verwarrende spanning

Terwijl Soumia zich omkleedt en haar spullen bij elkaar zoekt, bouwt de spanning in haar lijf zich op. Ze weet hoe Wouter denkt en ze gokt dat hij zich niet aan de afspraak heeft gehouden. Ergens hoopt ze ook dat hij dit niet gedaan heeft. Het geeft haar meer ruimte om invulling te geven aan hun ontmoeting van vanavond.
Haar verlangen naar een ontlading is groter dan anders, veel groter dan ze van zichzelf gewend is en het is maar goed dat Wouter hier geen weet van heeft. Ze weet het verlangen altijd goed onder controle te houden. Dat haar dit nu minder goed af gaat, betekent dat ze voorzichtig zal moeten zijn. De kans is aanwezig dat ze over haar eigen grenzen heen gaat en als ze dat doet dan zal dit de laatste ontmoeting zijn. Ze zal Wouter afschrikken als hij zich realiseert waartoe ze echt in staat is.

Toch pakt ze alles in wat ze denkt te kunnen gebruiken. De dunne buigzame stok wikkelt ze voorzichtig in een zwarte doek. Soumia weet dat Wouter onbekend is met pijn, al was hij nieuwsgierig naar de zweep die ze voor hem meegebracht. Deze stok is misschien te heftig voor een eerste keer, maar mocht ze een idee krijgen dan wil ze niet misgrijpen. Ook stopt ze de buttplug die ze na hun vorige ontmoeting heeft besteld, in haar tas. Zijn reactie op haar vingers vertelde haar dat hij daar geen ervaring mee heeft, geen verlangen ook. Reden te meer om hem er vanavond kennis mee te laten maken. In al zijn mails leest ze zijn verlangen naar een ontlading van zijn geilheid, vanavond zal ze hem laten ervaren hoe het ook kan.

Een strak, mouwloos korset met het doorschijnende jasje, kousen om haar slanke benen en een wijde, satijnen rok. Daaronder de hoge hakken met de bandjes. Het zal genoeg zijn om Wouter te laten krimpen. Soumia weet dat hij geilt op haar lichaam en heel soms vraagt ze zich af waarom ze het zichzelf zo moeilijk maakt. Ze hoeft hem niets te vragen. Ze kan gewoon bovenop hem gaan zitten en zijn lichaam gebruiken om de spanning in haar lijf te blussen. Hij zal niet protesteren.

Het zal niet genoeg zijn. Ze heeft meer nodig dan alleen maar een geile verlossing. Die ontlading is prettig, maar haalt het niet bij de totale verlossing die ze kan ervaren als hij haar toestemming geeft hem te geven wat hij nog veel harder nodig heeft.

Als de bel gaat kijkt ze verstoort op haar horloge. Ze kan geen onverwacht bezoek gebruiken. Wouter wacht op haar en ze heeft er een hekel aan om te laat te komen. Terwijl ze naar de deur loopt tikt ze een snel berichtje.
‘Ik ben iets later.’
Als ze de deur open doet kijkt ze in het verwonderde gezicht van Adnan en voor een kort moment denkt ze dat ze een afspraak is vergeten. Adnan komt nooit onaangekondigd langs. Hij weet dat ze dat niet prettig vindt.
‘Zo zus, wat zie je er … anders uit.’
Adnan wilde zeggen; spannend, maar realiseert zich dat dit onderdeel moet zijn van haar andere rol, haar andere leven. Hij weet niet of hij het wel zo prettig vindt om haar op die manier te zien en snapt nu nog beter waarom ze die kant ver van al het andere weg probeert te houden. Het is niet alleen haar outfit, het is haar hele uitstraling en de blik in haar ogen. Ze lijkt een compleet ander persoon en hij merkt dat ze hem intimideert. Twijfelend blijft hij staan.
‘Ga je weg?’
Soumia knikt. ‘Ik heb een afspraak.’
Hij lacht een beetje ongemakkelijk en Soumia stapt opzij om hem binnen te laten.
‘Wat kan ik voor je doen?’
Adnan gaat op de bank zitten en kijkt haar aan.
‘Ja, ik weet het niet zo goed, maar ik ben vandaag een aantal maal gebeld door een maatschappelijk werker, ze was op zoek naar jou en het leek nogal belangrijk.’
‘Waarom, wat wilde ze?’
Soumia zoekt in haar geheugen of ze onlangs een afspraak heeft gehad. Er schiet haar niets te binnen.
‘Dat wilde ze niet zeggen. In de eerste instantie heb ik haar verwezen naar de gemeente, maar ze wil je persoonlijk spreken. Daarna ben ik wat gaan googelen.’
‘En?’
‘Het gaat om een stichting die staat voor keuzevrijheid bij ongewenste zwangerschap en het recht om te weten waar je vandaan komt. Ze helpen vrouwen bij ongewenste zwangerschap zodat zij een keuze kunnen maken die bij hun leven en toekomst past. Daarnaast willen zij iedereen de mogelijkheid bieden op zoek te gaan naar biologische ouders omdat zij vinden dat iedereen het recht heeft om te weten waar en van wie zij vandaan komen.’

