Een keertje anders

Valerie ligt in bed, op haar buik. Ze leest zonder te lezen. De woorden en zinnen in het boek vervormen steeds tot een grote, lichtgrijze brij. Elke keer moet ze met haar ogen knipperen en weer bovenaan de pagina beginnen. Haar oren zijn gespitst naar ieder geluid dat van beneden komt.
Het is bijna half elf. Raymond kan elk moment thuis komen.
Hij had gevraagd of ze het jurkje nog een keer aan zou doen. Ze heeft het inderdaad weer aangetrokken. Niets eronder. Geen behaatje, geen slipje… ze is naakt en zo voelt ze zich ook. Het dekbed heeft ze tot over haar schouders getrokken.

Haar gedachten gaan weer naar Zoë en haar verhaal. Weerzinwekkend en walgelijk, maar ook…
Valerie zou het niet durven, en ze wil dat Zoë het ook niet durft. Ze wil dat Zoë haar een berichtje stuurt om haar te zeggen dat ze gelijk heeft, dat ze er mee kapt en op zoek gaat naar een gewone date, een normale man.
Maar Zoë durft wel. Valerie wil ook durven. Niet zoals Zoë, in de verste verte niet… een klein beetje maar. Die seksshop binnenstappen bijvoorbeeld. Alleen om rond te kijken, niet om iets te kopen. Nee zeg! Of gewoon tegen Raymond zeggen dat ze geil is, dat ze wil vrijen.
Als ze eraan denkt voelt ze al dat ze een kleur krijgt. Van de gedachte dat hij haar zal afwijzen, krijgt ze het nog warmer. Vindt hij haar nog wel aantrekkelijk, geil zelfs? Ziet hij haar misschien alleen maar als leuk en lief. De moeder van zijn kinderen. Vindt hij andere vrouwen aantrekkelijker en geil.
Wat als ze hem zou vertellen over Zoë. Zou hij het ook walgelijk vinden, of misschien juist spannend. Vindt hij Zoë aantrekkelijk?

Ze hoort de garagedeur en schudt haar hoofd. Raymond houdt van haar, en zij houdt van hem. Dat is genoeg. Toch?
Wat verward trekt ze het dekbed hoger en ze concentreert zich op het boek. De letters zijn nog steeds een grote brij.
Haar oren volgen Raymond. Ze weet hem in de keuken. Ze hoort hem lopen, zijn schoenen uitdoen en in de trapkast zetten. Op zijn sokken komt hij naar boven. Zoals elke avond kijkt hij even bij Milan en Femke.
Hij reageert verrast als hij ziet dat ze nog wakker is.
‘Je bent nog op?’
‘Het boek is spannend. Hoe was je dag?’
‘Vermoeiend. Ik ben blij dat het weekend is. Ik ga even douchen.’
Valerie knikt, legt het boek weg en gaat op haar rug liggen.
Vermoeiend. Dan valt hij als een blok in slaap. Net als gisterenavond, en de avond ervoor. Ze had zich de moeite kunnen besparen. Dat jurkje is weggegooid geld geweest. Ze zal het aan Zoë geven, dan komt het tenminste tot zijn recht.
Valerie luistert naar het stromende water, het gekletter op de tegels. Ze gaat zich niet weer aan hem opdringen. Graag of niet. Dinsdag weer een dag.

