaan en haar glanzende ogen zoeken meteen die van Juliëtte. Het is een klein slavinnetje. Gehoorzaam en tam, maar jaloers is Seth niet meer. Hij heeft Donna en ooit zal ook zij zich nederig en volgzaam voegen bij alles wat hij van haar vraagt. Ooit. Voorlopig beleeft hij nog voldoende plezier en genot aan het africhten van zijn Putta.

De avond vordert en de vrouwen worden losser. Eén voor één geven ze zich over aan de genoegens die de avond en de nacht bieden. Juliëtte’s hot & naughty lady’s night zijn een begrip onder vrouwen die bereid zijn geheimen te bewaren en veel geld neertellen voor een feest waarin zij bepalen wat er gebeurd. Alles is mogelijk en Seth heeft al genoeg ideeën voor een meer dierlijke tegenhanger van dit soort avonden. Hij weet dat er vraag naar is, maar hij kon nooit eerder beloftes doen en was afhankelijk van wisselende locaties verspreidt door het land. Een vaste basis, zoals Juliëtte hier neer weet te zetten, biedt veel meer potentie.

Seth beleeft een stiekem genoegen aan juist de, op het eerste gezicht, onschuldige, wat naïeve vrouwen. Vrouwen die hier misschien wel voor het eerst zijn. Bij die vrouwen is het of hij kijkt naar een langzaam ontluikende bloem. Een zwangere rozenknop vol onbekend verlangen. Hij geniet van de verlegen verrassing die deze vrouwen soms verbergen. Een vrouw moet geheimen hebben. Diepe geheimen die ze met niemand durft te delen. Het is aan de man, of mannen, om deze geheimen één voor één bloot te leggen en haar bij de hand te nemen. Precies zoals hij met Donna doet. Ze weet nog niet half wat diep binnen haar verborgen ligt.

Misschien is hij daarin ouderwets. Vrouwen die precies weten wat ze willen en waar ze dat moet halen, boeien hem niet. Hij houdt van een zekere mate van onschuld, in ieder geval aan de oppervlakte, maar in elke vrouw zit een hoer. Iedere man zou moeten weten hoe hij deze hoer in de vrouw naar boven weet te halen en hoe hij deze weer terug moet stoppen.

Hij kijkt op uit zijn gedachten als een statige vrouw voor hem komt staan en haar hand op zijn arm legt. Ze glimlacht.
‘Dimitri … wat een uitzonderlijk genoegen.’
De helft van haar gezicht is verborgen achter een sierlijk masker, maar hij herkent haar meteen en knikt een beetje stuurs. ‘Senyora.’
Ze steekt haar arm door de zijne. ‘Is je vrouw hier ook?’
Hij negeert haar vraag en speurt de ruimte af naar Juliëtte. Ze stond zojuist nog bij het kleine slavinnetje, maar beiden zijn verdwenen, evenals haar oude butler. Zijn Senyora leidt hem langs de gasten naar de vestibule en de kelders waar hij Valerie heeft achtergelaten. Bovenaan de smalle wenteltrap kijkt ze hem aan. ‘Tijd voor de toetsing van ons nieuwe lid, na jou Dimitri.’
Seth blijft staan en polst haar. Het is niet ongebruikelijk dat ook Kawan’s en Murid’s aanwezig zijn bij de toetsing van nieuwe leden, het gebeurt echter niet vaak en hij kan zich niet aan de indruk onttrekken dat zijn aanwezigheid hier minder toevallig is dat hij zelf dacht en helemaal niets met Valerie te maken heeft. ‘U wist dat ik hier zou zijn …’
Ze lacht en tikt een paar keer tegen zijn wang. ‘Natuurlijk wist ik dat, Dimitri. Denk je serieus dat leden van mijn Kawat een potentieel lid van de orde kunnen bedreigen zonder dat ik daarvan op de hoogte ben? Je bent zo voorspelbaar. Ik weet al wat je gaat doen voor je het hebt bedacht. Wat dat betreft heb je nog veel te leren. Misschien dat je vannacht iets opsteekt. Kom nu, we kunnen ons nieuwe lid niet laten wachten.’

Ze gebaart dat hij haar voor moet gaan en haar hele houding straalt uit dat hij beter kan doen wat ze zegt. Seth is niet bang. Hij heeft zijn naam als Murid al meer dan waar gemaakt, niet alleen binnen zijn eigen Kawat. Hij heeft altijd de consequenties van zijn daden aanvaard, maar ze zou ervoor kunnen zorgen dat zijn nieuwe positie als Kawan reliquit in gevaar wordt gebracht. Hij is niet van plan dat los te laten. Hij heeft er te hard voor gewerkt.

