Groot, groter, groots

Vlak voor Valerie naar bed wil gaan wordt er op haar kamerdeur geklopt. Ze doet open en kijkt in het meisjesachtige gezicht van Malike, de assistente van Juliëtte.
‘Hoe laat wilt u morgenochtend gewekt worden?’
Valerie kijkt haar verbaasd aan en het duurt even voor de betekenis van de woorden tot haar doordringt. Gewekt worden. Zoals dat in vroegere tijden ging, toen mensen overal personeel voor hadden.
‘Hoe laat staat Juliëtte meestal op?’
‘Mevrouw staat elke dag om zeven uur op om te gaan sporten. Ze is dan tegen negen uur weer terug.’
Valerie knikt. ‘Negen uur is prima, dank je.’
‘Wilt u op uw kamer ontbijten?’
‘Ja. Ja doe maar. Het is tenslotte weekend.’
Malike beantwoordt haar glimlach niet. ‘Prima, ik zal het doorgeven. Ik hoop dat u goed slaapt, fijne nacht.’

Valerie wil haar bedanken, maar het meisje heeft zich al weer omgedraaid. Ze haalt haar schouders op, doet de deur dicht en laat zich met een gelukzalige zucht op het brede bed vallen.
Een slaapmutsje, verzorgd door het personeel, gewekt worden door het personeel, met ontbijt. Dat meisje is de assisente van Juliëtte, maar nu zij hier is, ook van haar. Als ze iets nodig heeft dan hoeft ze alleen maar met het koperen belletje te rinkelen.

Ze vindt het jammer dat ze niets nodig heeft. Ze zou het belletje graag eens uit proberen.

Rozig van het glaasje port zakt ze al snel weg in een warme slaap en daar nemen haar dromen de fantasieën over het grote landgoed waar ze ooit zal wonen, over.

Ze wordt wakker van een zachte bonk en voor een heel kort moment weet ze niet waar ze is. Haar kamer is donker, op een smalle streep licht over de vloer na. Het licht komt uit de kamer van Juliëtte en nu ze wakker is, hoort ze haar ook zacht praten. Valerie gaat rechtop zitten. Er is iemand bij haar.

Ze probeert te luisteren naar wat er gezegd wordt en als dat niet lukt, verlaat ze muisstil het bed en sluipt ze nieuwsgierig naar de deur tussen de twee kamers. Ze hoort de stem van Juliëtte, maar er komt geen antwoord en een beetje teleurgesteld realiseert ze zich dat Juliëtte waarschijnlijk gewoon met iemand aan het bellen is. Toch blijft ze staan. Bellen? Midden in de nacht?
Valerie legt haar oor tegen de deur. Misschien is het een minnaar. Ze vindt Juliëtte een type vrouw om minnaars te hebben. Misschien woont hij ver weg en belt ze hem midden in de nacht om hem te vertellen dat ze hem mist en naar hem verlangt. Ze hoort nog steeds niet wat er wordt gezegd en houdt haar adem in als ze haar hand op de deurklink legt en deze voorzichtig naar beneden duwt. De deur gaat open, een smalle kier, een iets wijdere kier. Valerie ziet het grote bed en Juliëtte, ze staat naakt in de kamer en het lijkt alsof ze ergens op wacht. Jaloers bekijkt Valerie haar lichaam. Haar huid glanst. Ze heeft een strakke, platte buik en kleine, maar stevige borsten. Ze had al gezien dat Juliëtte een mooie vrouw is, maar zonder kleren is ze nog veel mooier.

Haar lippen bewegen en nu kan Valerie wel verstaan wat ze zegt.

‘Op het bed popje, je weet hoe.’

Popje? Tegen wie heeft ze het. Een webcam misschien? Is ze aan het video chatten? Niet met een man, dat kan niet. Je noemt een man geen popje, een vrouw?

Valerie wil meer weten, meer zien, maar ze durft de deur niet verder open te duwen en ze wacht met ingehouden adem tot er iets gebeurt. Tot Juliëtte nog iets zegt, iets doet. Onbewust heeft ze haar handen tegen haar mond gelegd, alsof ze bang is dat haar ademhaling te horen is.

Haar geduld wordt niet op de proef gesteld. Plotseling verschijnt de assistente van Juliëtte in haar blikveld. Het meisje is ook naakt en loopt, nee ze schrijdt, met elegante bewegingen en opgeheven hoofd naar het grote hemelbed. Ze is dun, bijna mager en haast plat, als een jongen, maar haar billen en heupen hebben overduidelijk vrouwelijke rondingen. Ze gaat op het bed liggen, trekt haar knieën op en spreidt haar benen. Juliëtte komt uit haar verstilde positie, knielt aan het voeteneinde en duwt haar hoofd tussen de gespreide benen van haar assistent. Valerie bijt op haar knokkels en het lukt haar niet haar ogen van het tafereel los te trekken.

