Woorden en daden

Ze is niet dronken. Misschien een beetje aangeschoten, maar niet dronken. Haar hoofd is nog helder genoeg om Raymond een berichtje te sturen dat ze naar huis komt omdat hij dat zo wilde.

‘Laat me weten wanneer je naar huis komt.’

Het ergerde haar en ze was al tipsy genoeg om het aan Louisa te vertellen. Die lachte haar ergernis weg.
‘Leuk toch? Het laat zien dat hij om je geeft en dat is niet iets waar mannen goed in zijn.’

Het was de zoveelste opmerking die Valerie hoorde, de zoveelste opmerking over wat mannen vooral niet zijn. Louisa heeft een duidelijk beeld van hoe mannen zouden moeten zijn. Ze is alleen nog geen man tegengekomen die voldoet aan het plaatje in haar hoofd. En er zijn veel mannen voorbij gekomen in het leven van Louisa, dat heeft Valerie na vanavond wel geleerd.
Ze had haar schouders opgehaald. Het zou een leuk kunnen zijn. Bezorgd, en liefdevol, maar dat is het niet. Het is jaloers en bezitterig. Controlerend. Raymond wil zeker weten dat ze naar huis komt en hij wil haar zien als ze thuis komt, horen hoe haar avond was, zodat hij zeker weet dat ze niet weer …
Hij zou het zeker moeten weten. Valerie is niet achterlijk. Wel aangeschoten.

Ze betaalt haar taxi en stapt met haar schoenen in haar handen uit de auto. In de woonkamer brandt nog licht. Hij heeft op haar gewacht. Ze giechelt hardop, kijkt zenuwachtig achterom of de chauffeur het heeft gehoord. Ze stelt zich voor dat Raymond in de stoel bij het raam zit, zijn ogen op de deur, zijn vingers trommelend op de armleuning, wachtend tot ze binnenkomt en hij haar aan een kruisverhoor kan onderwerpen. Waar ze geweest is, wat ze heeft gegeten, hoeveel ze heeft gedronken en wie ze heeft gesproken. Waarom ze zo laat is.
Zijn eigen schuld. Hij hoeft niet op haar te wachten.
Met moeite krijgt ze haar sleutel in het sleutelgat en ze giechelt weer. Ze is niet dronken. Ze kan de hele avond nog terughalen. Alles wat Louisa heeft gezegd.
Binnen gooit ze haar sleutels op tafel en haar schoenen eronder. Raymond zit niet in de stoel bij het raam. De woonkamer is leeg en stil, de lamp op het dressoir brandt. Hij heeft een lamp voor haar aangelaten. Dat is toch wel lief. Ze hoort de woorden van Louisa. ‘Hij geeft om je.’
Dat hoeft Louisa haar niet te vertellen. Dat weet ze zelf ook wel. Ze is alleen niet gewend dat hij haar dat op deze manier laat blijken en ze weet ook niet zeker of ze het wel prettig vindt.
Ze is gewend aan de Raymond die haar haar gang liet gaan. De Raymond die haar vertrouwde en geen behoefte had haar gangen na te gaan.
Valerie drinkt een glas water en doet dan de lamp uit. Zachtjes loopt ze naar boven. Raymond zal moeten leren dat hij haar nog steeds kan vertrouwen.

