Stilte

Fleur voelt zich nerveus, een beetje geagiteerd ook. Soumia reageert niet op haar berichten. Haar laatste berichtje vertelde dat ze het druk had. Ze moest een dag of twee weg voor haar werk en wist niet of ze in staat zou zijn om haar te bellen. Ze zou het proberen. Dat is vijf dagen geleden. Fleur heeft haar berichten gestuurd en een paar keer gebeld, zelfs op haar huistelefoon. Soumia heeft gezegd dat ze haar daar alleen mag bellen in geval van nood.
Ze kan naar haar werk bellen, maar dat heeft Soumia verboden, ze durft dus niet. Ze weet dat het vreemd zal overkomen. Wat als ze gewoon te horen krijgt dat ze er niet is. Ze kan onmogelijk vragen waar ze dan wel is, dat ze moet weten waar ze haar kan bereiken. Soumia zal de vragen krijgen die ze wil vermijden en het zal de schuld van Fleur zijn.
Maar ze wil iets van haar horen. Al is het maar een berichtje dat het goed met haar gaat. Nee. Dat niet alleen. Ze moet iets van haar horen. Mark komt hier vanavond en ze zal hem vertellen van Soumia, haar relatie met Soumia. Ze wil dat Soumia haar geruststelt en dat ze haar zegt dat ze haar moet bellen om haar te vertellen hoe het is gegaan.
Mark klonk verrast toen ze hem belde, maar ook blij en Fleur is blij dat hij blij was. Ze wil hem niet aan het lijntje houden. Ze wil eerlijk tegen hem zijn. Als hij afwijzend reageert dan weet ze genoeg. Dan zal hij haar nooit nemen hoe ze is. Niet helemaal.
Ze heeft Soumia nodig. Ze heeft Mark ook nodig. Ze is verliefd op hem en ze wil hem in haar leven houden. Ze wil Soumia ook in haar leven houden.
De laatste weken was het contact summier. Berichtjes, soms een telefoontje en dan altijd de vraag of ze Mark al heeft gesproken. Ze heeft Soumia niet meer gezien sinds die laatste keer. Ze hadden samen gekookt, gegeten en Soumia was naar huis gegaan. Ze was duidelijk geweest. Of ze vertelt het Mark niet en dan verbreekt ze al het contact met hem. Of ze vertelt het wel. De reactie van Mark zal de rest van haar keuze bepalen.
Weer bedenkt ze dat ze hem stiekem zou kunnen zien, zonder dat Soumia het weet. Maar wat als ze haar belt als ze bij Mark is, wat als ze langs wil komen? Ze zou het nooit lang voor haar verborgen kunnen houden en ze wil niet liegen.

Ze vliegt haast van de bank als de bel gaat. Mark staat voor de deur, met een fles wijn en een brede grijns.
Voor ze de kans krijgt iets te zeggen pakt hij haar vast en zoent haar. Ze is blij met zijn reactie. Het laat zien dat hij haar gemist heeft. Het maakt het des te moeilijker om hem te zeggen wat ze wil zeggen.
Nog geen wijn. Of hij alsjeblieft wil gaan zitten. Ze moet hem iets belangrijks vertellen en ze is er erg zenuwachtig over.
Met een lachje gaat hij zitten.
‘Je bent toch niet zwanger?’
Ze schudt haar hoofd, gaat naast hem zitten en gooit alles eruit. Ze vertelt hoe lang ze Soumia al kent, hoe vaak ze haar ziet en hoe de momenten dat Soumia bij haar is eruit zien. Wat Soumia doet en wat ze haar laat doen.
Mark luistert, trekt soms zijn wenkbrauwen op en fronst ze dan weer, maar laat haar praten.
‘Ik heb haar nu drie weken niet gezien. Ze wil dat ik het jou vertel, over haar en wat het met mij doet. Jij moet weten hoe belangrijk zij ook voor mij is.’
Mark kijkt haar peinzend aan, blijft lang stil en zucht dan diep.
‘Dus je bent bi?’
Verbluft kijkt Fleur hem aan. Ze had veel vragen verwacht, maar deze niet.
‘Nee, ik ben niet bi.’
‘Maar je noemt haar meesteres en je voert seksuele handelingen bij haar uit en zij bij jou.’
‘Dat heb ik helemaal niet gezegd.’
‘Dus dat doe je niet, oké, ik dacht dat je die details misschien bewust wegliet. Dan is het alleen slaan enzo …’
‘Nee, dat ook niet …’
‘Misschien moet je me toch iets meer vertellen Fleur, want ik begrijp het niet zo goed.’
‘Met details?’
‘Als dat nodig is, ja. Het beeld wat ik nu heb is dat van een vrouw die eens in de zoveel tijd bij jou komt en er een sadistisch genot in schept om je er van langs te geven. Dat vind ik geen prettig beeld als ik heel eerlijk mag zijn.’