Even wordt het koud om haar hart en ze ziet de ogen van Adnan. Vragend, tegelijk twijfelend.
Ze ziet dat hij niets weet en ze wil dat dat zo blijft.
‘Dus?’
‘ Eind van de dag belden ze weer en ik heb ze je privé-nummer gegeven, ik hoop niet dat je het vervelend vindt, maar het klonk nogal belangrijk.’
Soumia schudt haar hoofd. Ze vindt het niet erg, wel lastig. Ze had niet gedacht dat dit moment nog zou komen, maar ze vindt het niet erg.
‘Het geeft niet, ik denk dat het een misverstand is, ik heb geen idee waar ze mij voor nodig kunnen hebben.’
Adnan haalt zijn schouders op. ‘Nogmaals, de vrouw liet verder niets los, ik wilde het je zelf komen zeggen voor het geval ze vanavond al belt. Dan weet je in elk geval waar het vandaan komt. Ik weet dat je liever niet hebt dat ik je nummer zo maar weg geef.
‘Het is al goed, maak je niet druk. Waarschijnlijk heeft mijn assistent ze gesproken en mijn naam door gegeven. We zijn bezig met het organiseren van een groot evenement. Hun visie zal daar goed bij passen.’
Adnan wil nog iets zeggen, schudt dan zijn hoofd.
‘Ik zal je verder niet storen. Heeft Naomi je al gemaild over de barbecue?’
Soumia knikt. ‘Volgend weekend toch, ik zal er zijn. Wordt het druk?’
‘Redelijk. We hebben het café van Mike gereserveerd, neem je iemand mee?’
‘Dat denk ik niet.’

Het zijn woorden die de onuitgesproken woorden vervangen en de stilte vullen. Soumia weet dat Adnan nog meer wil vragen. Ze ziet het aan zijn hele houding. Hij vindt het vreemd dat de organisatie haar via hem heeft opgezocht. Soumia zou het zelf ook vreemd vinden.
Ze geeft hem een zoen, sluit de deur achter hem en haalt een paar keer diep adem om de onrust in haar borst kwijt te raken. Het is vast een misverstand en anders een formaliteit. Dat moet. Elk ander bericht komt haar slecht uit, bijzonder slecht.

Ze pakt haar spullen en trekt de deur achter zich dicht. Haar gedachten zijn nog een tint donkerder geworden en haar behoefte groter. Zo groot dat er een kans bestaat dat het Wouter af zal schrikken.
De korte gedachte om hem af te bellen, schudt ze van zich af. Ze heeft dit nodig, nog meer dan eerder.
Ze kan niet toestaan dat zaken uit het verleden haar leven binnen komen wandelen. Die controle heeft ze altijd zelf gehouden. Ze bepaalt zelf wanneer iets deel uit mag maken van haar leven. Dat wil ze graag zo houden.

Show Buttons
Hide Buttons