Grenzen vervagen

Werk, meetings en deadlines, externe klanten. Sporten en dan thuis, zijn appartement of dat van Louisa. Ze zorgt voor hem, zowel voor de directeur als voor de man. Na het sporten hoeft hij alleen maar een douche te nemen en aan te schuiven voor het eten. Ze reddert, maakt schoon, werkt zijn memo’s uit, zit tegenover hem bij belangrijke vergaderingen en zorgt dat de onrust in zijn lichaam getemperd wordt. Hij vindt het een prettige rolverdeling en voor zichzelf vraagt ze weinig. Ze geeft hem alle ruimte om zijn ding te doen. Niet dat het heel veel is, maar ze zeurt niet als hij haar achter laat voor een weekend met zijn dochters. Ze weet dat hij altijd terugkomt.

Hij weet niet wat zijn dochters van hem vinden als vader. Waarschijnlijk weten ze niet beter, maar echt aanwezig is hij niet. Soms neemt hij ze mee naar een museum, een restaurant, een pretpark. Wanneer ze op bed liggen zit hij achter zijn laptop. Hij heeft contact met een Domina. Niet die ene, die vond hij te ordinair. Deze, ze noemt zichzelf Paola, heeft iets meer klasse. Het komt nog niet in de buurt van Soumia, maar het is genoeg. Hij heeft haar ontmoet en hij heeft ontdekt dat ook dit weer een hele wereld op zich is. Totaal anders dan dat wat Soumia hem heeft laten zien en het komt dichter in de buurt van zijn eigen fantasieën. Paola geeft sessies, tegen betaling uiteraard. Ze is sadistischer dan Soumia en hautain, ook meer dan Soumia en dat laatste raakt hem. Met pijn heeft hij niets, maar de hooghartige houding waarmee deze Domina hem kleineert raakt hem hard. Het is de rol die ze aanneemt, ook anders dan bij Soumia. Zodra de sessie voorbij is verandert ze weer in een vrouw, geen vrouw die zich laat gebruiken, wel een vrouw die open staat voor zijn andere fantasieën en ze is nieuwsgierig naar Louisa. Wouter weet dat Louisa nieuwsgierig was naar Soumia en hij vraagt zich af hoe ze op deze vrouw, op deze Domina zal reageren. Hij vraagt zich af of Louisa ook dan alles zal doen wat hij van haar vraagt.

Wouter brengt zijn dochters terug naar hun moeder en drinkt een kop koffie terwijl hij luistert naar kleine en grotere problemen. De keus voor de middelbare school van de jongste, het eerste vriendje van de oudste. Zijn dochters vertellen hem niets. Ze zijn er gewoon, twee meisjes die in zijn ogen nooit volwassen zullen worden.

Louisa wacht op hem in de kleding die hij haar heeft opgedragen. Kort en strak, veel huid, wulps en uitdagend. Ze is nerveus omdat ze weer eens niet weet wat ze gaan doen. Wouter is niet nerveus, wel nieuwsgierig. Hij pakt haar lichtroze, leren jasje en helpt haar erin. Ze sputtert.
‘Je hebt een hekel aan dat jasje …’
‘Voor vanavond is het goed genoeg. Heb je condooms?’
Louisa knikt. ‘In mijn tas, maar waarom …’
‘Dan zijn we klaar, we gaan.’

In de auto zit ze stil naast hem. Inmiddels is ze gewend dat hij zelden verteld wat hij in zijn hoofd heeft, ze merkt het snel genoeg. Een donkere parkeerplaats, een rustig steegje achter een volle kroeg, altijd een kans om ontdekt te worden. Misschien wel weer een andere man, zoals toen. Ze is verbaasd als hij toch praat en vertelt.

‘Jij bepaalt het Louisa. Als je het niet wilt, dan doe je het niet. Als jij je er onprettig bij voelt, of onveilig …’
Ze lacht, ondeugend en tegelijk nerveus. ‘Ik doe alles voor jou, dat weet je toch?’
‘Ik wil dat je het ook voor jezelf doet, niet alleen voor mij.’
‘Dat is hetzelfde.’
Hij kijkt haar even aan en stuurt de auto richting in het industrieterrein.
‘Nee, dat is het niet. Ik weet dat jij dat zo voelt en dat je dat denkt, maar vanavond wil ik dat je weet dat ik het je op geen enkele manier aan zal rekenen als je het niet doet. Ik ga niet bij je weg, ik vind je niet minder spannend en lekker. Jij bepaalt hoe ver je gaat en ik ben in de buurt.’
‘Waarom … wat gaan we doen?’
‘Misschien wel helemaal niets. Dat is aan jou.’

Haar handen friemelen nerveus met de stof van haar rokje. Hij bepaalt het altijd. Of ze hem in haar mond neemt en hoe diep, of ze haar tieten laat zien, haar rok omhoog schuift. Ze vindt het prettig om te doen wat hij haar zegt. Ze doet het voor hem en daardoor ook voor zichzelf. Er is geen verschil.

