Herkenning

Als Zoë thuis is gaat ze achter haar laptop zitten. Vleer vertelde dat ze haar een link heeft gestuurd en Zoë is nieuwsgierig. Valerie dacht dat het haar zou helpen een ander pad in te slaan, dat ze in zou zien dat het inderdaad niet helemaal normaal is.
Hoe verder de ervaring met Norman achter haar komt te liggen, hoe groter haar verwarring wordt en haar twijfel. Ze wil geen ander pad, niet echt. Ze wil weten wat het is. Het houdt haar teveel bezig om het zomaar te laten gaan.

Ze ziet de link en schudt haar hoofd. Daar heeft het helemaal niets mee te maken. Ze weet niet wat Vleer allemaal heeft gelezen, maar ze heeft haar duidelijk niet goed begrepen, of alleen maar gehoord wat ze wilde horen. Dit gaat over SM en dat is niet wat het is, totaal niet.
Toch wonderbaarlijk hoe bleu Vleer eigenlijk is. Is ze dat altijd geweest?
Zoë kan het zich niet goed herinneren, het is iets waar ze nooit zo mee bezig is geweest, maar dat ze niet eens een vibrator heeft, het had haar verbaasd. En dan haar verhaal over die avond met Raymond. Zoë had het grappig gevonden, grappig en een beetje wereldvreemd.
Haar gechoqueerde reactie paste daar prima in, dat ze nu de plank zo mis slaat ook. Het heeft niets met SM te maken. Dat is een wereld die ook heel ver van Zoë afstaat.

Ze is nieuwsgierig naar het beeld dat Vleer nu van haar heeft en opent de link. Ze komt terecht op een welkomstpagina en leest de korte uitleg over de veilige omgeving en tips om op een veilige manier tot contact te komen. Heeft Vleer haar de link van date-site gestuurd? Een date-site voor SM?
Zoë schiet in de lach, klikt verder en leest. Haar nieuwsgierigheid neemt toe, niet om het beeld wat Vleer van haar heeft. Wel om alles wat zich in haar afspeelt, wat weer wakker wordt.
Ze moet een profiel aanmaken om verder te kunnen kijken. Ze twijfelt. Als ze een profiel aanmaakt kunnen mensen contact met haar opnemen, en dat wil ze niet. Ze wil alleen maar weten, meer niet. Geen contact met mannen zoals Norman. Ze klikt de site weg, eet snel een boterham en gaat verder met het buffetkastje. Secuur verwijdert ze de oude verflaag en ze schuurt het hout.
Haar gedachten laten haar niet met rust. Niemand hoeft te weten wie ze is, toch? Ze kan een anoniem profiel aanmaken en ze hoeft niet te reageren op eventuele berichten. Het is veiliger dan haar contact met Norman, veel veiliger als ze er goed over nadenkt. Ze gaat het gewoon doen. Veilig vanachter haar laptop, niets dat haar kan gebeuren.

Na een snelle douche en een tweede boterham opent ze de site en ze maakt een profiel aan. Er gaat een wereld voor haar open.
Als een spons zuigt ze de informatie op en ze wordt nog nieuwsgieriger. Haar verwarring verdwijnt naar de achtergrond. Het wordt haar niet duidelijk waarom ze zo heftig reageert op alles wat ze de afgelopen weken heeft ervaren, maar ze weet wel dat ze niet de enige is, en dat er zelfs een naam voor is. Dat er nog veel meer is, ontdekt ze ook. Heel veel meer en zeer extreem. Verschillende vormen, soorten en vooral ook wat het met mensen kan doen en daar wil ze alles over weten.
Ze is niet abnormaal, niet vreemder dan anderen. Het klopt dat dit gevoel bij haar past, misschien wel van nature, ondanks dat ze het altijd heeft weggestopt.
Ze begint iets meer te begrijpen van haar verlangen en dat het ook anders kan dan ze het tot nu toe heeft ervaren. Zonder er meteen al woorden aan te kunnen geven begint zich een beeld te vormen van hoe ze het zou willen, en dat het aan haar is om dat aan te geven, om dat duidelijk te maken.
Zou Norman daar voor open staan? Zou hij wel weten wat hij is of leeft dat bij hem niet. Is het toeval dat hij zo is, toeval dat ze hem is tegengekomen op die date-site.

Ze twijfelt weer. Vleer heeft haar laten beloven dat ze geen contact meer met hem zoekt en ze wist ook zeker dat ze dat niet wilde, maar wat als hij het wel weet. Wat als hij zich ook in de verhalen op de site herkent. Wat als die gedachte erachter zit, die beleving?
Ze kan het hem vertellen. Ze kent hem, een beetje. Als ze hem vertelt hoe hun laatste ervaring voor haar was… misschien had hij geen idee, dacht hij echt dat ze het wilde.
Zoë weet zeker dat ze dit verder wil ontdekken, verder uit wil zoeken en Norman lijkt daar, voor een deel, in te passen.
Hij had gezegd dat ze maar moest laten weten wanneer ze hem zou missen. Ze mist hem niet. Totaal niet, maar nu op zoek gaan naar een ander contact, dat durft ze ook niet. Inmiddels weet ze een beetje wat ze aan Norman heeft. Ze moeten alleen duidelijke afspraken maken.
Ze stuurt hem een bericht.
‘Kunnen we praten?’

Midden in de nacht wordt ze wakker van zijn antwoord.
‘Praat teefje.’

Show Buttons
Hide Buttons