De regels van het spel

Zonder acht te slaan op het nerveuze gedrentel van Louisa, gaat Wouter door haar lingerielade. Kanten niemendalletjes in zoete kleuren glijden door zijn vingers tot hij vindt waar hij naar zoekt. Hij steekt het felrode setje met de bijpassende kousen naar haar toe.
‘Dit aantrekken, samen met je hoogste hakken, meer niet. Ik ga snel wat eten.’
Louisa sputtert. ‘Ik heb ook trek.’
‘Zeur niet. Jij eet later, of niet. Je zult je snel genoeg gevuld weten.’

Zijn woorden blijven als een belofte in de lucht hangen en zorgen dat zijn hoofd weer donker en zijn lichaam geil en gespannen wordt.

In de keuken bakt hij snel een ei en eet hij aan de ronde keukentafel. Louisa voegt zich bij hem in het setje dat hij haar gaf en Wouter knikt goedkeurend. De stof van de rode beha spant strak rond haar volle borsten en de opening in het midden laat haar grote tepelhoven vrij. Hij gebaart dat ze zich om moet draaien.
‘En bukken.’
Ook de stof van het slipje spant strak rond haar billen, maar haar kut ligt open en voor het grijpen, wat hij ook meteen doet en hij voelt dat ze al opgewonden is. Zonder te weten wat de avond brengen zal, is ze al geil.

Terwijl hij verder eet, vingert hij haar nog geiler, maar hij stopt als hij merkt dat haar ademhaling sneller gaat. Geen orgasme voor Louisa. Nog niet en misschien wel helemaal niet. Vanavond is ze er enkel voor het genot van anderen. Hij staat op.
‘Was dit af, ik ga douchen.’

Zelf is hij ook nerveus. Hij weet dat vanavond zijn eigen verlangen geblust zal worden op een manier die hij Louisa niet toestaat. Het past niet bij de relatie die hij met haar heeft, maar bij een ander kan het wel. Hij heeft het al eens gedaan, zonder Louisa. Nu wil hij weten of het samen kan gaan met de rol die hij tegenover haar aanneemt.

Ze wacht op hem in de keuken, onderuitgezakt aan de tafel en hij maant haar dat ze op moet staan, legt zijn vingers bij haar nog zachte tepels en knijpt erin tot ze hard zijn en vooruit staan.
‘Jij blijft vanavond staan, tenzij je iets anders wordt opgedragen en je doet wat er wordt gezegd. Ik wil geen enkele weigering. Je zorgt dat je tepels hard blijven en dat je kut nat is zodat we zonder moeite bij je naar binnen kunnen als we dat willen. Dat geldt ook voor je kontje.’

Hij verdeelt haar geil tussen haar billen en duwt zijn middelvinger in haar strakke gaatje. Louisa hijgt en draait met haar heupen zodat hij nog dieper gaat. Wouter lacht.
‘Een geil wijf ben je. Hoe vind je dat? En dat anderen het ook weten, dat ze jou weten te vinden? Misschien komen ze je wel vaker bezoeken. Misschien moet je er geld voor gaan vragen. Hoe lijkt je dat? Doen wat je het beste kan en er nog geld mee verdienen ook. Neukend rijk worden.’

Hij gooit de achterdeur naar de kleine tuin open. Er hangen waslijnen en tussen de tegels groeit onkruid. Louisa aarzelt, Wouter geeft haar een duwtje zodat ze over de drempel stapt.
‘Wat is er? Mogen anderen niet zien wie je bent?’
Ze fluistert. ‘Niet zo hard. Ik woon hier …’
Wouter doet een stap naar achteren en kijkt naar haar. ‘Laat jezelf zien Louisa. Handen op je hoofd en tieten naar voren. Ik kom je halen als onze gast er is.’
Met die woorden sluit hij de deur. Hij geniet van zijn eigen woorden en het effect dat ze op haar hebben. Hij geniet nog meer als hij ziet dat ze doet wat hij van haar vraagt en zijn lul groeit door gedachten aan wat hij haar nog meer kan laten doen.

Wanneer op zijn telefoon eindelijk het bericht verschijnt dat zijn gast is gearriveerd, zit zijn lichaam vol gespannen verwachting. Hij wordt niet teleurgesteld als hij de deur open doet. Het volle lichaam van de vrouw op de stoep, wordt omhuld door een strakke, glanzende jurk met een diep decolleté en een hoge split die een groot deel van haar bovenbenen vrijgeeft. Haar donkere huid glanst en haar lippen zijn felrood gestift. Onder haar ogen voelt hij zich kleiner worden en herinneringen aan de sessie die hij eerder bij haar had, spoelen over hem heen. Ze zit al in haar rol, precies zoals ze hebben afgesproken. Hautain laat ze haar blik langs zijn lichaam glijden. Met een achteloos gebaar haalt ze haar vingers langs zijn kruis.
‘Waar is ze?’
‘Achter in de tuin.’
‘Weet ze dat ik kom?’
‘Ze weet niets.’
De vrouw glimlacht en gaat even met haar tong langs haar lippen. ‘Heel goed. Ik zal me met haar bezig houden. Kleed je uit en wacht hier, op je knieën. Hoe noem je mij?’
‘Madame Paola.’

Wouter voelt hoe de rol nu ook bezit van hem neemt en terwijl hij zich langzaam uitkleedt en op zijn knieën plaatsneemt op het zachte tapijt, volgt hij haar bewegingen naar de achterdeur. Door de hoge ramen ziet hij het silhouet van Louisa. Ze staat nog steeds in de houding die hij haar opdroeg en het schokje dat door haar lichaam schiet als de vrouw naar buiten komt, gaat nu ook zinderend door zijn eigen lijf.

