Cadeautjes

Het is tien voor acht als Soumia haar auto voor het flatgebouw van Wouter parkeert. Ze heeft niet meer op zijn mails gereageerd. Het was niet nodig. Zijn woorden waren een herhaling van eerder, het verlangen om haar te zien, zijn onzekerheid daarin. Over haar rol, zijn eigen rol. Soumia denkt niet dat hij afhaakt. Zijn lichaam zit vol met de onbezonnen geilheid die ze elke keer terugleest, zijn hoofd vol met vragen, wensen en zelfs eisen. Ze zal hem leren dat hij niets te eisen heeft, en dat ze zal reageren als hij nog eens iets van haar eist.
Ze neemt de lift naar zijn etage, loopt langzaam naar de deur waar ze zijn woning weet en belt aan.

Wouter springt op als hij de bel hoort, nerveus. Hij draagt een lichte, linnen broek, een lichtblauw overhemd. Geen sokken, geen schoenen. De afgelopen dagen heeft alles zich in zijn lijf opgebouwd.
Zijn onzekerheid, zijn onvrede over het uitblijven van een antwoord en zijn geilheid.
In zijn hoofd is het beeld van Soumia verandert, en hij wil haar. Hij wil haar zoals hij nog nooit een vrouw heeft gewild. Het is een dierlijk verlangen. De kans is klein… Hij zal zorgen dat de kans groot wordt, dat ze net zo naar hem verlangt, als hij naar haar.
Even haalt hij diep adem, hij kijkt nog even in de spiegel in de hal, strijkt zijn haar naar achteren, plukt een denkbeeldig pluisje van zijn mouw en inspecteert op zijn gemak zijn gebit. Nonchalant doet hij de deur open. Hij doet een stap naar achteren om Soumia binnen te laten. Ze blijft staan, kijkt hem aan.
‘Dat duurde te lang. Ik heb een hekel aan wachten.’
Hij kan alleen maar staren en voelt zich kleiner worden, zoals Soumia in zijn hoofd kleiner was geworden. Nu groeit ze weer. Majestueus en verheven. Haar haren heeft ze weer strak samengebonden. Ze draagt een zelfde korset als de laatste keer, enorme hakken en een lange, wijde rok, met aan de voorkant een split. Hij ziet de huid van haar benen, ze draagt geen panty.

