Het zijn maar woorden

Plotseling gaan de dagen in een rap tempo over in weken en voor Valerie het door heeft zijn er alweer drie maanden voorbij. Ze heeft amper tijd om echt stil te staan wat er allemaal gebeurt, zo snel gaan de dagen aan haar voorbij. Bijna dagelijks is ze in het oude fabriekspand te vinden, waar ze nauwlettend de vorderingen van de verbouwing in de gaten houdt en vergaderingen bijwoont. Ze wil niets missen en drukt haar stempel op iedere beslissing die genomen moet worden. Daarnaast volgt ze de noodzakelijke cursussen, zowel overdag als ’s avonds en heeft ze diverse gesprekken met de gemeente, het architectenbureau en leveranciers. Het is nieuw, spannend en ze geniet met volle teugen, maar als ze eindelijk thuiskomt ploft ze uitgeput op de bank en komt er nog weinig uit haar handen.

Vandaag is ook zo’n dag en ze wil net aanschuiven bij de periodiek bouwvergadering als haar telefoon gaat en ze zucht als ze ziet dat Raymond haar belt. Wat is er nu weer …

‘Ray, ik sta op het punt een meeting in te gaan. Kan het wachten …’
‘Hoe laat ben je klaar vandaag?’
‘Geen idee, rond een uur of vijf denk ik, waarom?’
Hij lacht. ‘Mijn moeder belde en ze komt straks Femke en Milan ophalen.’
‘En daar moet je me voor bellen?’
‘We gaan uit eten vanavond, met Adnan en Naomi, ik heb gereserveerd, dus kom naar huis zodra je klaar bent.’
‘Vanavond …!?’
In paniek bladert ze door haar agenda, die is leeg, haar eerste echte vrij avond in weken. Een avond die ze aan zichzelf wilde besteden, in bad, met een glas wijn en dan op tijd naar bed met een boek.
‘Had je dat niet even kunnen overleggen?’
‘Dat doe ik nu. Hoezo, vindt je het niet leuk?’

Valerie zucht diep. Ze vindt het niet leuk. Het past niet in de plannen die ze voor zichzelf had.
‘Ik zou het fijn vinden als je het voortaan even met me overlegt ja. Voor hetzelfde geld had ik al andere plannen.’
‘Heb je die?’
‘Nou, nee, niet echt, maar …’
‘Dan is het dus geen probleem. Kom op Val. Je bent alleen nog maar bezig met de club en je hebt amper tijd voor andere dingen. Dit is leuk, ik zie je vanavond!’

Zonder nog iets te zeggen hangt hij op en Valerie kijkt naar haar telefoon. Eerst verbaast, dan een beetje verbolgen en uiteindelijk woedend.

Ze is alleen nog maar bezig met de club!? Zei hij dat nu echt? Natuurlijk is ze alleen maar bezig met de club en dat doet ze ook voor hem, niet alleen voor zichzelf! Natuurlijk is ze druk met de club en hij ging akkoord. Hij wilde het ook. Hij zou helpen, hij heeft het haar beloofd. Samen, in overleg, zodat hij straks zijn saaie flutbaan op kan zeggen. Ze doet verdorie alles en hij kan alleen maar zeuren dat ze nergens anders tijd voor heeft!? Zijn woorden zijn weer eens waardeloos en ze had het kunnen weten. Hij belooft haar van alles, maar als puntje bij paaltje komt …

Inwendig moppert en tiert ze door en dat doet ze nog steeds als ze thuis komt. Raymond merkt niets van haar ontevreden bui, geeft haar een zoen en kijkt haar met ondeugende ogen aan.
‘Kleed je om Val, en trek iets moois aan, sexy. Als we vanavond thuiskomen hebben we het rijk alleen en ik heb zin in een spannende avond.’
Ongeduldig duwt ze hem van zich af en zonder iets te zeggen gaat ze naar boven om zich op te frissen. Hij kan de pot op. Ze bepaalt zelf wel of ze iets sexy’s aantrekt en die spannende avond kan hij helemaal op zijn buik schrijven.

Een beetje verbaast komt Raymond achter haar aan. ‘Is er iets?’
Valerie kijkt hem niet aan en begint zich uit te kleden. ‘Nee hoor, wat zou er moeten zijn?’
‘Geen idee, daarom vraag ik het.’
Hij komt achter haar staan en maakt haar beha los. Zijn handen glijden warm over haar schouders, langs haar bovenarmen en nemen meteen de dunne satijnen bandjes mee. Hij zoent haar in haar hals.
‘De taxi komt over een uurtje, dus wat denk je … even snel?’
Ze houdt haar beha tegen haar borsten en stapt bij hem weg.
‘We kunnen gewoon met de auto.’
‘Dat kan, maar dan kan één van ons niet drinken …’
Hij legt zijn handen over die van haar en probeert haar beha weg te schuiven. Valerie snuift en kijkt hem met opgetrokken wenkbrauwen aan.
‘Toe maar, het kan niet op. Een etentje, een taxi, drank … weet je wel wat dat allemaal kost.’