Louisa kijkt opgelucht op als de achterdeur weer open gaat, maar die opluchting verdwijnt als niet Wouter, maar een stevige, donkere vrouw naar buiten komt. Ze wil haar mond open doen, maar de vrouw staat al bij haar en legt een vinger met een scherpe, roodgelakte nagel tegen haar lippen.
‘Jij praat niet. De hele avond niet. Je mag toekijken en heel misschien mag je doen wat ik je opdraag. Deze avond draait niet om jou.’

Ze pakt Louisa bij haar pols en trekt haar mee naar binnen waar ze haar naast Wouter op haar knieën duwt.

‘Handen op je rug, ogen naar de grond en luisteren. Vanavond ben je hier voor mijn genot en dat van Wouter en het hangt helemaal van jouw houding en prestaties af of ik vaker gebruik van je zal maken. Je bent niets meer dan een gebruiksslet. Wat jij wilt of verlangt is niet van belang. Je doet wat ik je vraag en doe je dat niet dan zal ik je straffen. Ik zal je ook straffen als Wouter mij op wat voor een manier dan ook teleurstelt en ik ben snel teleurgesteld, dus knoop dat goed in je oren.

Terwijl de vrouw praat opent ze een grote tas waar ze diverse attributen uithaalt en met een gespannen nieuwsgierigheid volgt Louisa haar bewegingen.

‘Wouter heeft mij toestemming gegeven alles met je te doen, jouw toestemming heb ik dus niet meer nodig. Je bent in de eerste plaats zijn slet … heb ik gezegd dat je me aan mag kijken? Ogen naar de grond!’

Haar harde stem stuurt een kille schok door Louisa haar buik en plotseling verlangt ze naar een normale avond. Wouter had haar moeten zeggen wat het plan was voor vanavond. Ze doet alles wat hij wil, maar hier is ze niet klaar voor en deze vrouw is vals. Haar woorden klinken gemeend. Erover fantaseren is één ding, de werkelijkheid is totaal iets anders. Wat als hij die vrouw gaat neuken. Wat als zij toe moet kijken als hij doet wat hij altijd doet, maar dan met een ander. Louisa denkt niet dat ze het aankan.

‘Straf nummer één, omdat je mijn woorden negeert. Til je tieten op.’
Louisa doet. Ze voelt dat Wouter naar haar kijkt en ze weet dat hij het wil. Hij heeft dit bedacht. Ze doet het voor hem. Niet omdat ze het zelf wil, maar omdat hij dat wil. Voor Wouter doet ze alles.

Tranen springen in haar ogen als de vrouw met vlakke hand op haar borsten slaat. Niet één keer, maar wel drie, vier keer achter elkaar. Ze pakt het gezicht van Louisa tussen haar vingers.
‘Wil je me iets zeggen slet!’
Louisa schudt haar hoofd. Naast haar verandert de ademhaling van Wouter. De vrouw fluistert nu, dicht bij het gezicht van Louisa.
‘Je bent toch zo gek op zijn lul? Laat me maar eens zien hoe gek. Trek hem af en waag het niet hem aan te kijken.’

Wouter is al stijf, maar hij wordt nog stijver onder de langzame bewegingen van Louisa haar hand en de woorden van Madame Paola.

‘Steviger. Ik wil hem goed hard. Hij moet goed te voelen zijn …’

Louisa knippert met haar ogen om de opkomende tranen terug te dringen. Dit wil ze niet. Ze kan niet toekijken hoe hij een ander neukt. Ze wil het niet. Ze wil het niet!

‘Dat ziet er geil uit slet. Ik kan zien dat je het vaker hebt gedaan. Kom hier, op je knieën.’

De vrouw is op de bank gaan zitten, schuift haar jurk aan de kant en spreidt haar benen. Ze trekt haar schaamlippen uit elkaar.

‘Likken. Ik ben benieuwd of je tong net zo vaardig is als je handen.’

Louisa wil Wouter aankijken, maar de vrouw is sneller. Ze pakt Louisa bij haar haren en trekt haar tussen haar gespreide benen.

‘Hij zal je niet helpen slet! Dit is wat hij wil. Doe het goed. Misschien word je dan wel beloond.’

Wouter volgt de bewegingen van Louisa. Eerst haar aarzeling en dan duidelijk verzet, maar Paola valt niet uit haar rol, precies zoals ze hebben afgesproken. Hij heeft haar gezegd dat Louisa zal weigeren en dat ze de juiste motivatie moet krijgen om het toch te doen. Hij weet welke motivatie ze nodig heeft en Paola weet het ook. Ze verlaagt het volume van haar stem en fluistert. Niet teder, maar met een dreigende toon.

‘Je weigert? Je wilt dat je ik toe laat kijken hoe Wouter doet wat ik van jou vraag? Jouw vent? Je wilt hem delen? Je wilt het risico nemen dat hij genoeg van je krijgt als hij eenmaal van mij heeft geproefd?’

Wouter ziet dat het precies de juiste woorden zijn. Louisa krimpt in elkaar en schudt timide haar hoofd. Paola herhaalt de woorden, net iets anders, maar ze komen op hetzelfde neer. De vrouw beledigt Louisa en kleineert haar en ieder woord raakt doel op de manier die Wouter voor ogen had. Het is niet echt. Louisa weet het nu niet, maar aan het einde van de avond zal ze beseffen dat het een spel was. Ze zal ook weten dat dit de manier is waarop hij dat spel wil spelen. Niet alleen vanavond en in aanwezigheid van Paola, maar altijd en met wie dan ook.

Show Buttons
Hide Buttons