Fleur vertelt dat er avonden bij zijn dat ze alleen maar geknield naast Soumia zit, dat ze haar soms voorleest, maar dat ze ook samen naar een film kijken. Dat ze haar de schoenen uittrekt en haar voeten masseert. Dat Soumia haar kleine opdrachten geeft en dat ze regels opstelt, zoals ze nu heeft gedaan. Dat ze Fleur straft als ze zich niet aan de regels houdt en haar betrapt op oneerlijkheid.
‘Alleen bij deze regel niet. Ik wilde dat ze me zou straffen omdat ik jou niet over haar wilde vertellen en dat ze mij zou verbieden jou nog te zien. Dat deed ze niet.’
‘Waarom niet?’
‘Omdat ze vond dat het mijn beslissing moest zijn.’
‘Wat?’
‘Of ik jou nog zou zien en of ik het je zou vertellen.’
‘En je wilt mij blijven zien?’
‘Dat wil ik heel graag.’
‘Hoe reageerde zij toen je haar over mij vertelde?’
‘Ze was blij voor me en kwam met nieuwe regels.’
‘Wat voor een regels?’
‘Dat ik haar moest vertellen wanneer ik jou zou zien.
‘Heb je dat gedaan?’
‘Nee …’
‘En toen?’
‘Toen heeft ze me gestraft en kwam met andere regels, strenge regels. Ik moest haar laten weten wanneer ik uit mijn werk kwam en wat ik ging doen. Als ik jou wilde zien moest ik toestemming vragen en ik mocht niet bij je blijven slapen.’
‘Hoe heeft ze je gestraft?’
‘Ze heeft me geslagen met een harde, dunne stok.’
‘Die plekken op je lijf …? Je zei … geen allergie dus. En toen?’
‘Toen nam jij afstand.’
‘Ik dacht dat je er geen zin meer in had … maar je mocht dus niet.’
Hij blijft lang stil en knikt als ze vraagt of hij wijn wil. Ze wil dat hij iets zegt, maakt niet uit wat. Ze wil weten wat ze Soumia kan zeggen. Als hij …
‘Niks seksueels?’
‘Niet echt. De regels die ze me oplegt, de opdrachten en ook haar straf … Het doet iets met me. Het maakt me licht in mijn hoofd en dat is een lekker gevoel, ondanks de pijn. Het is een gevoel dat  dagen bij me kan blijven.’
‘Ik weet het niet Fleur. Ik kan me er niet zo goed een voorstelling bij maken en jij, als volwassen vrouw. Ik heb moeite met het feit dat je een ander voor jou laat bepalen of je mij wel of niet ziet. Ik heb nog veel meer moeite wanneer ik me bedenk dat die vrouw jou pijn doet en dat je daar op een bepaalde manier van geniet en zij ook.’
‘Ik weet niet hoe ik het beter of anders aan je moet vertellen …’
‘En wat wil je nu van mij?’
‘Ik wil weten of je mij wil blijven zien?’
‘Terwijl je haar ook ziet?’
‘Ja.’
Weer blijft hij lang stil en Fleur neemt kleine slokjes van haar wijn. Hij wil het niet. Hij vind haar raar en hij heeft op voorhand al een hekel aan Soumia.
‘Hoe zie je dat voor je dan?’
Fleur schudt haar hoofd. ‘Daar heb ik nog niet over nagedacht. Ik denk dat jij dan weet wanneer ik haar zie, zodat je het weet …’
‘Hoe vaak zal je haar zien dan?’
‘Weet ik niet, dat is aan haar.’
‘Zou dat niet aan jou moeten liggen? Dat is wat ik bedoel Fleur. Jij en jij alleen zou moeten bepalen wat je wel en niet doet, met wie je wel of niet omgaat, seks hebt. Niet iemand anders en zeker niet iemand die je straft op het moment dat je het wel doet.’
‘Dat is het niet …’
‘Het is hoe ik het zie Fleur, het is het beeld dat ik krijg door wat jij me vertelt.’
Hij staat op. ‘Ik weet het niet, ik kan je niet direct een antwoord geven, misschien zou het helpen als ik haar zou ontmoeten? Misschien als ik zie hoe jullie met elkaar omgaan?’
‘Zou je dat willen?’
‘Dat weet ik niet! Ik zeg ook maar wat nu. Ik moet hierover nadenken oké, dit gebeurt me ook niet elke dag. Je moet me even de tijd geven.’
‘Hoe lang?’
‘Een paar dagen, een week, ik weet het niet Fleur. Ik laat het je weten.’
Hij geeft haar een zoen op haar wang.
‘Niet gaan piekeren oké, ik ben blij dat je het me vertelt hebt, maar ik moet erover nadenken. Ik bel je snel.’

Ze loopt met hem mee naar de deur en kijkt hem na. Zijn reactie is niet wat ze had gehoopt, ook niet wat ze had verwacht. Hij wijst haar niet af. Niet meteen. Ze snapt dat hij erover na moet denken en dat hij het niet goed snapt. Het heeft lang geduurd voor ze zichzelf snapte en toe durfde te geven dat het onderdeel van haar is en dat ze het nodig heeft. Soumia heeft haar daarbij geholpen. Hij moet haar ontmoeten, als hij haar ziet dan zal hij weten dat het niet is zoals hij het in zijn hoofd heeft. Soumia doet en bepaalt alleen als ze denkt dat het goed voor Fleur is, nooit zomaar en nooit voor zichzelf.
Ze tikt een berichtje naar Soumia, dat ze het Mark verteld heeft en dat ze haar graag wil zien, dat ze haar nodig heeft.
Ze ruimt de glazen op, zet haar ontbijtspullen klaar op het aanrecht en kleedt zich uit, poets haar tanden. Al die tijd kijkt ze naar haar telefoon. Ze krijgt geen reactie van Soumia.

Show Buttons
Hide Buttons