De autoritaire klank in haar stem ontgaat hem niet en het geluid gaat bonzend in de palmen van zijn handen zitten. Hij doet zijn mond open, weer dicht en haalt zijn schouders op.
‘Best Valerie, je bent kwaad, om wat voor een reden dan ook, je doet maar, zolang je mijn avond maar niet verpest.’
‘Precies, het is jouw avond! Het gaat altijd alleen maar om jou. Ik werk me kapot om een succes van de club te maken en jij doet niets! Je zeurt en je zanikt. We doen te weinig samen, ik ben te vaak weg, we hebben geen seks. Je toont totaal geen interesse. Ik doe dit voor ons en jij gedraagt je als een ontevreden puber die …’

Raymond haalt diep adem en onderbreekt haar boze woordenstroom voordat ze kans krijgen zich in zijn lichaam te nestelen.

‘Maak jezelf niks wijs Val, je doet dit niet voor ons. Je doet het voor jou. Er is geen ons in dit geval. Denk je dat ik achterlijk ben? Je loopt giechelend met je kont te draaien tijdens die bouwvergaderingen en interessant te doen over je cursus en gesprekken met de gemeente. Dat doe je voor jou. Je kickt op alle aandacht die je krijgt en je vindt het heerlijk, maar je vergeet al het andere. Wanneer heb je voor het laatst Milan overhoort, of Femke naar school gebracht. Het is de club voor en de club na en als ik je in bed aanhaal ben je moe, of moet je nog wat lezen, iemand bellen, altijd heb je een smoes, terwijl het al weken geleden is dat we hebben geneukt!’

De woede gaat toch in zijn lichaam zitten en hij pakt haar vast. Met samengeknepen ogen kijkt ze naar hem op. Haar ademhaling gaat snel en haar mond staat een beetje open.

‘Als je zo graag wilt neuken Ray, dan bel je toch gewoon Louisa …’

Het zijn de verkeerde woorden en ze spoelen als een emmer ijswater door zijn lichaam waar ze de langzaam groeiende hitte weer blussen. Hij laat haar los en doet een stap naar achteren.

‘Soms moet je heel voorzichtig zijn met wat je zegt Val, je weet het namelijk maar nooit … Doe waar je zin in hebt, maar ik ga uit eten, met of zonder jou.’

De deur valt met een harde klap achter hem dicht en Valerie laat zich op het bed vallen. Haar hart bonst en duwt het bloed voelbaar door haar lichaam. Het was er, heel even. Ze zag het in zijn ogen. De felle, hete woede waarbij hij zijn zelfbeheersing verliest en het hem niet meer kan schelen op wat voor een manier het gebeurt, als het maar gebeurt. Hij heeft gelijk. Ze hebben al weken niet geneukt.
Ray kan geen ruzie maken en als ze hem op de juiste manier weet te raken dan gaat het in zijn lichaam zitten. Dat is dan ook de enige manier waarop het er weer uit kan en daar had ze plotseling zin in. Zijn woede. Ruw, wild en geil. Ze hoeft zijn tedere strelingen niet. Haar fantasieën zijn ook niet teder en zacht. Die zijn onbeheerst en vurig, met een grote rol voor Stan en de mannen van het bouwbedrijf en heel soms ook voor Raymond. Soms is het gewoon lekker om boos te zijn, ruzie te maken en het dan weer goed maken. Onstuimig en rauw. Stoom afblazen, zodat de lucht klaart en haar hoofd weer helder wordt.

Ze gaat toch mee en ze vindt het leuk om Adnan en Naomi te zien. Naomi is al flink rond en een tijdje praten ze over haar zwangerschap, de inrichting van de babykamer en het geslacht van de baby, een jongetje. Het wordt gezellig. Raymond lacht en praat met Adnan, met Naomi. Hij praat niet met Valerie, Valerie ook niet met hem. Ze negeren elkaar en zeggen alleen het hoognodige, als het echt niet anders kan. Adnan observeert, als altijd en vraagt hoe het gaat, met werk, de kinderen, of ze nog wel eens gaat lopen.

‘Op het moment niet, ik wil wel, maar het is zo druk …’

Valerie zit op haar praatstoel en vertelt waar ze mee bezig is, de verbouwing van het pand, haar club en de plannen die ze heeft. Raymond ziet de reactie van Adnan en Naomi, enthousiast, tegelijk sceptisch met vragen waar Valerie niet meteen een antwoord op heeft. Ze slaat door en vertelt alles, ook wat ze hem nog niet vertelt heeft, hoe de club uiteindelijk zou moeten worden, hoe zij het voor zich ziet. Hoe ze zichzelf ziet.

‘Er is een markt voor, het internet staat er vol mee. Natuurlijk wordt het een gewone nachtclub, maar met extra’s, speciale avonden, voor mensen met speciale wensen …’
‘En je bent niet bang om jouw naam daaraan te verbinden?’
Valerie lacht hoog een schel, haar wijnlachje, haar overmoedige lachje.
‘Nee hoor. Ik kan mensen in dienst nemen, een bedrijfsleider en trouwens … jij bent toch zo ruimdenkend Adnan?’
Hij lacht. ‘Dat is niet hetzelfde als overal maar een platform voor bieden en, als ik heel eerlijk mag zijn … jij bent niet zo ruimdenkend …’

Valerie neemt een slok van haar wijn. ‘Ik ben veranderd.’

