Misplaatste macht

Midden in de nacht wordt Zoë wakker van haar telefoon. Ze schrikt ervan, tegelijk wordt ze erdoor geprikkeld. Ze weet dat het Norman is. Ze heeft hem niet meer gezien of gesproken na die laatste keer, op het terras, maar ze weet dat hij het is.
Ze wil hem niet meer zien, niet meer spreken.
Toch is ze nieuwsgierig.
Ze negeert haar verlangen te weten wat hij van haar wil, wat hij te zeggen heeft.
Onrustig draait ze zich om. Haar telefoon blijft verder stil. Ze valt weer in slaap. Zodra de wekker gaat, pakt ze haar telefoon.
Het bericht vannacht was inderdaad van Norman. Het maakt haar nerveus, tegelijk een beetje boos. Ze wil dat hij haar met rust laat.

De inhoud van het bericht sterkt haar in die gedachte. Met verbijstering kijkt ze naar het filmpje dat hij stuurt. Ronde billen, een caramelkleurige rug. Zijn hand in het lange, bruine haar. Slanke, smalle handen op de billen. Ze ziet hoe zijn stijve lul diep in het vlees van de onbekende vrouw verdwijnt. Ze hoort zijn stem. Woorden die hij ook tegen haar heeft gezegd. De reactie van de vrouw. Hijgend, kreunend, smekend om meer, om alles.
Zoë wil het filmpje wegklikken, maar ziet dan de glanzende afbeelding naast het schokkende lichaam van de vrouw. Het is een foto, een intieme foto. Een vrouw, wijdbeens. Vingers in haar opening. Het gezicht duidelijk zichtbaar en vertrokken van genot.
Koud rolt het door haar borst. Ze klikt het filmpje weg, verwijdert het van haar telefoon.
Norman heeft van haar ook een foto gemaakt. Een weerzinwekkende foto. Ze had niet geweten hoe snel ze de afbeelding van haar telefoon moest verwijderen, maar het was geen seconde in haar opgekomen dat hij de foto zou bewaren.
Wie weet wat hij ermee doet en hoeveel anderen de foto al gezien hebben. Hij heeft geen moeite haar een filmpje te sturen van een andere vrouw. Dan zal hij helemaal geen moeite hebben haar foto met anderen te delen. En ze zal het nooit weten.

Onder de douche probeert Zoë die gedachte van zich af te spoelen. Ze vraagt zich af wat haar bezielde. Hoe ze zich zo door haar nieuwsgierigheid heeft kunnen laten leiden. Blind en stom, zonder na te denken over de gevolgen.
Wat had Minggus daar ook weer over gezegd?
Dat zij een ander toestemming geeft om haar op een bepaalde manier te behandelen?
Ze weet dat het zo is. Blind en stom heeft ze Norman toestemming gegeven met haar te doen wat hij wilde. Ze heeft hem toestemming gegeven totaal geen rekening met haar te houden.
Ze geeft hem nu weer toestemming. Door niet te reageren geeft ze hem toestemming haar dergelijke filmpjes te sturen. Hij zal het blijven doen, tot ze hem duidelijk maakt dat ze er niet van gediend is. Wie zwijgt stemt toe.
Driftig schudt ze haar hoofd.
Hij speelt een spelletje met haar. Hij wil juist dat ze reageert. Hij zal zeggen dat het haar wel wat kan schelen, dat ze niet echt wil dat hij verdwijnt.
Terwijl ze zich afdroogt lacht ze een beetje schamper. Minggus heeft niets van zich laten horen. Ze had verwacht dat hij dat wel zou doen.
Ze weet dat het bespottelijk is, maar ergens heeft ze het zelfs gehoopt.
Hij had gezegd dat hij wilde weten hoe het met haar gaat. Dat hij wilde weten of ze weer contact op zou nemen met Norman.
Ze hoeft geen contact met Norman op te nemen. Hij zorgt wel dat hij niet uit haar gedachten verdwijnt en daardoor ook dat Minggus niet uit haar gedachten verdwijnt.

In de winkel is het druk. Zo druk dat Zoë geen tijd meer heeft om aan iets anders te denken. Haar gedachten verdwijnen naar de achtergrond en blijven daar sluimerend aanwezig. Ze praat met klanten. Geeft advies als ze haar vertellen waar ze naar op zoek zijn. Ze ondersteunt een wat oudere dame bij het passen van een blouse. Een slanke man koopt een grote spiegel en ze helpt hem het gevaarte naar zijn auto te dragen. Vleer komt langs met broodjes, vertelt over het nieuwe vriendje van Femke. De ochtend en een groot deel van de middag vliegen voorbij.
Zoë merkt dat ze het gemist heeft. Helemaal opgaan in haar winkel, plannen maken, op internet zoeken naar koopjes. Ze heeft zich veel te veel in beslag laten nemen door al het andere wat er met haar gebeurde, door wat ze zich liet gebeuren.
Als het rustiger is, werkt ze haar kasboek bij en beantwoordt ze haar mail. Van de gemeente heeft ze een uitnodiging om begin volgend jaar aanwezig te zijn bij een grote benefietavond. Ze noteert het in haar agenda, loopt naar voren als ze de winkelbel hoort gaan.

Norman staat bij de grote vitrine, hij tilt een zilveren koffiepot op, bekijkt hem van alle kanten. Wat ze in haar maag voelt, heeft niets meer met een opgewonden stuiter te maken. Zoë is misselijk.
Ze ziet zijn gezicht. De verkleuringen, blauwgeel rond zijn oog, bij zijn jukbeen iets donkerder.
Hij kijkt haar aan. ‘Filmpje gezien?’
Ze schudt haar hoofd en voelt zich even kleiner worden, onzeker. De woorden van Minggus schieten door haar hoofd. ‘Uiteindelijk ben jij degene die bepaalt.’
Ze wil het bepalen. Ze wil zelf bepalen of ze Norman ziet of niet, en ze wil hem niet meer zien.
Hij heeft geen macht over haar, op geen enkele manier.
Zoë trekt haar schouders naar achteren. ‘Kan ik je helpen?’
‘Ik vroeg of je het filmpje hebt gezien.’
Norman doet twee stappen haar kant op en kijkt haar strak aan. Zoë kijkt niet weg.
‘Ja, gezien en ik zou het prettig vinden als je dergelijke berichten achterwege laat.’
‘Niet geil, hoertje?’
‘Ik zou het ook prettig vinden als je me niet zo noemt. Kan ik je verder nog ergens mee helpen?’
Norman bekijkt haar met toegeknepen ogen en snuift dan een beetje sarcastisch. ‘Ik zie al wat er aan de hand is. Je hebt je in laten palmen door die motormuis. Een donkere man in een leren jack, wat woorden en klappen… je kutje zal wel nat geworden zijn…’
Zoë geeft hem geen antwoord en Norman loopt weer naar de deur, draait zich nog even om. ‘Je komt er nog wel op terug. Ik ken dat soort types. Het lijkt heel wat, maar het zijn enkel mooie woorden. Misplaatste arrogantie en superioriteit. Je gaat nog aan me terugdenken…’
De deur valt achter hem dicht. Zoë merkt dat ze adem in heeft gehouden en dat ze haar nagels diep in de palmen van haar handen heeft geduwd.

Hij heeft geen macht over haar. Zij is degene die bepaalt en ze geeft hem geen toestemming meer haar te behandelen alsof ze niets is.

Show Buttons
Hide Buttons