Zonder iets te zeggen daalt hij de smalle wenteltrap af. Haar woorden snijden dwars door zijn inktzwarte gedachten. Iemand houdt hem in de gaten, iemand buiten de orde. Iemand die hem en Donna kent.

Hij gaat haar voor door de smalle gang langs dichte deuren. Achter de derde deur hoort hij donkere stemmen en het smekende gejammer van Valerie. Als zijn Senyora alles weet, dan weet ze ook wie daar achter die deur is en waarom. Dat ze geen enkele reactie geeft, zegt helemaal niets.

Zijn gedachten schieten alle kanten op en hij balt zijn vuisten. Hij moet erachter zien te komen wie ze voor haar karretje heeft weten te spannen en wat ze allemaal van hem weet. Als dat betekent dat hij nog dichter bij haar zal moeten komen, dan doet hij dat. Niemand, zelfs de orde niet, haalt zijn Putta bij hem weg. Voor haar heeft hij nog veel harder gewerkt.

Bij de laatste deur houdt ze hem tegen. Ze glimlacht boosaardig en klopt zacht op het hout. ‘Kijk en leer, Dimitri …’

De ruimte wordt schaars verlicht door de vlammen uit twee vuurkorven. Langs de muren staan verschillende mensen opgesteld. Aan de lange gewaden herkent hij de leden van de orde. Ze dragen allen een masker. De mensen zonder gewaad dragen een middeleeuwse kap die het hem onmogelijk maken hen te herkennen. Seth vermoedt dat dit precies de bedoeling is en weet met stellige zekerheid dat zijn verrader zich onder dit gezelschap bevindt. Te midden van de kring staan Juliëtte en haar butler. De oude man is naakt en zijn handen zijn hoog boven zijn hoofd aan een ketting in het plafond bevestigd. Op een smalle tafel ligt het kleine slavinnetje van Juliëtte. Ook zij is naakt en vastgebonden. Beiden kijken vol vertrouwen naar hun werkgeefster. Seth haalt diep adem. Op de grond staan kleine schalen smeulende kruiden en hij herkent de geur. Bilzekruid. Bekend om zijn verdovende en pijnstillende werking. Het doet weinig als het wordt gebrand, maar opgelost in hete thee kan het iemand in een tijdelijke staat van volledige vergetelheid brengen. In de middeleeuwen werd bilzekruid toegediend aan gemartelden of mensen die ter dood veroordeeld waren.

Voor even vergeet Seth zijn eigen, donkere gedachten en nieuwsgierig volgt hij de bewegingen van zijn Senyora en de drie mensen in het midden van de kring. Niet alleen Juliëtte wordt vanavond getest, haar meest trouwe personeel is onderdeel van deze test en met tegenzin moet Seth zijn Senyora gelijk geven. Misschien dat hij vanavond inderdaad nog iets kan leren.

Juliëtte staat met opgeheven hoofd tussen haar oude butler en de kleine vrouw op de tafel. Ze houdt haar handen op haar rug en luistert naar de spreekster van de orde. Seth gaat naast een wat gezette man met kap staan en kijkt onopvallend de kring rond. Hij richt zijn blik op Juliëtte en laat de betekenis van de woorden die tot haar gericht worden tot zich doordringen.

‘Je bent door een van ons voorgedragen om lid te worden van de Ordo Natura Oriëntis. Vanavond zal getest worden of je het waard bent toegelaten te worden als vrije Senyora. Wanneer je slaagt voor deze test, zal je nog eenmaal ontboden worden voor jouw ontgroeningsritueel. Pas als jij dit ritueel doorstaat, mag je jezelf een vrije Senyora en lid van de orde noemen. Accepteer je deze voorwaarden?’
Juliëtte haalt diep adem. ‘Ja, ik accepteer de voorwaarden.’
De Senyora knikt en loopt langzaam de kring rond. ‘Met deze test zullen wij niet alleen jouw daadkracht, maar vooral jouw loyaliteit toetsen. Hoever ben je bereid voor de orde te gaan. Iedere weigering of aarzeling zal door ons gezien worden en dit kan er uiteindelijk toe leiden dat het advies negatief zal zijn. Begrijp je dit?’
‘Ik begrijp het.’