Soumia is weer tevreden over het effect dat ze op hem heeft en loopt langs hem heen. Ze wacht tot hij de deur dicht doet en voor haar uit naar de woonkamer loopt. Wouter denkt er niet over na, het gaat automatisch. Zijn lijf klopt en pulst. Hij voelt zijn hartslag in iedere vezel van zijn lijf en in zijn enorme erectie.
In de woonkamer kijkt Soumia snel om zich heen. De salontafel staat tegen de eettafel aangeschoven, het vloerkleed is opgerold. Het is er schoon, brandschoon. Ze draait zich om naar Wouter, de zweem van een glimlach weer verdwenen. ‘Je mag je uitkleden.’
Hij kijkt haar aan, een beetje verbaasd, tegelijk verheugd.
Soumia onderdrukt een glimlacht. Wouter ziet eruit als een enthousiast, klein jongetje.
‘Wil je niet eerst wat drinken?’
Hij ziet haar blik en begint zijn overhemd los te knopen. Hij stapt uit zijn broek, zijn bokser. Hij verwacht half dat ook zij haar kleren uittrekt. Ze verroert zich niet, kijkt hem alleen maar aan en loopt een rondje om hem heen als hij naakt in de kamer staat.
Ze inspecteert zijn lijf en niets in haar ogen verraadt wat ze daar van vindt. Het maakt dat hij zich naakter dan naakt voelt.
Even legt ze zijn hand op zijn borst, ze trekt aan de lichte haartjes. Haar hand glijdt naar beneden, richting zijn kruis. Wouter houdt zijn adem in. Ze trekt aan zijn schaamhaar.
‘Dat moet er af. Ik wil je glad. Je gaat het bijhouden, en ik controleer je, ook als we geen afspraak hebben.’
Wouter fronst. Hoe wil ze dat gaan doen?
Ze kijkt hem aan, vorsend. ‘Niet goed?’
‘Jawel, prima.’ Hij knikt snel, kijkt haar afwachtend aan.
‘Omdraaien, en bukken.’
Hij draait zich om, buigt een beetje voorover. Haar hand achter in zijn nek.
‘Bukken, je handen naar de grond en je benen spreiden.’
Voelde hij zich net naakter dan naakt, nu voelt hij zich open, klein en vreselijk bekeken. Ze is achter hem, hij voelt haar ogen en plotseling haar handen op zijn billen, haar vingers ertussen.
‘Daar moet het ook kaal. Die haren zijn smerig. Volgende keer dat we elkaar zien heb je dat geregeld, en anders regel ik het.’
Alles kaal. Dan moet hij zich gaan scheren, dat heeft hij nooit gedaan. Hij knipt het bij, zodat het netjes blijft.
Hij voelt haar vingers tussen zijn billen. Een zachte druk, hij reageert erop, beweegt zich bij haar hand vandaan. Ze legt haar vingers terug, drukt iets harder.
‘Ben je bekend met anaal?’
Wouter schudt zijn hoofd. Met zijn ex heeft hij het wel eens geprobeerd, bij haar. Ze vond het niks en daardoor was voor hem de lol er ook snel af. Hij spant zijn billen als haar vingers harder drukken. Hij heeft nooit het verlangen gehad het bij zichzelf te proberen.
‘Dat zul je gaan leren.’
Haar hand verdwijnt en hij haalt opgelucht adem. Zijn erectie is nog steeds enorm. Het doet een beetje pijn.
‘Je mag rechtop gaan staan. Ik heb iets voor je.’
Uit haar tas haalt Soumia twee pakjes. Een grotere, en een kleine. Matglanzend, donkerpaars papier eromheen. Wouter is verrast. Soumia geeft hem het kleine pakje en observeert zijn reactie als hij de zwarte doek uit het papier haalt. Hij kijkt haar vragend aan.
‘Een blinddoek. Jouw blinddoek. Je zult hem veel gaan dragen.’
Ze geeft hem het andere pakje en met een nerveus vermoeden haalt hij het papier los. Er komt een doos uit. Achter het glanzende plastic ligt een zweep. Een kleintje, met verschillende strengen.
‘Haal hem uit de doos en voel het leer.’
Hij doet wat ze zegt. Hij wil geen zweep. Hij is er niet nieuwsgierig naar. Het doet niets voor hem.
Het leer is zacht, het handvat stevig, maar te klein voor zijn handen.
Soumia pakt de zweep, laat Wouter de rest van de spullen op tafel leggen en gaat met de strengen langs zijn lijf. Wouter balt zijn vuisten, wachtend op een klap, een ferme tik. Onverwacht, ergens op zijn naakte huid. Ze blijft hem strelen, laat de strengen tussen zijn benen gaan, langs zijn ballen, zijn lul. De pijn van zijn erectie trekt door naar zijn anus.
‘De attributen die ik je geef zijn van jou. Ze blijven hier en jij draagt er zorg voor. Als er iets kapot gaat, of op een andere manier niet meer bruikbaar is, dan zorg je zelf voor vervanging. Ik zal het regelmatig controleren.’
Hij knikt en is vreemd teleurgesteld als ze de zweep op tafel legt, bij de blinddoek.
Ze gaat op de bank tegenover hem zitten en kijkt hem aan. Haar blik verwart hem. Het is een blik die hij herkent en die een nog grotere reactie in zijn kruis teweegbrengt. Ze kijkt uitdagend, koket zelfs en hij houdt zijn adem in. Haar blik zegt dat ze geneukt wil worden, dat ze wil dat hij zijn stijve lul in haar duwt. Hij weet het. Hij heeft genoeg vrouwen gezien met die blik.
Hij wist dat ze maar wat zei. Natuurlijk mag hij haar neuken. Ze zou een enorme sadist zijn als dat niet zou mogen.

Show Buttons
Hide Buttons