Raymond komt uit de badkamer. Zijn haren vochtig, zijn gezicht roze van de warmte. Hij heeft een blauw T-shirt aan. Kruipt naast Valerie en geeft haar een zoen op haar wang.
‘Hoe was jouw dag?’
Valerie haalt haar schouders op, trekt het dekbed wat hoger als hij zijn hand op haar buik legt. Ze had haar pyjama aan moeten doen.
‘Gewoon, niet veel bijzonders.’
Raymond voelt de stof onder zijn hand en kijkt even onder de dekens, grinnikt.
‘Je hebt hem weer aan!? Laat eens zien?’
Valerie schudt haar hoofd, wil de dekens tegenhouden als hij ze een beetje naar beneden trekt.
Raymond bekijkt haar, weer die gespannen stof om haar borsten, de zichtbare tepels. Hij zoent haar zachtjes in haar nek.
‘Sexy… wil je vrijen?’
Valerie krijgt een kleur, en knikt dan stil. Ze wil heel graag vrijen. Eindelijk dat broeierige in haar lijf kwijt. Raymond zoent haar nog een keer. In haar hals, dan een beetje naar beneden. Zijn vingers strelen de dunne stof van het jurkje. Als hij het dekbed verder naar beneden duwt ziet hij dat Valerie geen slip aanheeft en het trekt in zijn kruis.
‘Erg sexy…’
Onder de dekens trekt hij zijn boxer uit en hij rolt bovenop Valerie, is verbaast dat hij zo makkelijk bij haar naar binnen glijdt en begint te bewegen, langzaam. Valerie is teleurgesteld. Niet zo. Niet net als altijd. Ze houdt hem tegen en zoent hem, voelt hem in haar reageren.
‘Een keertje anders…?’
Raymond stopt, kijkt haar verrast aan. ‘Hoe anders…?’
Valerie weet het niet. Ze heeft alweer spijt dat ze het heeft gezegd, maar ze ziet dat hij nieuwsgierig is.
‘Ik bovenop?’
‘Je wilt nooit bovenop.’
‘Nu wel.’
Ze duwt hem van zich af op zijn rug en gaat bovenop hem zitten, verlegen. Raymond kijkt verwonderd naar haar. Hij weet niet wat er met haar is gebeurd, maar dit is hij niet van haar gewend. Het bevalt hem. Ineens ziet hij haar met andere ogen. Niet meer alleen de motor die zijn leven draaiende houdt. Ze ziet er warm uit, gloeiend, met een blik in haar ogen die hij lang niet gezien heeft. Ze beweegt ongemakkelijk, durft hem niet goed aan te kijken en hij legt zijn handen op haar heupen. Hij voelt hoe hij in haar groeit.
‘Vind je dit fijn?’
Haar wangen worden nog roder als ze het vraagt en hij knikt. Haar borsten deinen in de zwarte, doorschijnende stof en hij probeert haar bewegingen een beetje te sturen. Valerie volgt de druk van zijn handen, legt die van haar op zijn borst en denkt aan Zoë en haar date, de beelden die ze daarbij krijgt.
Haar spieren trekken om Raymond heen en hij haalt even zuigend adem.
‘Dat is lekker Val.’
Weer trekken haar spieren. Het gaat vanzelf. Ze hoeft er niets voor te doen. Haar ademhaling versnelt met die van Raymond en ze gaat langzamer bewegen. Ze wil niet dat hij komt. Nog niet. Eerst wil ze zelf.
Raymond wil dat ze het ritme vasthoudt. Hij wil klaarkomen terwijl hij haar zo ziet. Het is een beeld dat hij prettig in zijn hoofd vast kan blijven houden, voor latere momenten. Hij stoot zijn heupen omhoog, dieper in haar.
‘Zou jij hoer tegen me kunnen zeggen?’
Raymond zijn bewegingen vallen stil. Perplex kijkt hij Valerie aan. Teleurgesteld voelt hij zijn erectie kleiner worden. Valerie voelt het ook.
‘Wat!? Natuurlijk niet! Waar haal je dat nou weer vandaan?’
Meteen heeft Valerie spijt. Het zat in haar hoofd en ze vroeg het zich af. Ze vroeg zich af hoe ze er op zou reageren, of het iets voor haar zou doen. Het doet bijzonder weinig voor Raymond, dat is duidelijk. Hij duwt haar van zich af en ze gaat met een bonkend hart naast hem liggen.
‘Hoe kom je er bij om zoiets te zeggen Val? Je bent geen hoer.’
‘Gewoon, ik las laatst een artikel, dat sommige mannen het opwindend vinden om dat te zeggen, en dat sommige vrouwen het opwinden vinden om te horen.’
‘Nou, ik niet, en jij hoop ik ook niet.’
Valerie schudt haar hoofd, trekt hem tegen zich aan, over zich heen en weer bij haar naar binnen. Zijn erectie groeit weer als ze hem zoent. Raymond kreunt en verbergt zijn hoofd in haar hals. Al snel is hij weer op het punt waar hij zoeven was. Valerie laat hem het overnemen, hoort zijn snelle ademhaling en wacht tot hij komt. Natuurlijk zou Raymond dat nooit tegen haar zeggen en ze weet niet goed of ze het jammer vindt, of niet.

Show Buttons
Hide Buttons