Slaafs genot

Wouter is nerveus. Het is een andere nerveusheid dan eerdere keren en de laatste keer is zo lang geleden. Hij probeert het gevoel van toen terug te halen. Hij voelt zich alleen maar schuldig. Soumia weet niets van Louisa en Louisa weet niets van haar. Hij wil niet dat ze van elkaar weten. Soumia wil dat hij het haar vertelt als er een andere vrouw is. Hij vraagt zich af waarom. Het voegt niets toe en waarschijnlijk zal ze hem verbieden nog met Louisa om te gaan. Louisa zal willen dat hij kiest. Zij of Soumia. Hij wil niet kiezen. Hij zal voor Soumia kiezen. Hij wil niet hoeven kiezen. Hij wil allebei.
Louisa wil hem zien vanavond. Ze heeft kaartjes voor een theatervoorstelling. Hij moest liegen. Hij kon niet zeggen dat hij moest werken, ze kent zijn agenda. Hij heeft gezegd dat zijn dochters er zijn. Zijn ex deed een beroep op hem. Zijn ex doet nooit een beroep op hem. Dat Louisa dat niet weet komt hem goed uit. Ze gaat nu met een vriendin. Ze vertrouwt hem. Waarom zou hij liegen?

De bel gaat en hij doet open. Soumia staat voor hem zoals hij haar graag wil zien, groot en statig. Ze komt niet binnen. Haar stem is anders dan de laatste keer dat hij haar zag in de korenbloem. Toen was ze een vrouw, een vrouw die haar verhaal vertelde. Nu is ze de vrouw die iets van hem verwacht en die vrouw wil dat er naar haar geluisterd wordt. Ze wil dat hij doet wat ze zegt. Ze wil dat hij haar op een andere manier begroet voortaan. Ze vertelt hem hoe. Hij knikt, knielt aan haar voeten en drukt er een kus op. Hij doet het zonder erbij na te denken. Hij laat zich vallen, kust haar laarzen en wil weer opstaan.
‘Heb ik gezegd dat het genoeg is?’
Weer kust hij het leer. In zijn lichaam kolkt een vreemd gevoel. Schaamte? Het voelt anders. Hij vraagt zich af hoe zij zich voelt.
‘Genoeg! Sta op en loop voor me uit. Schenk wat te drinken voor me in. Ik wil een glas wijn’

Hij doet wat ze vraagt en brengt haar het glas. Ze knikt, is op de bank gaan zitten en neemt het glas van hem aan. Hij blijft staan en wacht tot ze hem zegt wat ze van hem verwacht. Hij wil zich voor haar uitkleden. Ze zal tevreden zijn dat hij zijn lichaam zo goed heeft onderhouden. Ze zegt niets. Ze negeert hem en drinkt met kleine slokjes van haar wijn.
Hij schraapt zijn keel en als daar geen reactie op komt ontspant hij zich, hij wil op de brede stoel schuin tegenover haar gaan zitten.
‘Wat doe je?’
Meteen schiet hij weer in zijn houding. Hij stamelt.
‘Ik dacht … je zei niets. Misschien wil je het …’
‘Je gebruikt verkeerde woorden.’
Meesteres of Mevrouw, hij koos voor Mevrouw, voor U…
‘Mevrouw, U zei niets … misschien wilt U rustig beginnen?’
‘Heb ik je gevraagd voor mij te denken?’
‘Nee … Mevrouw.’
‘Precies, je denkt niet voor mij, ook niet voor jezelf. Dat doe ik. Straks zal ik je straffen. Zet de tv aan en geef me de afstandsbediening.’
Hij doet wat ze vraagt, geeft haar de afstandsbediening en blijft weer staan. Ze zapt langs de kanalen, blijft hangen op een misdaadserie en legt de afstandsbediening naast zich op de bank. Ze tilt een been op en gebaart dat hij moet knielen. Wouter knielt.
‘Onder mijn been, ik wil me kunnen ontspannen.’
Op handen en knieën kruipt hij onder haar been. Ze legt haar ander been ook op zijn rug.
‘Heel goed. Stil blijven zitten.’
Wouter voelt de druk van haar benen en zijn knieën op de harde grond. Hij volgt de beelden op de tv en wacht. Hij wacht tot ze er genoeg van heeft.

Een volledige aflevering zit hij onder haar benen, als een voetenbank, een meubelstuk. Zijn lichaam is niet gewend aan deze houding, maar hij negeert het zeuren in zijn rug en denkt aan haar woorden.
‘Straks zal ik je straffen …’
Soumia tilt haar benen van zijn rug en zet de tv uit.
‘Je mag je uitkleden.’
Hij staat op. De spanning in zijn lijf neemt toe, het is de ongemakkelijk houding alweer vergeten. Razendsnel heeft hij zijn broek uit.
‘Langzaam, ik wil er van kunnen genieten.’
Hij dwingt zichzelf traag te zijn en maakt langzaam de knoopjes van zijn overhemd los. Hij wil dat ze ervan geniet.
‘Sneller dan dit. Je wilt niet dat ik mijn geduld verlies.’
Hij hangt zijn overhemd over en stoel, dan zijn shirt, zijn sokken en zijn boxer. Hij is naakt en verwacht dat ze opstaat en haar handen over zijn lichaam laat glijden. Hij wil haar voelen. Ze heeft het gezegd, misschien … als hij het haar op de juiste manier vraagt …
‘Schenk nog een glas wijn voor me in.’
Ze blijft zitten en slaat haar benen over elkaar. Hij brengt haar een tweede glas. Ze gebaart dat hij op de grond moet gaan zitten. Hij knielt tegenover haar en kijkt haar aan. Ze neemt een slok. Hij ziet de slikbeweging, haar slanke hals en blanke huid. Haar lippen tegen het glas. Zijn lijf reageert. Nog meer als ze begint te praten. Haar stem werkt hypnotiserend, net als de woorden die ze gebruikt.