Zoiets heeft ze nog nooit gezien en ook niet zelf meegemaakt. Juliëtte beft niet, ze eet en ze neemt de tijd, met langzame bewegingen van haar hoofd. Valerie kan niet alles zien, maar ze ziet genoeg, ook de reactie van Malike. Er trekken kleine schokjes door haar lichaam die beginnen bij haar heupen en eindigen in geluidloze zuchten uit haar mond. Keer op keer. Haast onbewust laat Valerie een hand over haar lichaam glijden. Langs haar borsten en via haar buik verder naar beneden, tussen haar benen. Het gevoel van haar vingers is teleurstellend tam op de hitte tussen haar schaamlippen.
Raymond beft haar soms en ze geniet er altijd van, maar hij doet het nooit met zoveel overgave als ze Juliëtte nu ziet doen en die gedachte vervult haar met spijt. Zachtjes trekt ze deur weer dicht en met een leeg gevoel gaat ze in bed liggen. Alles hier is mooi, prachtig en intens en zij verdient dat ook. Net zo veel en misschien zelfs wel meer. Het spoelt over haar heen en maakt haar ontevreden over het leven dat ze tot nu toe heeft gehad. Groot, groter, groots. Daar heeft ze recht op en ze zal het krijgen ook. Het is goed dat ze hier toch naar toe is gekomen, ondanks de bezwaren van Raymond en ze zal zorgen dat hij op een dag aan haar moet toegeven dat ze gelijk had. Dat alles wat je wilt binnen handbereik ligt, zolang je maar weet waar je het moet zoeken. Raymond is een man die snel tevreden is. Dat is hij altijd geweest. Hij heeft niet veel nodig. Zij heeft dat wel en ze gaat niet meer wachten tot hij of anderen het haar geven. Ze zal het zelf moeten doen en haar trip naar Berlijn is de eerste stap om te krijgen waar ze vanaf nu haar zinnen op zet. Morgen zegt ze tegen Juliëtte dat ze het doet. Ze gaat niet wachten op het feest. Als Juliëtte in staat is om dit leven te leiden, in dit huis en met personeel dat haar echt in al haar wensen tegemoet komt, dan kan Valerie dat ook.

*

Net als toen bij Louisa begint zijn pik alweer te groeien zodra hij uit Celeste’s mond is gegleden. Het komt door de blik in haar ogen en de vele slikbewegingen die ze nodig heeft om zijn zaad weg te werken. Heel even voelt hij zich alleen maar rozig en tevreden, dan verschijnen toch de onzekere ogen van Valerie in zijn hoofd. Celeste staat op en laat haar handen langs haar strakke topje glijden. Hij ziet haar harde tepels door het katoen. Geil en gewillig, net als Louisa en voor de zoveelste keer vertelt hij zichzelf dat het niets voorstelt. Hij houdt niet van Celeste. Hij is zelfs niet verliefd op haar. Ze is alleen maar spannend en die spanning zit in alles. In haar ogen, haar ronde lichaam, de manier waarop ze hem aanspreekt.

Celeste kijkt met een geil lachje naar zijn pik, bukt en neemt hem weer in haar mond. Raymond haalt sissend adem. Het is gevoelig, te gevoelig, maar hij balt zijn vuisten en voelt hoe ze hem langzaam weer hard weet te maken. Hij gromt hees.
‘Neem hem tussen je tieten.’
Een beetje pruilend laat ze hem los. ‘Niet in mijn kutje?’
Zijn lul schokt bij haar woorden en de gedachten aan dat zachte, vochtige vlees, maar hij schudt zijn hoofd. ‘Heb je een dildo?’
Ze knikt gretig en verdwijnt om terug te komen met een rieten mand met een houten deksel. De voering is roze, met kleine bloemetjes. Meisjesachtig. De inhoud van de mand is dat niet.
Dildo’s, in verschillende maten, met en zonder zuignap, vibrators, plugs, glijmiddel. Raymond pakt een dildo met zuignap. Het speeltje is gelig, maar gedetailleerd, met een forse eikel en dikke aderen over de schacht. Hij duwt hem op de rand van de salontafel, het ding blijft een beetje wiebelend staan en hij trekt de tafel dichterbij. ‘Ga er maar op zitten. Ik durf te wedden dat je het vaker hebt gedaan.’

Celeste giechelt, trekt haar rok omhoog en gaat tussen hem en de tafel staan, haar handen op zijn benen. Langzaam zakt ze door haar knieën, wiebelend met haar kont en hij ziet aan haar ogen dat de dildo haar open duwt en in haar kutje glijdt. Raymond wacht tot ze helemaal op de tafel en het speeltje zit, trekt haar topje omhoog en duwt zijn lul tussen haar tieten.
‘Laat me zien hoe je mij zou willen neuken.’
Ze begint te bewegen, draaiend, op en neer, langzaam dan weer sneller. Hij duwt haar vlees steviger rond zijn harde pik en ziet bij elke beweging die ze maakt zijn eikel verdwijnen en weer tevoorschijn komen. Celeste begint te hijgen en te kreunen en er verschijnt een laagje zweet op haar gezicht, haar hals en tussen haar borsten. Ze masseert hem met haar warme, vochtige huid. Hij hoort de dildo soppend in haar verdwijnen en weer zuigend tevoorschijn komen. Hij maant haar sneller te gaan, als ze vertraagt en belooft haar voor de tweede keer zijn zaad. Ze klaagt dat ze moe wordt, dat haar benen pijn doen, maar ze gaat door en steekt haar tong uit als ze merkt aan zijn gehijg dat hij er dichtbij zit. Hij stoot tussen het weelderig vlees van haar borsten. Eén keer. Twee keer. Nog een derde keer en het komt. Zijn eikel is nu zo gevoelig dat het zelfs een beetje pijn doet, maar hij blijft haar zwetend aansporen en ziet zijn zaad in draderige druppels op haar borsten landen.
‘Doorgaan, kom klaar voor me.’
Ze jammert. ‘Dat lukt zo niet.’