Seth volgt de bewegingen van zijn Senyora. Ze blijft bij de vastgebonden butler staan en legt haar hand links op zijn borst. Ze kijkt Juliëtte aan. ‘Trouwe volgelingen zijn belangrijk, maar nu jij op het punt staat een volgeling van de orde te worden, ben ik heel nieuwsgierig wat bij jou op de eerste plaats komt.’
Juliëtte reageert fel. ‘Ik zorg voor mijn mensen!’
De Senyora glimlacht. ‘Daar twijfel ik niet aan, maar stel dat je moet kiezen. Stel dat jouw trouw gevolgen heeft voor jouw mensen. Hoe trouw zijn jouw volgelingen dan nog.’
‘Ze gaan voor mij door het vuur …’
Haar woorden veroorzaken zacht gelach en gemompel. De Senyora maant met een gebaar van haar hand om stilte. ‘Grappig dat je juist die woorden kiest en als dat echt zo is dan zal deze test in elk geval voor jouw volgelingen geen probleem opleveren. De grote vraag is echter of dit voor jou ook geldt. Hoe toegewijd ben jij aan jouw onderdanen?’
Ze gebaart nog een keer met haar hand. De kring wijkt uiteen en de Senyora loopt naar een van de vuurkorven. Ze trekt de handschoen die haar wordt aangereikt aan en haalt een lang stuk metaal uit de brandende vlammen. Met een glimlach laat ze het uiteinde aan Juliëtte zien.
‘Ik ben zo vrij geweest jouw initialen te gebruiken …’ Ze knikt naar de oude man. Zijn ogen worden even groter, maar kijken nog steeds vol vertrouwen naar Juliëtte. Hij knikt haast onmerkbaar. De Senyora zet het metaal weer terug in het vuur en geeft de handschoen aan Juliëtte.
‘Time to mark what is yours.’

Juliëtte aarzelt geen moment. Ze trekt de handschoen aan en duwt het lange stuk metaal nog iets dieper in de vlammen voor ze het roodgloeiende uiteinde weer uit het vuur haalt. Zacht praat ze tegen haar butler, maar haar woorden gaan verloren in zijn rauwe gebrul als ze het gloeiende metaal tegen zijn borst zet. Seth ziet de huid verschrompelen en heel even overtreft de geur van aangebrand vlees het aroma van de kruiden. Wanneer Juliëtte het metaal optilt verschijnen de felrode letters ‘JdH’
Seth weet dat het litteken wit zal worden en als een lichte verdikking op de huid komt te liggen. Hij heeft het gezien bij Janaila, die het teken van haar Meester aan de binnenkant van haar dijen heeft staan. Ergens is hij teleurgesteld. Deze test past bij Juliëtte én bij de mensen die ze onder haar hoede heeft genomen.

Triomfantelijk kijkt ze hem en hij schudt zijn hoofd. Ze moet hem meer laten zien voor hij onder de indruk is.

Zijn Senyora knikt echter goedkeurend en brengt Juliëtte naar de jonge vrouw op de tafel. Ze buigt zich over haar heen.
‘En jij kleintje? Hoever ben jij bereid te gaan voor jouw mevrouw?’
Het meisje hijgt. ‘Ik doe alles voor haar!’
De Senyora komt weer omhoog en kijkt Juliëtte aan. ‘Ik weet wat je met haar doet en wat je haar laat doen en een simpel brandmerk is hier niet genoeg. Jij bepaalt of en wanneer en er is maar één manier om zeker te weten dat ze zichzelf nooit aan een ander zal geven zonder jouw toestemming.’
De gebonden vrouw worstelt verontwaardigd. ‘Dat doe ik niet! Dat doe ik nooit!’
Haar worsteling wordt heviger als de Senyora haar hand over haar mond legt en naar iemand in de kring knikt. ‘Geef haar het materiaal.’ Ze kijkt weer naar Juliëtte. ‘En zorg dat ze stil is. Er mag geen geluid over haar lippen komen.’

Seth ziet de stille verbijstering op Juliëtte’s gezicht als haar een dikke, kromme naald en zwart garen in de hand wordt gelegd. Nu aarzelt ze toch heel even. Het moment duurt kort en ze kijkt naar de jonge vrouw op de tafel voor ze de Senyora weer aankijkt.
‘Ik heb iets nodig waar ze op kan bijten.’
De jonge vrouw begint zacht te jammeren. Juliëtte buigt zich over haar heen en strijkt haar teder door haar haren. Seth kan niet horen wat ze zegt, maar ziet het meisje knikken en ze opent haar mond zodat Juliëtte het stukje hout tussen haar kaken kan duwen. Ze loopt naar de andere kant van de tafel en duwt de benen van de jonge vrouw iets uit elkaar. Onbewust doet Seth een stap naar voren. Hij weet dat er mensen zijn die op deze manier hun trouw aan een ander laten zien, hij heeft ze echter nog nooit eerder ontmoet. Dit meisje is één van die mensen. Ze knijpt haar ogen stijf dicht, balt haar vuisten en laat haar benen nog verder open vallen om Juliëtte alle ruimte te geven die ze nodig heeft. Aan de reacties van haar lichaam kan hij zien dat de naald in haar vlees verdwijnt en aan de andere kant weer tevoorschijn komt. Haar binnensmonds gegrom vertelt de aanwezigen dat het garen strak getrokken wordt en langzaam maar zeker haar opening wordt dichtgedraaid. Aan Juliëtte merkt hij geen enkele emotie. Strak en geconcentreerd wijt ze zich aan haar opdracht. Pas als ze omhoog komt, ziet hij de kleine zweetdruppels op haar bovenlip. Weer vangt hij haar blik en in haar ogen leest hij dat ze zojuist over haar eigen grenzen is gegaan.