‘Jij wilt mijn slaaf zijn?’
Wouter voelt de reactie in zijn kruis op het woord slaaf en knikt geestdriftig. Soumia praat door. Ze verwacht niet dat hij antwoord geeft. Ze wil alleen maar dat hij naar haar luistert.
‘Als mijn slaaf heb je maar één reden om ‘s ochtends je bed uit te komen en die reden dat ben ik. Jij wilt mijn slaaf zijn? Dan heb je ook maar één rol en die rol is mij tot dienst zijn. Als mijn slaaf ken jij je plek. Je bent er alleen om mijn leven aangenamer te maken. Je eigen genot geeft je volledig op. Je vrije wil? Die bestaat niet meer. Jouw leven komt in het teken van mijn geluk, mijn gezondheid en mijn welvaart te staan. Je moet mijn tijd dubbel en dwars waard zijn, want mijn tijd is kostbaar. Ik zal je uitdagende opdrachten geven, je bent intelligent, je hebt een brein. Waarom zou je deze niet voor mij inzetten? Je lichaam interesseert me niet. Het is je geest die mij kan bekoren.
Wanneer jij je naar tevredenheid gedraagt of een opdracht goed hebt uitgevoerd dan krijg je van mij een compliment. Meer dan dat hoef je niet verwachten. Merk ik dat je dit wel doet dan zal ik daarop reageren op de manier die mij juist lijkt. Je onkuise gedachten kan ik niet uitroeien, maar als je deze kenbaar maakt dan krijg je met mij aan de stok. Soms letterlijk…’
Stil blijft hij naar haar kijken en volgt de beweging van haar lippen. Haar mond gaat open en weer dicht, haar mond sluit zich om zijn stijve pik … Hij slaat zijn ogen neer. Onkuise gedachten? Hij heeft alleen maar onkuise gedachten.
‘Als je goed je best doet dan zal onze relatie zich ontwikkelen en verdiepen. Misschien dat je me mag begeleiden als ik uit ga, misschien eten we een keer samen, buiten de deur. Jouw rol zal ook dan altijd duidelijk zijn. Mijn rol ook. Als je goed je best doet dan mag je misschien, heel voorzichtig, op meer gaan rekenen.’
‘Hoe?’
‘Dat zal ik invullen. Jij hebt daar geen inbreng bij’
Ze kijkt hem aan en hij wacht tot ze verder gaat.
‘Snap je wat ik zeg Wouter?’
Het is de eerste keer dat ze zijn naam noemt. Hij knikt. Hij snapt het. Het is precies zoals haar eerdere woorden.

‘De kans dat je mij mag neuken is klein…’

Hij heeft Louisa, hij zal voorzichtig moeten zijn. Geen uitjes meer en wanneer Soumia hem mee uit wil nemen, misschien dat hij er dan een punt achter zet …
Soumia is alleen maar geïnteresseerd in zijn geest, maar ze kan niet in zijn hoofd kijken. Wat hij haar niet vertelt weet ze niet. Louisa wil ook zijn lichaam. Hij kan het allebei hebben … in elk geval voorlopig.
‘Zeg het Wouter.’
‘Ik snap wat U zegt Mevrouw.’
‘Is dat ook wat je wilt?’
‘Ja Mevrouw.’
‘Het zal niet makkelijk worden.’
‘Dat realiseer ik me Mevrouw.’
Soumia knikt en gebaart dat hij kan gaan staan. Ze gaat rechtop zitten, klopt op haar benen.
‘Liggen, je mag je straf in ontvangst nemen.’
Hij kijkt haar even aan, knielt dan naast haar benen en legt zich over haar schoot. Meteen voelt hij haar handen op zijn billen. Hard en stevig en achter elkaar. Zijn huid begint te gloeien en zijn erectie groeit.
‘Slechte gedachten Wouter?’
Hij schudt zijn hoofd, ze slaat harder en zijn hoofd wordt wazig. Geen slechte gedachten. Het gaat vanzelf. Het gevoel van haar handen op zijn billen, het gloeien van zijn huid en de houding waarin hij ligt. Geen pijn, maar ze zou hem pijn kunnen doen. Hij weet dat ze dat kan. Ze doet het niet.
Hij vergeet zijn eigen verlangen en wil alleen nog maar dat Soumia tevreden is. Tevreden over zijn reactie en de kleur van zijn huid onder haar handen. Als ze weggaat ziet hij dat ze tevreden is.
Het is wat in zijn hoofd zal kruipen als hij met Louisa is. Zijn onkuise gedachten kan hij loslaten bij de vrouw die ook zijn lichaam wil.
Hij zal het beste van twee hebben. Zijn genot en zijn vrije wil.

Show Buttons
Hide Buttons