Uit de hand

Ontsteld kijkt Raymond haar aan en zijn eigen zorgen om het tapijt verdwijnen naar de achtergrond.
‘En je hebt gewoon ja gezegd? Zonder het eerst met mij te overleggen!?’
Valerie draait met haar ogen. ‘Jemig Ray, doe niet zo moeilijk. Je zegt zelf altijd dat een netwerk belangrijk is en dat je daar moeite voor moet doen. Nou, dat doe ik nu. Duncan denkt dat het een verstandige zet is en kijken kan geen kwaad, ik leg me nog helemaal nergens aan vast.’
‘Ons, Valerie. Je legt ons nog helemaal nergens aan vast.’
Hij trekt de goudkleurige uitnodiging uit haar handen en leest hardop, ‘Juliëtte’s hot & naughty lady’s night … Nou, dat zal er wild aan toe gaan denk je ook niet? Wie is die Juliëtte nou weer. Vanmorgen had je het nog over een man. Heb je zelf wel enig idee waar je allemaal mee bezig bent.’
Koeltjes pakt ze de uitnodiging weer van hem af. ‘Stel je niet zo aan, wees blij dat ik initiatief toon en niet overal jouw goedkeuring voor vraag. Je hebt je werk toch ook nog. Dit kan een idee voor de club zijn. Als we de ruimte aan Juliëtte verhuren dan …’
‘We zijn nog niet eens begonnen!’

Valerie haalt diep adem en schenkt een glas wijn voor zichzelf in. ‘Best, als je dan niet wilt luisteren, ook goed. Ik ga naar dat feest en als het een probleem voor je is dan zal ik je ouders vragen of Femke en Milan een nachtje mogen komen logeren.’

Moedeloos laat Raymond zich op de bank vallen. ‘Waar het om gaat is dat we hebben afgesproken dat we eerst de basis neer zouden zetten, maar jij holt alweer hele stappen vooruit. We hebben nog geen idee hoe het gaat lopen …’
‘Duncan zegt dat het een goed idee is.’
‘Duncan is in dienst bij ons, niet andersom! Jij laat op voorhand je hoofd op hol brengen en stemt in met een of ander seksfeest in het buitenland en het komt niet in je op dat …’
Valerie lacht een beetje honend. ‘Een seksfeest … tuurlijk en dan slaat mijn hoofd op hol. Denk nou eens na Ray. Het is een themafeestje en misschien komen er strippers, misschien een demonstratie van seksspeeltjes, heel veel meer zal het niet zijn.’

Raymond staat weer op en loopt met grote stappen naar de gang. ‘Nee Valerie, jij moet nadenken. Mensen gaan geen driehonderd euro neerleggen voor een simpel feestje met strippers en vibrators, daar staat echt wel wat meer tegenover. Maar prima, als jij zonodig naar dat feest wil en al mijn argumenten van de tafel wenst te vegen dan doe je dat maar.’
Hij trekt zijn jas aan. ‘Morgen komt er iemand van de tapijt handel. Er moet een stuk vervangen worden in de lounge. Ze zijn er rond tien uur.’
‘Waarom? Wat ga jij doen?’
‘Ik heb inderdaad ook nog een andere baan en daar wordt mijn mening wel op prijs gesteld. Niet schrikken als je morgen op de club komt, het is een lelijke vlek.’
Ze loopt achter hem aan. ‘Hoe bedoel je dat? Weet je wel wat dat tapijt heeft gekost? Heb jij mijn tapijt verknalt!?’
‘Ja Valerie, ik heb jouw tapijt in jouw club verknalt en ik heb geregeld dat het wordt vervangen. Dat is ook meteen het laatste wat ik voor je heb gedaan. Jij hebt mijn hulp niet nodig. Wacht maar niet op me. Er ligt nog een berg aan achterstallig werk dus het zal wel laat worden.’

Hij gooit de deur achter zich dicht en verbijsterd blijft Valerie staan. Wat is er zojuist gebeurd? Ze was zo enthousiast toen ze thuiskwam en ze kon niet wachten om hem te vertellen over Juliëtte en de uitnodiging en hij leek zo vrolijk. Net als vanmorgen.

Ze drinkt ze haar glas leeg en loopt naar het aanrecht om een tweede in te schenken. Waarom ziet hij altijd zo veel beren op de weg en waarom kan hij niet gewoon trots en blij zijn dat ze hem niet overal voor nodig heeft? Ze kan toch niet eeuwig op hem blijven leunen? Ze wil ook niet eeuwig op hem blijven leunen. Met een zucht ploft ze op de bank. Ze wilde het zelf doen, vanaf het begin. Ze vond het fijn toen hij zijn hulp aanbood, maar ze heeft het hem niet gevraagd. Misschien is het wel beter dat hij niet overal van op de hoogte is. Op die manier heeft ze hem ’s avonds nog wat te vertellen en komt ze niet voor onaangename verrassingen te staan. Wat heeft hij in godsnaam met het tapijt gedaan?