Zijn Senyora klapt in haar handen. ‘Prachtig. Wat een vertrouwen en wat een overgave!’ Ze buigt zich over de jonge vrouw om Juliëtte’s werk van dichtbij te bekijken. ‘Het wordt nog een hele klus om dat gat weer te openen …’ Ze kijkt Juliëtte aan, ‘… en jij mag kiezen wie dat gaat doen.’
Het lachje op haar gezicht is ronduit boosaardig en het liefst zou Seth zich nu op haar storten. Deze toetsing heeft niets meer met de orde te maken. Zijn Senyora misbruikt haar positie om tegemoet te komen aan haar eigen, sadistisch verlangens en krijgt hier alle ruimte voor. Leden van de orde worden niet openlijk aangesproken op hun handelingen en gedrag, zeker niet in het bijzijn van buitenstaanders. De straf die daarop staat is vele malen groter dan het vergrijp van zijn Senyora en Seth kan niets anders doen dan met lede ogen aanzien hoe haar woorden tot Juliëtte doordringen.
Geschokt kijkt ze haar aan. ‘Wie? Je bedoelt …?’ ze schudt haar hoofd. ‘Dit is genoeg. Ik zal haar openen wanneer mij dat uitkomt.’
‘Dus je weigert?’
‘Nee. Ik zeg enkel dat dit genoeg is. Ik sta niet toe dat iemand zich met geweld …’
‘Dat is een weigering. Dan zijn wij hier klaar.’
Juliëtte steekt haar hand op. ‘Nee, wacht!’

Ze kijkt de kring rond en dan naar de jonge vrouw op de tafel. Haar borst gaat gejaagd op en neer en ze heeft haar vuisten nog steeds gebald. Juliëtte zucht diep en legt haar hand op het voorhoofd. ‘Het spijt me Malike.’
Het meisje kijkt haar met grote ogen aan en begint zachtjes te jammeren. De Senyora schudt haar hoofd. ‘Nee, zo makkelijk gaat het niet. Ze moet toestemming geven. Ik wil haar horen zeggen dat ze het voor jou doet.’

Woest begint het meisje te schreeuwen. ‘Het mag, ik doe het! Ik doe alles voor mijn mevrouw. Alles!’
Seth ziet de verbazing op het gezicht van zijn Senyora en weet plotseling dat het haar niet te doen is om Juliëtte en zelfs niet om de orde. Deze test en wat zij Juliëtte deze mensen laat aan doen is enkel voor haar eigen genot. Ze schept een sadistisch genoegen in het over andermans grenzen heen gaan en dat genoegen is zo groot dat niet tot haar doordringt dat ze hiermee ook haar allergrootste zwakte laat zien.

Het meisje wordt losgemaakt van de tafel en opgetild. Seth kijkt naar zijn Senyora en ziet de wellustige, haast bezeten uitdrukking op haar gezicht als een van de aanwezige mannen zijn broek opent en zich tussen de gespreide benen opstelt. Juliëtte doet een stap naar achteren, maar de Senyora houdt haar tegen.
‘Niks ervan. Ze doet dit voor jou. Als je wilt dat het stopt, kun je dat nu nog zeggen.’

Juliëtte zwijgt en kijkt samen met Seth toe hoe de benen van de jonge vrouw nog verder uit elkaar worden getrokken en de man ertussen de top van zijn stijve lul in de dichtgenaaide opening probeert te duwen. Het meisje schreeuwt als hij met zijn vingers het gat iets groter maakt en ze blijft schreeuwen als hij steeds een beetje dieper bij haar naar binnen stoot. De oude butler huilt zacht en smeekt zijn werkgeefster te stoppen. Juliëtte geeft geen krimp, maar Seth ziet de haat in haar ogen als ze naar zijn Senyora kijkt en hij weet dat hij in haar een sterke bondgenoot zal hebben deze vrouw ten gronde te richten.

Show Buttons
Hide Buttons