Huppend zit ze op de tafel. Zijn druppels glijden langs haar huid, blijven even aan haar tepels hangen en vallen op zijn benen. Haar tieten schommelen en haar wangen zijn rood van de inspanning. Hij duwt zijn vingers tussen haar benen en voelt het vochtige rubber en de hitte van haar kut. Ze kreunt en hijgt. ‘Ja, zo wel, zo lukt het wel …’

Raymond beweegt zijn vingers minimaal tussen haar lipjes en over het kleine, harde knopje. Ze gromt hees, duwt zichzelf omhoog en laat zich weer zakken. Het is dierlijk, alleen maar een geil verlangen naar ontlading. Ze gooit haar hoofd in haar nek, roept dat hij door moet gaan en komt klaar, met hoge kreetjes en sidderingen door haar buik en benen. Hijgend laat ze zich op zijn benen vallen. Haar wangen gloeien en ze zucht diep.
‘Gaat u mij ook een keer neuken?’
Hij duwt haar van zich af, staat op en knoopt zijn broek dicht.
‘Misschien. Als ik vind dat je het hebt verdiend. Slaap lekker Celeste.’

Hij laat haar zitten, met haar blote kont op de tafel en haar door zijn zaad besmeurde borsten. Dat beeld staat op zijn netvlies gegrift en als hij eerlijk is, moet hij toegeven dat het het geilste moment van de hele avond is.

*

Valerie staat voor de grote spiegel in haar badkamer, enkel gekleed in een beha en slipje. Ze wacht op Malike. Vanmorgen liet ze de jurken van Zoë aan Juliëtte zien en die besloot meteen dat ze vanavond de rode moest dragen, maar dat ze een korset nodig had. Daar wacht ze nu op, nerveus. Net zo nerveus als toen ze vanmorgen beneden kwam en Juliëtte onder ogen moest komen. Wat ze vannacht zag, laat haar niet los en de angst dat Juliëtte of Malike haar misschien toch gezien hadden, groeide met iedere, wakkere minuut. Aan haar gastvrouw heeft ze niets gemerkt, nu moet ze enkel nog Malike onder ogen komen.

Het meisje komt bij haar met het korset en gebiedt haar vriendelijk de beha weer uit te doen.
‘Voor uw eigen bestwil mevrouw. Een korset zit strak en de bandjes eronder zullen gaan knellen. Laat mij u helpen.’

In de spiegel ziet ze haar taille smaller worden en haar borsten groter. Ze zucht ongemakkelijk wanneer Malike de veter op haar rug nog strakker aantrekt en is verbaasd over de kracht in de armen van het meisje. Ze vangt haar blik en glimlacht terwijl ze niet probeert te denken aan wat ze vannacht zag.

‘Zal ik ook helpen met de rest? Ik help mevrouw ook altijd met haar make-up voor deze feesten.’
Valerie knikt. ‘Ben jij er ook?’
‘Misschien. Soms heeft mevrouw een speciale opdracht voor mij.’
‘En vanavond?’
‘Misschien. Ze heeft me nog niet geroepen.’

Popje. Juliëtte noemde haar popje. Een assistente. Een hulpje voor de dagelijkse dingen, zoals vrouwen vroeger een kamenierster hadden. Hulp bij het baden, aankleden en andere, persoonlijke verzorging. Ook de verzorging van de vleselijke lusten en stille verlangens.
Valerie huivert even als de vingers van Malike vederlicht langs de hoge bolling van haar borsten glijden. Per ongeluk? Zo lijkt het wel. De blik van het meisje verandert niet.
‘Gaat het goed mevrouw? Probeer niet te diep adem te halen en vooral rustig, anders word u duizelig.’

Valerie knikt en kijkt weer in de spiegel. Alles hier vergroot haar verlangens en nu ook haar eigen spiegelbeeld. Straks als Malike weg is, zal ze een foto maken van zichzelf en ze zal hem naar Raymond sturen. Net als de foto’s van het huis en haar kamer. Ze zal hem deelgenoot maken van haar verlangens zonder dat ze hem vertelt dat zij dit ook wil en dat ze er recht op heeft. Hij hoeft het niet te echt te weten. Hij merkt het snel genoeg. Niets is te groot voor Valerie.

Show Buttons
Hide Buttons