Lust voor het vlees

Raymond neemt een grote slok en trekt een gezicht. Hij heeft een hekel aan koude koffie en hij haat het dat hij zijn gedachten niet bij zijn werk kan houden. Met een zucht buigt hij zich over het rapport. Concentreren nu, de klant verwacht vandaag een reactie en hij is nog niet op de helft.

Toch kan hij niet voorkomen dat zijn gedachten alweer afdwalen. Naar Valerie, naar de afgelopen nacht en ook naar die ene nacht met Louisa.

Hij vindt zichzelf tegenstrijdig want hij is blij dat Valerie geen herhaling wil van haar ervaring met Wouter. Ze is zijn vrouw en zijn vrouw is voor niemand anders. Hij deelt niet.
Aan de andere kant zou hij graag meer willen proeven van Louisa. Zijn ervaring met haar heeft al zijn fantasieën losgemaakt en die fantasieën hebben niets met liefde en al helemaal niets met Valerie te maken. Ze zijn wild, geil en gaan alle kanten op. Ook als hij met Valerie vrijt.

In bed kroop ze tegen hem aan en voorzichtig begon hij weer over hun eerdere ervaring. Ze wilde er niets over weten.
‘Nooit meer Ray! Echt nooit meer. Ik heb genoeg aan jou en jij aan mij … Toch?’
Haar stem was kleiner geworden, onzeker en hij stelde haar gerust. Natuurlijk heeft hij genoeg aan haar. Hij heeft altijd genoeg aan haar gehad, maar het is niet meer hetzelfde.

Ze streelde hem en hij zag haar, hij voelde haar hand over zijn borst glijden, langzaam naar beneden. Zijn vrouw. Haar hand rond zijn lul, knedend en glijdend. Zijn erectie bleef uit en hij duwde haar van zich af.
‘Ik ben moe Val.’
Ze lachte zacht. ‘Een jaar lang, elke dag weet je nog? We hebben het nog niet gedaan vandaag.’
Ze gleed met haar hoofd naar beneden, haar mond en tong rond zijn slappe lid en met een zucht stond hij toe dat de ogen van Louisa in zijn hoofd verschenen. Zijn pik reageerde meteen en werd met kleine schokjes harder in de mond van Valerie.

Hij neukte haar. Wild en geil, terwijl hij aan het wellustige en bereidwillige lichaam van Louisa dacht. Het hield hem hard en liet hem hard komen.

Het is geen vreemdgaan, niet echt, maar hij weet dat Valerie er anders over zal denken als hij het haar vertelt.

Hij staat op en loopt naar het grote raam in zijn kantoor. Onder zijn ogen beweegt de stad. Mensen met hun eigen verhalen en avonturen terwijl zijn eigen avontuur al is gestopt nog voor het echt is begonnen. Hij wil niet dat het stopt en hij verwijt het Valerie. Zij bracht het in zijn leven, maar nu het niet is wat ze verwacht, neemt ze het hem weer af. Dat is niet fair. Hij heeft ervan geproefd en hij wil meer.

Met een zucht wrijft hij langs zijn ogen en hij gaat weer achter zijn bureau zitten. Grootspraak, elke dag weer. Hij heeft het Valerie beloofd. Niet meer. Niet met Louisa, niet met een ander. Hij moet het vergeten. Het was een ervaring, bijzonder en geil, meer niet. Het past niet bij hem.

Terwijl hij zich weer over het rapport buigt, verschijnen de beelden aan zijn nacht met Louisa weer in zijn hoofd. Haar grote borsten dansen schokkend voor zijn ogen terwijl ze met geil enthousiasme zijn lul berijdt en op het moment dat hij weer voor zich ziet hoe hij langzaam en steeds dieper in haar strakke kontgaatje verdwijnt, staat hij gehaast op. Met grote stappen beent hij zijn kantoor uit, naar de toiletten om zich daar van de allerergste spanning te bevrijden. Hij kreunt ingehouden, met zijn voorhoofd tegen de koele tegels en kijkt hoe zijn slijmerige zaad met kleine schokjes in het toiletpapier belandt. Elke dag, al bijna een week lang. En ’s avonds vrijt hij met Valerie, altijd met het gezicht van Louisa in zijn hoofd. Stiekem, geil en vol schuldgevoel.

Een aantal dagen later schrikt hij op van een kort klopje op de deur en verschijnt het hoofd van zijn assistent, Jeffrey.
‘Het spijt me Raymond, maar de heer Meertens en zijn secretaresse zijn hier. Er staat niets in de agenda over een afspraak.’
Raymond knikt dat het goed is en op het moment dat Wouter en Louisa zijn kantoor binnen komen lopen worden alle beelden die hem de afgelopen dagen verhit hebben gehouden, werkelijkheid. Hij ziet het lachje van Louisa en weet meteen dat dit geen gewoon werkbezoek is. Hij weet ook dat Wouter en Louisa weten dat hij het weet en Wouter laat er dan ook geen gras over groeien.
‘We dachten dat het weer tijd werd voor een afspraak. Wanneer schikt het jullie?’
Raymond schudt zijn hoofd. ‘Valerie wil niet meer.’
‘Dat geeft niet. Jij wil het wel.’
Raymond knikt onnadenkend en schudt dan weer zijn hoofd. ‘Niet als Valerie het niet wil.’
Louisa komt naar hem toe lopen en Raymond voelt het bloed in zijn lichaam weer tot leven komen als hij de kanten rand van haar kousen onder de korte rok vandaan ziet komen. Ze legt haar handen op zijn schouders. ‘Het geeft niet geile beer. Valerie hoeft het niet te weten. Jij wil het, ik wil het en Wouter wil het ook.’

