Verschillende wegen

Ze wordt wakker van een vlaag koelte onder de dekens en kijkt naar de rode cijfers van de wekker. Mompelend draait ze zich om naar Raymond en ze legt haar arm over zijn borst.
‘Wat ben je laat.’
Hij geeft haar een zoen op haar voorhoofd.
‘Veel werk, dat is alles. Ga maar weer slapen.’

Haar lichaam is warm en rozig van de slaap en tegen hem aan dommelt ze weer weg. Raymond zucht diep. Ook nu voelt hij geen enkele vorm van spijt, zelfs niet het kleinste beetje schuld. Het is geen vreemdgaan. Hij heeft Celeste niet geneukt en zelfs al had hij dat gedaan …
Zijn lul schokt bij die gedachte en hij knikt.
Zelfs al had hij haar wel geneukt. Celeste weet van Valerie en ze weet ook dat hij nooit bij haar weg zal gaan. Hij weet niet goed waarom, maar het voelt niet als vreemdgaan. Hij kan het niet goed uitleggen, maar op een hele aparte manier voelt het zelfs als thuiskomen bij zichzelf.

Wanneer hij wakker wordt is hij hard en hij wekt Valerie door haar slappe hand bij zijn lul te leggen. Haast automatisch beweegt ze haar vingers en hij voelt haar langzaam wakker worden. Ze glimlacht loom. ‘Ben je nog boos?’
Raymond schudt zijn hoofd en zoekt onder de dekens haar benen en het zachte vlees ertussen.
‘Ik droomde dat ik een ander neukte.’
Ze haalt diep adem en sluit haar vingers stevig rond zijn erectie. ‘Ja? Ken ik haar?’
‘Nee, maar jij keek toe. Je keek hoe ik haar van achteren neukte en je vingerde jezelf. Je kwam klaar toen ik haar kut volspoot.’
Valerie hijgt zacht, kruipt bovenop hem en leidt zijn lul naar haar kutje. Hij kreunt als ze langzaam over hem heen zakt en hij pakt haar heupen om haar bewegingen te sturen. Haar kleine borsten deinen op haar trage ritme en ze bijt op haar lip.
‘Hoe neukte je haar.’
‘Dat zeg ik toch, van achteren. Ze had haar kont omhoog en haar gezicht tegen de grond zodat ik naar jou kon kijken. Ik neukte haar hard en diep.’
Valerie beweegt sneller als ze het voor zich ziet. Het is een fantasie, een droombeeld en daarom kan het. Alleen daarom wordt ze er geil van. Raymond gromt als hij haar hete vocht langs de stam van zijn lul naar zijn ballen voelt glijden.
‘Wil je het voelen?’
Ze krijgt een kleur en knikt. Haar stem is schor. ‘Ja, neuk me zoals je haar neukte.’
Hij duwt haar van zich af en ze steunt op handen en knieën in het matras, hij duwt haar gezicht in de kussens. ‘Misschien deed ik dat al. Misschien neukte ik je na haar, zodat zij toe kon kijken hoe ik net zo diep in jouw vlees verdween. Zou je dat willen?’
Valerie schudt haar hoofd en kreunt hoog als hij in één keer in haar stoot. Hij ziet zichzelf in haar verdwijnen. Ze balt haar vuisten in het dekbed en zet haar knieën nog verder uit elkaar. Ze hijgt.
‘Sneller Ray …’

Hij stoot en verbeeldt zich dat het Celeste is terwijl Valerie toekijkt, precies zoals in zijn droom. Ze jammert dat hij nog harder moet en hij voelt dat ze haar klitje vingert. Het beeld van Celeste verschijnt op zijn netvlies. Haar been op de leuning van de bank en haar vingers strelend rond haar roze, harde knopje. De blik in haar ogen toen ze het zaad van zijn vingers likte. Geen droom, maar echt. Een herinnering die hij niet deelt met Valerie.

Hij trekt haar naar zich toe met iedere stoot die hij doet en ze duwt haar gezicht in het kussen zodat haar hoge gejammer verstomt.
‘Bijna … nog even, heel even …’
Haar spieren trekken spastisch rond zijn lul en hij stoot een laatste keer, zo hard en diep dat ze met haar hoofd omhoog schokt. Ze kreunt diep als ze hem voelt komen en hij trekt terug zodat zijn zaad ook tegen haar benen spuit. Haar kutje staat open en glanzend ziet hij haar geil vermengd met dat van hem naar buiten komen. Hij duwt zijn vingers erin en neemt het ritme van zijn heupen over.
‘Kom nog een keer.’