Wouter brengt de auto tot stilstand en kijkt haar aan. Hij wil dat ze het weet. Dit is een grens, misschien is dit een grens die ze niet overgaat. Misschien moet hij haar gewoon vertellen wat er in zijn hoofd zit, maar dan zegt ze zeker nee. Dan moet hij op haar inpraten om haar zover te krijgen dat ze het probeert. Misschien duwt hij haar dan wel over die grens heen. Nu besluit ze op het moment, als ze er al midden in zit, of ze het doet en dat is onderdeel van zijn spanning. Als ze het doet … Hij wil weten of ze het doet, of ze uiteindelijk over die grens heen gaat. Hij wil weten hoe vast haar grenzen precies staan.

Hij leunt over haar heen en opent het portier. ‘Uitstappen.’
Louisa schrikt. ‘Hier …? En jij?’
‘Ik blijf in de buurt zodat ik je kan zien. Toe maar …’
Ze aarzelt, maakt dan haar gordel los en stapt uit. Hij knikt haar geruststellend toe, maar ze ziet de flikkering in zijn ogen die ze inmiddels is gaan herkennen. Lust en geil verlangen, wat hij ook van plan is.

Wouter trekt het portier dicht en rijdt langzaam van haar weg. Ze loopt een stukje mee en blijft bij een lantaarnpaal staan. hij rijdt door, keert en komt een stukje terug. Tegen de zijkant van een elektriciteitshuisje en in de schaduw van hoge bomen blijft hij staan. Wanneer hij de lichten uitdoet kan ze nog net zijn silhouet achter het stuur zien.

Een beetje huiverend kijkt ze om zich heen. Donker, met hier en daar het flauwe schijnsel van de straatverlichting. Een aantal lampen zijn kapot waardoor sommige stukken van de straat helemaal in het duister lijken te vallen. Ze loopt ernaar toe. Het geluid van haar hakken draagt ver tot het weer terugkaatst op de gebouwen om haar heen. Leegstaande gebouwen, sommige met metalen hekken ervoor om nieuwsgierigen buiten te houden. Een troosteloze, schimmige omgeving, waar niemand iets te zoeken heeft tenzij er net zulke schimmige plannen zijn.
Ze loopt heen en weer zodat ze een beetje warm blijft, en ondertussen verliest ze Wouter niet uit het oog. Waar wacht hij op? Waar wacht zij op?

Felle koplampen draaien de straat in en zetten haar even in het licht. Ze doet een stap naar achteren, de schaduw in. Ze staat hier alleen, in deze kleding. Als anderen haar zien … wie weet denken ze wel dat …
Ze kijkt in de richting van Wouter. Is dat wat hij wil? Is dat wat anderen hier misschien wel zoeken? Schuchter stapt ze nog verder in de schaduw. De auto passeert haar, keert verderop in een zijstraat en komt weer terug. De man achter het stuur ziet haar, rijdt langzamer en dan toch weer door. Louisa zucht opgelucht, maar het gevoel verdwijnt alweer als een tweede auto de straat in draait.
Is dit zo’n plek, waar soms vrouwen staan? Vrouwen die zich laten oppikken, laten betalen. Wil Wouter dat zien? Of ze instapt, zomaar, met een willekeurige iemand.

De nerveuze kriebel in haar buik krijgt gezelschap van een ander gevoel. Opgewonden spanning. Tintelend verspreidt het zich door haar onderlichaam. Ze doet een klein stapje uit de schaduw, zichtbaarder. Voor Wouter, maar ook voor degene die in de andere auto zit. Hij stopt, draait het raampje open en wenkt haar. Treuzelend komt ze dichterbij. Een man met grijs haar en lichte ogen waarin een geile interesse speelt. Ze herkent het. Ze heeft het zo vaak gezien. Hij glimlacht.
‘Goedenavond, helemaal alleen?’
Ze wil zeggen van niet, kijkt in de richting van Wouter en knikt dan toch. ‘Helemaal alleen.’
‘Hoeveel?’
‘Voor wat?’
‘Pijpen.’
Louise giechelt zenuwachtig en noemt het eerste bedrag wat in haar hoofd schiet. ‘Honderd …’
Hij geeft weer gas. ‘Gek wijf!’

Zo nu en dan draait er en auto de straat in en de mannen achter het stuur bekijken haar, vragen naar haar prijs. Als er geen auto’s zijn, loopt ze heen en weer. In de richting van Wouter en weer terug. Ze kan hem niet goed zien, maar ze weet zeker dat hij elke beweging die ze maakt in de gaten houdt. Sommige auto’s rijden langs haar en komen toch weer terug. Ze heeft al besloten dat ze bij niemand instapt, maar de schokkerige tintelingen in haar buik maken dat ze blijft staan waar ze staat. Ze buigt zich voorover om door opengedraaide raampjes te praten. Ze lacht uitdagend en knippert met haar ogen. Louisa verdwijnt en de rol van straatmeid neemt bezit van haar. De meeste mannen willen gepijpt worden en enkeling wil gewoon neuken, maar ze vinden haar allemaal te duur en haar prijs blijft hoog. Het is een spel, meer niet, maar het spel verandert plotseling als er een kleine, donkerrode Peugeot de straat inrijdt en voor haar tot stilstand komt. De man achter het stuur is jong, begin twintig, de blik in zijn ogen zelfs nog jonger. Opgewonden nieuwsgierigheid.