Raymond schuift zijn laptop weg als hij een auto voor de deur hoort stoppen. Er valt een portier dicht en hij hoort haar zachte stem. Heel even denkt hij dat ze niet alleen is, haar gelach komt naar boven waaien. Het is een lachje dat hij kent en hij glimlacht. Zijn Valerie, zijn vrouw.
Hij gaat op bed liggen, duwt de kussens in zijn rug en wacht tot ze naar boven komt, tot de deur van de slaapkamer open gaat en ze de nacht samen kunnen afmaken. Ze zal het waarderen dat hij op haar heeft gewacht en dat hij naar haar verlangt. Hij weet dat het is wat Valerie wil. Een man in woorden en daden.
De deur gaat langzaam open. Ze denkt dat hij al slaapt. Haar gezicht een beetje roze van de wijn, glanzende ogen. Een klein lachje rond haar mond.
Het lachje verdwijnt als ze Raymond op het bed ziet, haar gezicht wordt een tint rozer, haar ogen even groter. Dan een frons.
‘Jemig Raymond! Voel je je wel helemaal lekker? Weet je wel hoe laat het is!?’
‘Ik ben blij dat je weer thuis bent, dat mag je gerust weten.’
Ze kijkt naar hem en de uren die achter haar liggen verdwijnen. Hij is naakt en de staat van zijn lichaam laat zien dat hij nog niet van plan is te gaan slapen. Valerie wil slapen.
‘Het is twee uur geweest, ik ben moe. Lief dat je op me hebt gewacht maar …’
‘Kleed je uit Valerie en kom hier.’
Ze schudt haar hoofd, verdwijnt in de badkamer. Raymond roept haar terug.
‘Kleed je hier uit. Ik wil naar je kijken.’
Ze draait met haar ogen en voelt zich plotseling misselijk. Het past niet. Niet vanavond. Niet bij Raymond en niet bij haar.
‘Ga slapen Ray. Ik kom zo in bed. Even mijn …’
‘Je komt nu in bed!’
Heet voelt ze het naar hoofd schieten. Hij hoeft niet op een dergelijke toon tegen haar te praten. Dat bewaart hij maar voor Femke en Milan en zijn collega’s, niet voor haar. Ze is zijn vrouw. Dat gaat ze hem vertellen ook!
Woorden blijven in haar keel hangen en een compleet andere hitte schiet naar haar hoofd als ze weer naar Raymond kijkt. Zijn hand maakt langzame, op en neer gaande bewegingen, het geluid droog en schuivend. Ze weet hoe het nu voelt in zijn hand. Het zijn de bewegingen die ze zelf zou kunnen maken. Langzaam, snel. Strelend en knijpend. Zoals ze weet dat hij fijn vindt. Het is lang geleden dat ze het gedaan heeft.
‘Kleed je uit Val en kom naast me liggen. Ik ben geil.’
Haar keel is droog. Ze ziet dat hij geil is en niet alleen aan de erectie in zijn hand. Ze kan zich niet herinneren dat ze hem ooit eerder zo gezien heeft en het doet iets met haar. De hitte van haar hoofd verspreidt zich door de rest van haar lichaam. Bonzend en kloppend.
Ze kleedt zich uit, snel en toch verlegen en negeert zijn woorden dat hij wil dat ze het langzaam doet.
‘Je hoeft je niet voor mij te schamen Valerie. Ik ben je man, je mag zo geil zijn als je wilt zijn.’
Ze wil geil zijn, sexy. Voor hem, in de ogen van andere mannen, vrouwen ook zelfs, maar vooral in de ogen van Raymond, ze weet alleen niet hoe. Het is geen schaamte. Ze is verlegen en niet gewend aan zijn duidelijke woorden. Ook niet aan de duidelijke reactie van zijn lichaam. Niet zo open en bloot, alleen maar geil. Het is geen schaamte.
Snel gaat ze naast hem liggen, een punt van het dekbed over zich heen trekkend. Ze is naakt en ze voelt zich te naakt. Hij duwt het dekbed weg.
‘Helemaal, zoals je van mij bent. Kijk naar me, raak jezelf aan.’
Ze schrikt. Kijkt naar zijn gezicht en zijn hand die nog steeds dezelfde langzame bewegingen maakt, een beetje zuigend nu. Zijn erectie verdwijnt en komt weer tevoorschijn. Hij pakt haar hand, legt hem tussen haar benen.
‘Speel met jezelf Valerie. Laat zien hoe je het bij jezelf doet. Voel hoe geil je bent.’
Ze wil het niet en ook weer wel. Hij is haar man. Hij kent elk plekje van haar lichaam, hij weet wie ze is. Ze hoeft zich niet te schamen, ze hoeft zelfs niet verlegen te zijn omdat hij weet dat ze het bij zichzelf doet. Natuurlijk doet ze het bij zichzelf. Iedere vrouw doet het bij zichzelf.
Haar ademhaling gaat sneller als ze haar warmte voelt.. Ze mag zo geil zijn als ze wil zijn. En ze is geil. Niet alleen maar opgewonden. Geil, nat en warm. Haar vingers zoeken en haar vingers vinden, strelen en wrijven. Ze blijft kijken naar Raymond zijn hand. Schuivend en knedend over zijn eigen geilheid.
‘Maak jezelf klaar. Ik wil het zien en horen. Ik wil het ruiken.’
Woorden die schokjes in haar buik veroorzaken. Ze heeft het vaker gedaan terwijl hij slapend naast haar lag. De schokjes gaan dieper nu ze weet dat hij naar haar kijkt. Nu hij kan zien hoe ze het doet en hoe snel ze zichzelf kan laten komen. Altijd sneller door haar eigen vingers.
Ze duwt haar vuist tegen haar mond om de geluiden tegen te houden. Raymond haalt haar hand weg en stopt zijn vingers in haar mond. Bijna automatisch begint ze zacht te zuigen. Zijn andere hand gaat iets sneller op en neer.
‘Dat is geil. Kom … Kom nu.’
Valerie komt. Met zijn vingers tegen haar tong en haar eigen vingers in haar natte warmte, spoelt het over haar heen. Sneller dan ooit tevoren en feller dan ze ooit eerder heeft gevoeld. Het trekt samen, met onbeheerste schokken van haar heupen.
Raymond gaat op zijn knieën naast haar zitten en haalt haar hand weg. Hij voelt hoe nat ze is.
‘Nog een keer Val.’
Valerie ziet de kleine vibrator in zijn hand en doet haar mond open als hij hem met een zachte trilling tegen haar lippen zet. Haar verlegenheid is verdwenen met het orgasme dat over haar heen spoelde. Raymond wil dit. Ze hoeft niet verlegen te zijn, maar nog een keer? Liever wil ze dat hij komt. In zijn eigen handen, in haar handen.
Haar onderlichaam schokt gevoelig als hij de vibrator tussen haar benen duwt, steeds een stukje naar binnen. Ze hijgt en schudt haar hoofd.
‘Nee Ray, nu jij.’
‘Nog een keer Valerie. Trek me af. Ik wil het voelen.’
Haar hand maakt knijpende bewegingen om hem heen en haar buik trekt samen als hij de vibrator zacht in en weer uit haar schuift. De trillingen worden sterker. Haar greep om zijn erectie ook als ze voor de tweede keer klaarkomt. Niet te vergelijken met de eerdere keer, maar ze komt klaar, bijna zonder geluid.
Raymond laat zich op zijn rug vallen en trekt haar over zich heen, duwt zichzelf in haar warme nattigheid.
‘Nog een keer, gebruik je vingers en rijd op mijn lul.’
Zijn woorden worden haar daden binnen het kleine eiland van hun bed. Wat daarbuiten is bestaat niet meer. Enkel nog hen tweeën, vol daden en woorden. Man en vrouw. Omdat niets anders nog belangrijk lijkt.

Show Buttons
Hide Buttons