Ze jammert, kreunt en hijgt. Het duurt lang en hij krijgt een lamme hand, maar uiteindelijk komt ze en haar geur verspreidt zich door de kamer. Hij lacht en geeft haar een tik op haar billen.
‘Dat was geil Val. Ik moet je vaker vertellen wat ik droom.’

Valerie strekt zich uit op het matras en kijkt hem na als hij naar de badkamer loopt. Geen ander. Nooit. En ze zal nooit toekijken hoe hij een ander neukt, maar in haar hoofd? In zijn hoofd?
Ze komt overeind en streelt haar gevoelige kutje. In de badkamer gaat de douche aan en Raymond roept. ‘Kom je ook?’
Valerie staat op. Haar benen zijn slap en ze kijkt op de wekker. Nog een keer? Zou ze dat kunnen? Zou hij dat kunnen?

In de badkamer veegt ze de damp van de spiegel.
‘Ik werk vandaag denk ik thuis. Ga jij nog naar de club?’
Ze ruikt zijn doucheschuim. Raymond gorgelt zijn keel en spuugt het water uit.
‘Nee, ik ga naar de zaak. Je hebt mij niet nodig daar, toch?’
Valerie trekt het douchegordijn een beetje open en kijkt hem aan.
‘Je zei dat je niet meer boos was …’
‘Ik ben ook niet boos, maar ik denk wel dat het beter is als we een en ander voorlopig gescheiden houden. Wanneer ga je naar Berlijn?’
‘Komend weekend. Ik heb je ouders al gevraagd. Wil jij de kinderen brengen?’

Raymond knikt. Hij heeft Celeste beloofd dat hij rond zou kijken voor een kamer, maar hij weet al iets voor haar. Zijn kantoor heeft een klein appartement. Officieel voor klanten uit het buitenland, maar die boeken meestal een hotel. Raymond heeft nog steeds de sleutel. Hij was van plan daar voorlopig te gaan wonen toen het tussen hem en Valerie helemaal mis was. Hij heeft er niet meer aan gedacht, tot gisterenavond, toen Celeste hem vertelde dat ze haar kamer kwijt is. Hij zal een sleutel bij laten maken. Voorlopig kan ze daar wonen en hij kan haar daar bezoeken zo vaak hij wil zonder dat iemand ook maar het vaagste vermoeden heeft.

Valerie laat het warme water over zich heen vallen. Ze dacht dat hij het vergeten zou zijn. Of nee, niet dat hij het vergeten zou zijn, maar ze had niet verwacht dat hij zich aan zijn woorden zou houden. Betekent dit dat hij zich helemaal niet meer met de club bemoeit, of alleen maar voorlopig?
Betekent dit dat ze kan doen wat ze wil?
Langzaam zeept ze zichzelf in. Dat idee bevalt haar wel. Raymond is altijd de eerste om vraagtekens te zetten bij haar plannen. Zonder zijn mening kan ze veel meer haar eigen stempel drukken op wat er gebeurt. Zonder zijn mening kan ze zonder meer ja zeggen tegen het plan van Juliëtte.
Valerie knikt. Dat is wat ze gaat doen, maar eerst moet ze op zoek naar een passende jurk voor het feest en ze weet precies wie haar daarbij kan helpen.

*

Gefrustreerd gooit Valerie haar telefoon op de bank. Weer haar voicemail, de zoveelste keer. Wat kan Zoë in godsnaam aan het doen zijn dat ze geen tijd heeft haar telefoon op te nemen. Ze kijkt op de klok en staat dan resoluut op. Ze gaat gewoon naar haar toe. Waarschijnlijk heeft ze geen zin om haar te woord te staan, maar dat is dan jammer. Valerie heeft haar nodig en het hoeft niet gratis. Zoë verkeert niet in de positie nee te zeggen. Voor zover ze weet heeft ze nog steeds geen ander pand voor haar winkel, dus ze kan het geld goed gebruiken en misschien helpt ze haar ook wel aan meer werk, voor als die feesten ook hier georganiseerd worden. Misschien kan ze wel zorgen dat meer mensen haar weten te vinden. Valerie heeft geen behoefte om terug te gaan naar hoe het was. Zoë past niet meer bij haar, maar dat betekent niet dat ze vreemden van elkaar hoeven te zijn.

*

Raymond opent de deur en laat Celeste voorgaan. Het appartement is niet groot, maar groot genoeg en de douche en de keuken zijn schoon. Ze kijkt rond en draait zich naar hem om.
‘Wat is de huur?’
Hij schudt zijn hoofd. ‘Geen huur, zolang jij zorgt dat je hier bent als ik langs kom.’
‘En wanneer is dat?’
‘Wanneer ik zin heb.’
Ze zucht. ‘Maar dan kan ik niets meer met vrienden afspreken …’
‘Dus …?’
Celeste kijkt hem aan. ‘We kunnen toch vaste dagen afspreken?’
‘Nee, dat kan niet. Ik kom wanneer ik zin heb en jij laat me weten wat je plannen buiten het werk om zijn. Ik neem een risico door jou hier te laten wonen. Daar staat wel iets tegenover, namelijk dat je beschikbaar voor me bent. Als dat nu al een probleem wordt dan zul je heel snel iets anders moeten vinden.’
Ze legt haar handen tegen zijn borst en kijkt ondeugend naar hem op. ‘Beschikbaar als in …?’