Valerie knikt. Ze gaat het alleen doen, samen met Duncan en ze zal hem vragen of hij haar wegwijs wil maken in de financiën. Ze zal hem op de hoogte houden en hij mag absoluut delen in haar succes. Dat wilde ze altijd al. Misschien is het wel beter. Samen werken en samen leven kan ook een beetje teveel van het goede zijn.

*

Met een vreemd gevoel in zijn lijf rijdt Raymond naar de zaak. Valerie ziet hem nog steeds als een handig hulpje. Het gaat om haar ideeën. Haar club. Haar tapijt. Dat hij zich net zo druk maakt, ziet ze niet en dat hij ook zijn best doet om voor haar te zorgen al helemaal niet.
Hij hoeft helemaal niet naar de zaak. Zijn werk en alles wat hij voor de club doet, hij redt het makkelijk, maar als ze zijn hulp niet wil, dan niet.
Hij rijdt zijn kantoor voorbij en vervloekt haar stilte. Ze kan soms zo naïef en onredelijk zijn. Dat stomme tapijt kan hem gestolen worden. Ongelukjes kunnen gebeuren en hij zat er niet over in. Hij voelde zich lekker en vrolijk. Hij weet dat het door Celeste komt. Wat zij hem liet doen en het gevoel dat het hem gaf. Het is nooit een fantasie van hem geweest, maar nu is het haast het enige waar hij nog aan kan denken. Ergens heeft hij het idee dat hij zich schuldig zou moeten voelen, maar dat is niet zo. Valerie gaat ook haar gang en als ze inderdaad naar dat feest gaat? God weet wat ze daar allemaal doet en hij weet dat ze het hem niet zal vertellen. Dat is al eens eerder gebeurd en toen heeft ze ook heel lang kunnen doen alsof er niets aan de hand was. Hij weet niet goed wat het is dat Celeste met hem doet, maar hij weet wel dat hij niet wil dat het stopt en deze keer is hij niet van plan dat gevoel uit de weg te gaan.

Met piepende remmen parkeert hij langs de kant van de weg. Hij pakt zijn telefoon haalt diep adem en kiest het nummer van Celeste. Een beetje aarzelend neemt ze op.
‘Mijnheer Maertens …?’
‘Waar ben je?’
‘Ehm … bij de club …’
‘Nu nog? Waarom … laat maar, ik kom eraan.’

Zij wil dit en hij wil het ook. Dat gevoel wat Valerie alleen maar bij hem naar boven weet te halen als ze het bloed onder zijn nagels vandaan haalt, dat komt bij Celeste vanzelf. Door haar ogen, de manier waarop ze hem aankijkt en hem mijnheer noemt, maar al helemaal door de manier waarop ze zichzelf over zijn schoot legde en haar billen ontblootte. Ze wil dat hij het voortouw neemt en als ze dat wil, dan kan ze dat precies zo krijgen.

Het kost hem nog geen vijf minuten om naar de club te rijden en hij parkeert zijn auto scheef op de brede stoep bij de ingang. Achter de glazen deuren staat ze op hem te wachten. Ze draagt een wat slonzige broek en dito shirt en kijkt hem een beetje nerveus aan als hij met grote stappen naar haar toe komt lopen. Ze stamelt.
‘Ik ben uit mijn kamer gezet … ik dacht niet dat … tot ik iets anders heb gevonden.’
Verbaasd blijft Raymond staan. ‘Je woont hier?’
‘Alleen maar tot … Ik had het moeten zeggen. Het spijt me.’
Hij draait de deur achter zich in het slot, pakt haar bij haar bovenarm duwt haar zachtjes richting de garderobe en de lounge.
‘Dat had je zeker. Ik heb je toch gezegd dat je me moet bellen als er iets is?’
‘Met de club, dit heeft niets met de club te maken.’
‘Jawel, want jij verblijft hier nu en we kunnen een fikse boete krijgen als ze daar achter komen. Dit is geen verblijfsplaats.’

Haar ogen glanzen als ze een beetje angstig naar hem opkijkt. Raymond heeft geen idee of ze het speelt en het kan hem ook niet schelen. Het effect dat ze op hem heeft is hetzelfde.