Raymond doet aarzelend een stap naar achteren. ‘Wij drieën …? Nee, ik denk niet dat …’
‘Nee gekkie. Jij en ik, Wouter kijkt. Dat vindt hij geil.’
Ze blijft voor hem staan en begint langzaam de knoopjes van haar blouse los te maken. Raymond stamelt. ‘Er zit geen slot op de deur.’
Wouter lacht. ‘Daar had je met je vrouwtje ook geen problemen mee als ik het me goed herinner.’ Hij loopt naar het raam. ‘Hier was het toch, tegen dit raam? Toch bijzonder. Het kost mij moeite om Valerie hier met haar rok omhoog voor me te zien.’
Raymond doet even zijn ogen dicht. Ergens steken de woorden hem. Valerie is zichzelf als ze met hem is en ze durft zich eindelijk te laten gaan, maar hij had er zijn mond over moeten houden. Zijn dronken, opschepperige praatjes over wat hij en Valerie deden, gewoon op kantoor, op klaarlichte dag. Louisa giechelt en laat haar blouse van haar schouders glijden. Haar zware borsten zijn verpakt in rood satijn en hij kreunt. Ze pakt zijn gezicht in haar handen en trekt hem tegen haar weelderige vlees. ‘Heb je ze gemist?’

Haar geur en de grote hoeveelheid vlees is bedwelmend. Het is precies hoe ze zegt. Hij heeft haar niet gemist, wel haar rondingen en wat ze hem allemaal met haar lichaam liet doen. Het betekent niets. Hij wil verder niets van haar, zij ook niet van hem. Valerie hoeft het niet te weten. Louisa vormt geen bedreiging.

Wouter gaat bij de deur staan en kijkt naar Louisa. ‘Pijp hem en neem hem diep. Ik wil je horen kokken.’

Louisa zakt op haar knieën en Raymond kijkt naar haar zonder haar echt te zien. De woorden van Wouter hebben een ontnuchterende werking op zijn hete bloed en keiharde lul. Hij wil dit niet. Niet zo. Louisa is geil en hij weet dat hij haar weer zou kunnen neuken zonder aan Valerie te denken, maar niet op deze manier.

Hij doet een stap naar achteren en schudt zijn hoofd. ‘Nee … dit werkt voor mij niet.’
Met grote ogen kijkt Louisa naar hem op. ‘Waarom niet? Als ik het me goed herinner, werkte alles prima …’
Ze gaat met haar tong langs haar lippen en legt haar vingers bij de band van zijn broek. Weer schudt Raymond zijn hoofd.
‘Niet op deze manier … niet als hij erbij is.’
Wouter lacht schamper. ‘Ik kijk toe, nu en altijd. Valerie wil niet meer en als ik heel eerlijk ben dan hoef ik Valerie ook niet, maar als jij Louisa wilt neuken, dan ben ik erbij. Ik wil het zien.’

Raymond loopt weg van Louisa en haalt diep adem. De fantasie is genoeg. Hij heeft het niet nodig. Niet echt en zeker niet op deze manier.
Hij kijkt Louisa aan. ‘Het spijt me, maar dit gaat me te ver.’

Ze staat op, fatsoeneert haar kleding en kijkt een beetje onzeker naar Wouter. De blik in zijn ogen is moeilijk te peilen en Raymond negeert de behoefte zich nog een keer een excuseren. Hij is hem niets verplicht, niet op deze manier. Hij is een klant en vanaf nu wil hij dat graag zo houden.
Wouter haalt zijn schouders op en opent de deur. Hij wenkt Louisa met hem mee te lopen.

‘Prima dan. Mijn secretaresse zal dit uitwerken en we spreken elkaar snel. Tot ziens Raymond!’

Zijn houding is weer zakelijk. Dit was een werkbezoek, niets meer en niets minder en Raymond zucht opgelucht. Bij de deur kijkt hij de twee na. Wouter, een directeur in een strak pak en naast zich de wulpse secretaresse die alles voor haar baas overheeft, wat het dan ook is.

Zijn assistent Jeffrey volgt met open mond de wiegende kont van Louisa. Raymond knikt en sluit de deur. Het zal Wouter geen moeite kosten iemand te vinden die wel mee gaat in de perverse plannen die hij voor zijn secretaresse heeft.

Show Buttons
Hide Buttons