Koude douche

Wanneer Valerie haar kinderen eindelijk slapend weet, kleedt ze zich om. Ze smeert een dikke laag lotion op haar huid, doet een beetje make-up op en ze draait haar haren in een vlecht.
Ze wil zich mooi aankleden, maar weet dat Raymond het vreemd zal vinden als ze helemaal opgetut op hem zit te wachten.
Met een zucht pakt ze het zwarte, doorschijnende japonnetje. Ze heeft het niet teruggebracht Op de één of andere manier kon ze er toch geen afstand van doen en sindsdien heeft ze het regelmatig aangetrokken. Ook nu trekt ze het aan en voor de zoveelste keer bekijkt ze zichzelf. Het geeft haar een apart gevoel en het gevoel past precies bij het warme van haar lijf. Het kan best door gaan voor een onderjurk. Raymond hoeft het niet te zien en ze wil dit lekkere gevoel vasthouden.
Haar zalmroze jurkje, de ketting met de parel. Ze knikt tevreden naar haar spiegelbeeld. Zo ziet Raymond haar graag. Zou Adnan…?
Ze schudt hem uit haar hoofd. Niks Adnan. Raymond en zij, niemand anders.
Voorzichtig dept ze wat parfum achter haar oren en na nog een korte blik in de spiegel trekt ze de vlecht weer uit haar haren. Dan kijkt Raymond maar vreemd.

Ze schenkt net een tweede glas wijn voor zichzelf in als ze de garagedeur open hoort gaan. Een beetje nerveus haalt ze de schotel uit de oven en ze doet haar schort af. De garagedeur gaat weer dicht en even later hoort ze het portier van zijn auto dichtslaan. Snel draait ze het licht boven de tafel zachter en gaat aan tafel zitten.

Raymond kijkt verbaasd als hij Valerie aan de gedekte tafel ziet zitten. Hij legt zijn koffertje op het tafeltje bij het raam, loopt naar haar toe en geeft haar een zoen op haar wang.
‘Wat zie je er mooi uit, ga je op stap?’
Valerie lacht. Ze is blij dat hij een verandering opmerkt.
‘Niet op stap. Gewoon voor jou.’
‘Leuk. Staat mooi, je haar los. Dat doe je nooit.’
Ze is verrast. Ze dacht dat hij het leuker vond als ze haar haren vast deed.
‘Wil je dat ik het vaker los draag?’
Raymond grinnikt. ‘Dat moet je zelf weten toch? Maar ik vind het wel mooi staan ja. Je hebt zalm gemaakt? Lekker.’
Hij gaat zitten. Eigenlijk heeft hij geen trek. Zijn secretaresse had broodjes geregeld voor bij de vergadering en hij had zich eraan tegoed gedaan. Hij is ook kapot. Die nieuwe klant heeft veel noten op zijn zang en alleen maar op en aanmerkingen op het rapport.
Hij houdt zijn mond. Kijkt toe hoe Valerie zijn bord vol schept en een glas wijn voor hem inschenkt.

Valerie praat, eet en drinkt. Het gevoel in haar lijf wordt warmer. Ze weet dat het deels door de wijn komt, maar ze maakt zichzelf wijs dat het door Raymond is. Ze is blij dat hij thuis is.
Dat hij niet veel zegt en nog minder eet, valt haar niet op en als ze klaar zijn ruimt ze de tafel af en masseert ze zijn schouders.
Raymond kijkt op de klok. Bijna twaalf uur en hij heeft morgen weer een lange dag.
‘Vind je het erg als ik even ga douchen?’
Valerie schudt haar hoofd.
‘Ga maar. Ik ruim hier even op, dan kom ik ook naar boven.’

Het was een snelle douche, want als Valerie naar boven komt, ligt Raymond al in bed. In de badkamer maakt ze haar gezicht schoon en trekt ze haar jurk uit. De wijn heeft haar een beetje licht in haar hoofd gemaakt. Ze ziet de kleur op haar wangen en het doorschijnende japonnetje.
Voor ze zich kan bedenken doet ze het licht in de badkamer uit en stapt de slaapkamer weer in. Raymond heeft zijn ogen dicht.
Ze blijft staan, zodat hij haar goed kan zien.
‘Wat denk je, niet te?’
Vermoeid doet hij zijn ogen open. Hij ziet haar staan in een klein, kort jurkje. Het schijnt door, hij kan haar tepels en haar slipje zien.
‘Ter gelegenheid van wat is dat?’
‘Gewoon… ik dacht dat je het leuk zou vinden.’
Raymond weet niet zo goed wat hij er van vindt. Valerie ziet er anders uit. Hij weet niet of hij het wel leuk vindt om haar zo te zien en hij is moe.
‘Ja, wel aardig. Kom je? Ik ben kapot.’
Een beetje teleurgesteld stapt Valerie in bed, kruipt tegen Raymond aan. Hij wil het licht uit doen.
‘Nee, nog niet.’ Ze wil hem zoenen, streelt zijn borst. ‘We kunnen ook vrijen.’
Valerie voelt haar wangen gloeien op het moment dat ze de woorden hardop uitspreekt. Raymond lacht zacht.
‘Is het dinsdag vandaag?’
‘Doe niet zo flauw, het hoeft toch niet alleen op dinsdag.’
‘Dat is wel jouw schema Val.’
Ze blijft zijn borst strelen, duwt zich wat dichter tegen hem aan.
‘Misschien moeten we dat schema loslaten…’
Raymond pakt haar hand.
‘Misschien, maar niet vanavond.’
Hij doet het licht uit en geeft haar een zoen op haar hoofd.
‘Ik heb morgen een lange dag. Laten we gewoon gaan slapen.’
Valerie zegt niets meer en draait zich met een bonzend lijf op haar rug. Hij wijst haar af. Ze doet haar best om er mooi voor hem uit te zien, een beetje sexy zelfs en hij wijst haar af. Omdat hij morgen een lange dag heeft.
Met open ogen staart ze in het donker. Raymond slaapt al, ze hoort het aan zijn ademhaling en weer voelt ze haar wangen gloeien. Ze heeft zich op een presenteerblaadje aangeboden omdat ze zin had om te vrijen, maar hij gaat liever slapen. Valerie heeft vreselijk veel zin om te vrijen.
Haar hoofd gaat verder waar Milan haar eerder bij stoorde, het gezicht van Adnan dicht bij dat van haar. Zijn lijf zwaar en ritmisch stotend. Met haar vingers voelt ze haar vochtigheid en ze bewegen op het ritme van de beelden in haar hoofd.
Adnan zou een vrouw vast niet afwijzen. Adnan zou haar niet afwijzen. Hij zou haar genomen hebben, zoals ze wilde dat Raymond haar nam.
Ze houdt haar adem in als het orgasme over haar heen spoelt en ze haar vingers nog natter voelt worden.
Adnan zou weten wat ze nodig heeft.

Show Buttons
Hide Buttons