‘Hoeveel voor pijpen?’
Ze noemt haar hoge prijs en tot haar verbazing knikt hij en gooit hij het portier open. Haar ogen schieten in de richting van Wouter. Ze ziet zijn silhouet bewegen, iets naar voren buigen. Ze heeft zijn aandacht nog steeds en voordat ze zich kan bedenken stapt ze in. De man kijkt haar aan.
‘Waar?’
Louisa wijst, de smalle zijstraat tegenover de auto van Wouter en ze zorgt dat hij keert. Wouter wil het kunnen zien. Ze wil dat Wouter het ziet.

De man is nerveus en daarmee verdwijnt haar eigen nervositeit. Ze draait zich naar hem toe en opent zijn gulp. Hij tilt zijn billen een beetje op en geeft haar de ruimte.
‘Mag ik komen in je mond?’

Louisa de straatmeid kijkt hem uitdagend aan. ‘Dat ligt eraan …’
‘Vijftig extra …?’
Ze buigt zich over hem heen en zet haar lippen tegen zijn glimmende eikel. ‘Voor dat bedrag slik ik het zelfs door …’

Wouter volgt haar en ziet de verandering. Haar zenuwen worden minder, haar bewegingen zelfverzekerder. Ze draait met haar kont en trippelt naar de auto’s toe alsof ze nooit anders gedaan heeft. Regelmatig kijkt ze zijn kant op, ook vlak voordat ze in de donkerrode auto stapt. Zijn lul groeit en neemt alle beschikbare ruimte in zijn jeans, zijn ademhaling versnelt. Ze doet het gewoon en ze zorgt dat hij een goed zicht heeft. Hij ziet de man, hij ziet haar. Ze schuift naar de man toe, zakt met haar hoofd in zijn schoot. Haar blonde krullen komen met langzame bewegingen boven het dashboard uit en verdwijnen weer.
De man kijkt naar haar, legt dan zijn hoofd achterover tegen de hoofdsteun en zijn handen op haar haren. Wouter ziet het niet echt, maar hij weet hoe haar lippen zich stevig rond de stam vouwen, hoe haar tong krult en hoe haar keel reageert als het topje even haar huig raakt. Hij pakt zijn telefoon en maakt een kort filmpje. Louisa en de man zijn vage vlekken, maar het is duidelijk wat er in de auto gebeurt.

Snel glijden zijn vingers over de toetsen van zijn telefoon.

‘Ze doet het. Ze doet het gewoon!’

Hij drukt op send en richt zijn blik weer op het tafereel in de donkerrode auto. Het duurt niet lang. Louisa komt weer omhoog, veegt even langs haar lippen en de man duwt iets in haar hand. Ze stapt uit zonder nog iets te zeggen en wacht tot de auto wegrijdt, dan komt ze naar hem toelopen.

Met een triomfantelijk lachje legt ze drie biljetten van vijftig op het dashboard en Wouter legt zijn vingers tegen haar lippen.
‘Zoveel? Heb je hem laten komen?’
Ze knikt. ‘En ik heb het doorgeslikt.’
Hij start de auto en kijkt haar een beetje ongelovig aan. ‘Ik had niet verwacht dat je het zou doen.’
Ze legt haar lippen om zijn vingers en zuigt ze zachtjes verder naar binnen. Uitdagend kijkt ze hem aan en ze laat hem weer los.
‘Ik doe alles toch? Wat gaan we nu doen?’

Hij rijdt de straat uit en kijkt haar even van opzij aan. ‘Vond je het geil?’
‘Vond jij het geil?’
‘Heel erg, maar ik wil weten wat jij ervan vond.’
Louisa zucht. ‘Ook geil.’ Ze giechelt. ‘De meeste vonden me te duur, anders waren het er misschien meer geweest.’
‘Eentje is genoeg … voor vandaag. Laat zien hoe geil je bent, vinger jezelf.’

Ze schuift haar rokje omhoog en laat haar vingers in haar slipje glijden. ‘En jij dan?’

Wouter schudt zijn hoofd. ‘Jij, deze avond is voor jou. Maak jezelf klaar.’

Ze doet het terwijl ze hem aan blijft kijken, haar grote, lichte ogen op zijn gezicht, zijn reactie. Ze hijgt zacht en kreunt soms. Hij bestuurt de auto met een half oog op haar bewegende vingers. Op zijn schoot trilt zijn telefoon en hij leest het berichtje.

Als ze dat doet, dan doet ze alles. De afspraak staat.

Show Buttons
Hide Buttons