Raymond voelt zijn lul groeien en in zijn vreemde kronkel van denken voelt het totaal niet verkeerd. Valerie weet niets van haar dus wat hij met Celeste doet zal haar niet kwetsen. Het hoort ook niet bij Valerie. Voor het eerst sinds hij met haar getrouwd is, heeft hij het gevoel dat er iets helemaal van hem alleen is en dat het juist de bedoeling is dat hij er aan toegeeft.

Celeste kronkelt met haar ronde lichaam tegen hem aan en laat haar handen naar zijn kruis glijden. Ze lacht als ze voelt dat hij hard is.
‘Gaat u mij neuken mijnheer Maertens?’
Door de stof van zijn broek streelt en kneedt ze zijn lul. Raymond pakt haar polsen.
‘Wil je dat?’
Ze knikt. ‘Ik wil het al sinds de eerste keer dat ik u zag en sinds u gisteren klaarkwam over uw eigen handen kan ik alleen maar denken aan uw zaad.’

Raymond laat haar los. ‘Omdat je het zo graag wilt, zal ik het niet doen. Installeer jezelf en doe boodschappen. De komende dagen ga je direct vanuit de club naar huis.’
Beteuterd kijkt ze hem aan. ‘En wanneer komt u?’
‘Dat merk je vanzelf, maar als ik kom, dan ben je hier.’
‘En als dat niet zo is?’
Hij geeft haar een tik tegen haar billen. ‘Dan zal ik je straffen, zoals het mij uitkomt.’
‘Ik heb nog straf tegoed …’

Ze pruilt en ogenschijnlijk kalm opent hij de deur van het appartement. ‘Ik straf jou door je nu niet te neuken.’
‘Mag ik met mezelf spelen?’
Hij knikt. ‘Doe maar, liefst zo vaak mogelijk.’
‘Wilt u het zien?’
‘Nee Celeste, dat wil ik niet, maar zorg dat je geil en nat bent als ik weer bij je kom.’
Hij trekt de deur achter zich dicht en hoort haar roepen.

‘Wanneer is dat dan?!’

Hij snelt de trappen af, naar zijn auto aan de zijkant van de flat en gaat kreunend zitten. Zo geil, en de hele dag. Door zijn droom, door Valerie, door Celeste.
Zijn lul zit ongemakkelijk klem, tegelijk geeft het hem een prettig, licht gevoel in zijn hoofd. Dit vasthouden, vandaag, misschien morgen ook wel en overmorgen. Hij zal zorgen dat hij laat thuis is en als Valerie dan naar Berlijn gaat …

Celeste is alleen maar geil. Zoals Louisa. En ze wacht op hem. Zoals Louisa op Wouter wacht en alles voor hem doet.

Raymond start de auto en vraagt zich af of hij Celeste ook alles zou kunnen laten doen en wat dat vervolgens weer met hem doet.

*

Valerie stapt uit en kijkt naar het huis van Zoë. Er brandt licht en boven staat een raam open. Niet ver, maar ver genoeg. Ze is thuis. Zoë laat nooit iets open staan als ze er niet is. Ze is veel te bang dat er ingebroken wordt. Veel te bang voor haar spullen. Valerie snuift minachtend. Troep. Tweedehands zooi. Geen hond die dat wil hebben. Eigenlijk past het wel bij Zoë. Tweedehands. De tweede plek. De laatste plek. Valerie schudt haar hoofd. Ze is boos. Zoë wil niet met haar praten, daarom neemt ze niet op. Zoë heeft geen flauw idee wat ze voorbij laat gaan. Valerie’s leven is nu ook interessant. Veel interessanter dan dat van Zoë ooit was.

Ze loopt naar de voordeur, blijft dan staan. Ze hoort stemmen. Een zachte, donkere en de hogere stem van Zoë, ook zacht, dan plotseling harder. Ze roept en is stil. Weer die donkere stem. Stilte.
‘Nee … nee … nee …’
Zoë jammert zacht, huilt en smeekt. Valerie drukt op de bel. De stemmen zijn heel even stil. De donkere praat zacht. Valerie drukt nog een keer op de bel, lang en ze bonst op de deur.

‘Zoë!’

Show Buttons
Hide Buttons