‘Dit betekent dat ik je weer zal moeten straffen, ben je dat met me eens?’
Er verschijnt een klein lachje rond haar lippen en ze knikt. ‘Ja mijnheer Maertens.’
Langzaam trekt ze haar broek naar beneden en vragend kijkt ze hem aan. Raymond loopt om haar heen. ‘Helemaal uit en je shirt ook.’
Hij ziet geen enkele vorm van aarzeling en zonder schaamte staat ze een paar tellen later naakt voor hem. Hij knikt.
‘Dat werd tijd. Je loopt hier al dagen te draaien en te lonken met dat ronde lijf van je en het enige wat je me hebt gegeven is je kont. Werd je er geil van?’
Ze zucht. ‘Ik heb mezelf gevingerd toen u weg was, in de keuken.’
‘Kwam je klaar?’
‘Heel hard.’

Waar de woorden vandaan komen weet hij niet, maar ze zijn er en Celeste doet wat hij zegt. Hij gaat op een van de banken zitten en trekt haar naar zich toe.
‘Laat zien.’
Raymond leunt achterover als Celeste een voet op de armleuning van de bank zet en haar schaamlippen een beetje uit elkaar trekt. Met haar andere hand wrijft ze langs haar kutje en ze verdeelt de vochtige glinstering over haar huid. Ze hijgt en duwt twee vingers naar binnen, weer eruit en weer terug. Snel, dan weer langzaam. Raymond kijkt en zijn lul groeit in het ritme van haar hijgende ademhaling.
‘Vinger je clitje.’
Snel strelen haar vingers het roze knopje en hij ziet het groter worden. Haar gehijg wordt zwaarder en hij spoort haar aan nog sneller te gaan. Ze kreunt hees.
‘Mijnheer …’
‘Sneller.’
‘Maar mijnheer …’
‘Mond dicht, nog sneller.’
Haar heupen schokken en ze gromt een beetje klagend. Haar ademhaling schort en haar gezicht verkrampt. ‘Ja mijnheer … ik kom … het komt.’

Raymond pakt haar pols en trekt haar naar zich toe. ‘Heb ik gezegd dat het mag komen?’
Ze kreunt diep en zakt door haar knieën. Hij duwt haar helemaal naar de grond, opent zijn broek en begint zichzelf af te trekken. Met zijn vrije hand houdt hij haar gezicht vast zodat ze hem wel aan moet blijven kijken.

‘Ik dacht dat wij het erover eens waren dat jij straf had verdiend, geen beloning.’

Ze knikt timide en volgt de beweging van zijn hand rond zijn nog steeds groeiende lul. Hij trekt zijn voorhuid bijna helemaal terug en schuift het dan weer over zijn eikel, steeds sneller en steeds steviger. Haar mond staat een beetje open en ze steekt haar tong een stukje naar buiten als hij zwaar begint te ademen en hij zijn zaad met schokjes in zijn hand en langs zijn vingers voelt landen. Hij trekt haar er dichter naar toe.
‘Aflikken.’

Haar tong trekt een zinderend spoor langs zijn huid en ze likt zijn hand helemaal schoon. Eerst zijn palm en dan een voor een zijn vingers. Met een ondeugend lachje kijkt ze hem aan.
‘Dat vind ik geen straf hoor mijnheer Maertens …’

Hij staat op, stapt over haar heen en duwt voorzichtig zijn gevoelige lul terug in zijn broek.
‘Dan zal ik een andere straf voor je bedenken. Je mag hier blijven, voor nu. Ik zal voor je informeren naar woonruimte en ondertussen zorg je dat er niemand achter komt, is dat duidelijk?’
Ze knikt en komt overeind. ‘Wat gaat u doen? Blijft u niet hier?’
‘Jij weet net zo goed als ik dat ik getrouwd ben en ik ben van plan dat ook te blijven, dus haal je niets in je hoofd. Kleed je aan en ga slapen.’

Zonder haar nog aan te kijken verlaat hij het pand en hij draait de deur achter zich in het slot. Als hij weer in zijn auto zit, haalt hij diep adem en hij kreunt. Dit voelt zo vreselijk goed en lekker en hij voelt zich enorm, bijna als een reus, zo groot en een compleet ander mens dan toen hij hier naar toe reed. Haar ogen, haar tong, de geile glinstering tussen haar benen. Door hem, maar vooral voor hem. Hij wacht op enige vorm van schuld of schaamte, maar het komt niet en hij vraagt zich niet eens af waarom niet. Het enige wat hij zich afvraagt is of hij weer in de logeerkamer moet gaan liggen zoals vannacht, of toch gewoon naast Valerie.

Show Buttons
Hide Buttons