Geen gewone date

Zoë laat zich met een plof in de brede fauteuil vallen en schudt haar hoofd als haar vriendin vraagt of ze thee wil.
‘Heb je niet iets sterkers Vleer? Ik sterf van de zenuwen.’
Vleer kijkt haar verbaasd aan.
‘Heb je al iets van hem gehoord dan?’
‘Vanmorgen even, maar het wordt zeker vanavond.’
‘Dat zei je dinsdag ook…’
Het klopt. En dat zou ook zo zijn als ze zelf niet op het laatste moment had teruggekrabbeld. Ze durfde niet. En hij was niet geamuseerd. Hij had dingen tegen haar gezegd waar ze van schrok, en waar ze tegelijk opgewonden van werd. Vier dagen lang hoorde ze niets van hem. Geen mailtje en geen reactie op haar berichten, tot vanmorgen. Een kort berichtje. Of ze hem niet iets te zeggen had. Dat had ze niet, behalve dan een sorry. Blijkbaar was het genoeg. Hij had haar gezegd dat ze nog één kans kreeg en dat ze haar agenda vandaag leeg moest houden. Daar kon ze het mee doen, dus ze was nerveus en kon tegelijk niet wachten.
‘Vanavond Vleer. Hij zal niet weer afzeggen.’
Zoë had haar vriendin niet verteld dat ze zelf had afgezegd. Dat ze een smoesje had verzonnen. Tien minuten later had ze alweer spijt gehad. Ze wilde dit.
‘Heeft hij je al een foto gestuurd?’
Zoë haalt haar schouders op. ‘’Niet nodig. Ik zie hem vandaag.’
Het kan haar niet schelen hoe hij eruit ziet. Dat is niet waar het om gaat. In het virtueel contact heeft hij haar laten zien hoe hij kan zijn en daar gaat het om. Ze vraagt zich af of hij in het echt ook zo is en of zij er in het echt net zo heftig op reageert.
‘Hoe laat heb je afgesproken? En waar?’
‘Weet ik nog niet. Hij laat het nog weten.’
‘Lekker vaag allemaal… Laat toch zitten, dat hij het vorige keer af liet weten, zegt genoeg. Je hebt zo weer een andere date gevonden.’
‘Zeur niet zo Vleer. Vanavond weet ik het. Hij is gewoon voorzichtig. Geef me dat wijntje nou maar.’
‘Niks voor jou om je zo zenuwachtig te maken.’
Haar vriendin weet het niet. Niets van de mailwisseling eerder. Het feit dat hij naaktfoto’s van haar wilde zien, om alvast een beeld te krijgen. Ze had hem een foto in bikini gestuurd, daar kon hij het mee doen. Als Vleer zou weten hoe hij haar behandelt… de dingen die hij tegen haar zegt en die zij hem laat zeggen, wat hij met haar wil doen… Vleer zou haar opsluiten.
Ergens verlangt Zoë ernaar het met haar vriendin te delen en haar te vertellen hoe opgewonden ze wordt van zijn extreme gedachtegang. Ze wil geen gewone date. Ze wil een man die haar behandelt alsof ze er niet toe doet, ze wil gewoon genomen worden, hard. Waarom weet ze niet, maar van die gedachte wordt ze kleddernat
Het scherm van haar telefoon licht op. Haar maag maakt een buiteling.
‘Waar ben je?’
‘Bij een vriendin.’
‘Leuk type?’
‘Niks voor jou.’
‘Daar weet jij helemaal niks van! Vanavond. Zeven uur, bij de ingang van het park. Zorg dat je op tijd bent. Ik heb niet lang.’
Haar nerveusheid groeit en ze drinkt haar glas in één keer leeg.
‘Niet het park. Neutraal terrein hadden we afgesproken.’
‘Die kans heb je gehad. Het park, en anders niet!’
‘Welk park?’
‘Denk na! Minirok en hakken. Zorg dat je er bent!’
‘Ik heb geen minirok.’
‘Minirok, en hakken.’

‘Heb je nog een glas Vleer? En mag ik even in je kast duiken? Ik wil een jurk aan.’
Vleer schiet in de lach. ‘Je draagt nooit jurken.’
‘Hij vindt het leuk als ik een jurk aandoe vanavond, en hakken, dus als ik die ook van je mag lenen…’
‘Dus als hij het leuk vindt als je in je blote kont en met een zak over je hoofd komt dan doe je dat ook…’
Zoë kijkt haar vriendin glazig aan. ‘Natuurlijk niet, maar als je niet wilt dat ik iets van je leen…’
‘Dat weet je best, maar straks valt hij vreselijk tegen...’
‘Dan heb ik me voor niets opgedirkt. Laat me nou, ik weet wat ik doe…’
‘Soms betwijfel ik het, maar goed, leef je maar uit. Zolang je me maar belt als je thuis bent. Zal ik jou anders bellen, rond een uur of acht. Dan kun je er met een smoesje vandoor als het niks is.’
‘Ik bel jou wel oké. Hou op met zeuren en help me een leuke jurk uitzoeken.’

Show Buttons
Hide Buttons