Raymond kijkt naar haar en luistert naar haar woorden. Het zijn maar woorden. Ze is niet veranderd. Buiten de deur misschien, maar dat is een rol die ze zichzelf aanmeet, hoe ze zou willen zijn en daarin is ze egoïstisch. Dat is ook niet veranderd. Het gaat om haar. Haar wensen en verlangens, al het andere is bijzaak en dat is altijd zo geweest. Hij weet dat ze hem uit zijn tent probeerde te lokken met haar woorden eerder vandaag, maar ook dat zijn maar woorden.

‘… dan bel je toch gewoon Louisa …’

Ongecompliceerde Louisa. Wulps, geil en overal voor in als hij Wouter moet geloven en hij gelooft hem. Het is misschien pervers en hij zou het nooit kunnen, niet zo en niet met Valerie, maar het is niet egoïstisch. Louisa geeft toe aan haar eigen verlangens en ze komt tegemoet aan die van Wouter. Het is van hen samen, hoe zedeloos het ook mag lijken.

Als Naomi aangeeft dat ze moe is, wordt de avond afgebroken. Raymond gaat naar het toilet en zoekt het nummer van Louisa. Hij wil niets van haar, niet zoals zij en Wouter het willen, maar hij heeft behoefte aan iets van zichzelf, iets dat echt is en dat hij kan voelen, al is het alleen maar door het te zien en er in de buurt te zijn. Misschien dat Valerie er meer achter zoekt dan het is, maar ze hoeft het niet te weten. Ze vertelt hem ook niet alles.
Hij aarzelt even en tikt dan toch een kort bericht.

‘Hoi, hoe gaat het?’

Hij kijkt naar het scherm. Zijn bericht is verzonden en ontvangen, even later ook gelezen. Ze is aan het typen.

‘Het gaat goed! We zijn in de kroeg, kom je ook? Niets geks, beloofd!’

Erachter een knipoog. Hij vraagt haar waar en gaat terug naar het gezelschap dat aan tafel op hem zit te wachten. Valerie heeft opgewonden blosjes op haar wangen en haar ogen zijn waterig. Drank in combinatie met vermoeidheid, of iets anders. Ze kijkt hem aan.

‘Heb je een taxi gebeld?’
‘Ik wil eigenlijk nog even wat gaan drinken. Ga je mee?’

Ze klaagt van niet, dat ze moe is, naar bed wil. Raymond geeft Adnan een hand en Naomi een zoen.
‘Het was gezellig, dit moeten we vaker doen. Kan Valerie met jullie meerijden?’
Adnan kijkt wat verwonderd van de een naar de ander en knikt.
‘Natuurlijk, jullie kunnen allebei meerijden.’
‘Bedankt, maar ik ga nog even de stad in.’

Hij helpt Valerie in haar jas. ‘Ga gewoon mee Val, het is nog vroeg en het zal je goed doen. We kunnen uitslapen.’
Ze schudt haar hoofd. ‘Je kunt ook gewoon mee naar huis gaan.’
‘Ik heb nog geen zin om naar huis te gaan.’
‘Als je maar niet denkt dat je straalbezopen naast me kunt kruipen, dan ga je maar in de logeerkamer!’

Het zijn maar woorden, maar ze zijn scherp en minachtend. Raymond loopt mee naar de auto en neemt nog een keer afscheid.
‘Tot snel en tot morgen Val, slaap lekker.’
Met zijn handen in zijn zakken kijkt hij de auto na, dan draait hij zich om en leest het berichtje van Louisa. De kroeg is hem niet bekend en aan de andere kant van de stad.

Hij hoeft het niet te doen. Hij kan gewoon naar huis gaan en ruzie met Valerie maken, om haar houding en hoe ze tegen hem praat. Ze zal schreeuwen en ze zal hem woedend maken met haar woorden en hij zal haar geven waar ze om vraagt. Ruw en wild. Het zal heel even geil zijn, vooral voor haar. Ze zal tevreden tegen hem aan kruipen en in slaap vallen. Ze zal denken dat het de lucht heeft geklaard en weer verder gaan met wat ze doet, tot een volgende keer dat hij zijn ontevredenheid laat merken. Het gaat niet om hem en zelfs niet meer om hen samen. Het gaat om Valerie, wat zij wil en wat zij wil zal gebeuren, hoe dan ook.

Hij gaat toch en op het moment dat hij de drukke kroeg binnenkomt en Louisa aan de bar ziet staan verlaten de bazige woorden van Valerie zijn hoofd en zijn ontevredenheid zijn borst.

Hij is hier voor zichzelf. Wat hij ook doet, hij doet het voor zichzelf en voor niemand anders.

Show Buttons
Hide Buttons