Spelen

Zoë is blij als ze thuis is. In de winkel was het druk. Zaterdagmiddag met de feestdagen in aantocht. Er was een constante aanloop van klanten geweest, bijna allemaal op zoek naar een specifiek cadeautje voor kerst. Ze kreeg ook ruzie met Valerie. Niet heel erg, maar Zoë vindt het niet leuk. Dat stomme serviesgoed ook. Het past niet in haar winkel. Mensen kunnen zo’n servies overal kopen. Zoë wil geen spullen in haar winkel die mensen overal kunnen kopen. Haar producten moeten bijzonder zijn. Valerie was beledigd, op een hooghartige manier en verdween zonder het te zeggen. Door de drukte had Zoë het pas laat door.

Thuis probeert ze haar te bellen. Ze neemt niet op en ook de huistelefoon blijft onbeantwoord. Zoë vindt het vervelend dat Valerie zo is weggegaan en dat ze boos is. Ze vindt het kwetsend dat ze niet even de moeite heeft genomen om het haar te zeggen. Ze zou moeten weten dat ze haar alles kan zeggen. Zoë trekt het zich aan. Het legt een sluier over haar avond.
Ze leest de korte berichten van Minggus terug. Hij vraagt naar haar plannen voor het weekend. Ze wilde wat lezen en tv kijken. Het zijn geen plannen waarvan ze dacht dat ze die aan hem moest melden. Ze is thuis, neemt een lange douche en scheert zichzelf zoals hij haar gezegd heeft. Het voelt apart. Het is iets wat ze regelmatig doet, maar soms heeft ze er geen zin in en laat ze het een paar dagen zitten. Dan worden de harde stoppeltjes zachter en langer. Tot ze het weer weghaalt.
Nu scheert ze zich om de dag, Ze doet het omdat hij het wil en het geeft haar een apart gevoel. Een prettig gevoel. Het neemt wat van haar onrustige gedachten rond Valerie weg.
Ze staat op het punt om naar bed te gaan als Minggus haar belt.
‘Wat ben je aan het doen?’
‘Ik wil gaan slapen.’
‘Lig je al in bed?’
‘Nog niet.’
‘Ik bel je over tien minuten.’
Ze wil hem vragen waarom, maar hij heeft al opgehangen. Ze zou hem graag weer zien. Het is bijna een week geleden en hij is constant in haar gedachten. De dingen die hij met haar doet en wat hij haar heeft verteld ook. Zijn relatie met Janaila. Ze denkt er vaak aan en ze wil hem zien zodat ze hem meer kan vragen. Ze wil horen wat hij haar nog meer kan vertellen en voelen wat hij nog meer kan doen.
Ze poets haar tanden en gaat in bed liggen, haar ogen op haar telefoon. Tien minuten duren lang als je moet wachten.

Hij lacht als ze opneemt zodra haar telefoon overgaat. ‘Lig je in bed?’
‘Ja.’
‘Ben je naakt?’
‘.Nee.’
‘Waarom niet? Ik wil dat je naakt slaapt.’
‘Dat heb je niet gezegd.’
‘Ik zeg het nu.’
Hij blijft stil en Zoë wacht op nog meer woorden.
‘Je wilt dat ik me nu uitkleed?’
Hij geeft geen antwoord en even denkt ze dat hij heeft opgehangen. Ze kijkt op het scherm van haar telefoon. Er is nog steeds verbinding.
Snel trekt ze haar hemdje en slipje uit. Ze gooit ze naast het bed.
‘En nu?’
‘Zet je telefoon op speaker en hou hem dicht bij je gezicht. Ik wil je kunnen horen. Begrijp je dat?’
‘Waarom … Ja, ik begrijp het.’
‘Zorg dat er geen dekens op je liggen. Ik wil je voor me zien zoals ik je graag zie.’
Zoë gooit het dekbed van zich af. Het is koud in haar slaapkamer. Haar huid reageert meteen. De lichte haartjes op haar armen gaan overeind staan, haar tepels ook.
‘Ik wil dat je jezelf streelt zoals jij het prettig vindt. Wanneer heb je je voor het laatst geschoren?’
‘Vanavond.’
‘Speel met jezelf, voel hoe glad je bent.’
‘Maar …’
‘Doe het Zoë. Geen vragen, niet praten. Alleen voelen, en luisteren naar mijn stem.’
Ze legt haar hand tussen haar benen, zet haar telefoon op speaker en doet wat hij van haar vraagt. Ze voelt haar gladde huid en het streepje tussen haar benen. Ze staat al een beetje open en is vochtig. Zijn stem gaat zacht verder. Ze doet haar ogen dicht en verbeeldt zich dat hij naast haar ligt en naar haar kijkt.
‘Voel hoe zacht je van binnen bent. Week en vochtig. Weet hoe graag ik dat voel, raak je borsten aan.’
Zijn stem versterkt het gevoel. Ze raakt zichzelf vaker aan, met haar handen, één van de speeltjes die ze heeft. Ze voelt hoe de spanning in haar buik zich sneller opbouwt nu ze ook naar zijn stem luistert.
‘Weet dat alles wat je voelt van mij is. De ronding van je borsten, je heupen, je billen. Je harde tepels. Je natte kutje, je kontje.’
Zoë haalt diep adem.
‘De beelden in je hoofd en de verlangens die zich daar ontwikkelen. Alles is van mij. Het is wat jij wilt, jij hebt het me gegeven. Streel jezelf sneller, knijp in je tepels, niet voorzichtig, maar stevig. Voel hoe ik dat kan doen. Weet dat je wilt dat ik het doe.’
Ze ademt sneller. Haar huid begint te gloeien.
‘Nog sneller Zoë, nog steviger, ik wil je horen. Denk aan hoe nat je wordt als ik je blinddoek en vastbindt. Voel hoe ik het check. Voel hoe opgewonden je werd toen ik je moest straffen. Voel de wijn die ik je laat proeven, de hete was, mijn vingers in je opening, in al je openingen. Het is wat jij wilt.’
Haar vingers gaan sneller en strelen het gladde knopje. Ze verdwijnen in haar vochtige opening, knijpen haar tepels. Ze kreunt, voelt het touw om haar polsen, en haar enkels. Zijn vingers. Zijn stem.
‘Laat me horen hoe geil je ben, hoe graag je het wilt. Het is van mij. Alleen van mij.’
Zoë knikt en hijgt zacht.. Haar huid is nu heet. Tussen haar benen brandt het. De spanning komt los.
‘Zeg het Zoë!’
Ze zucht. ‘Het is van jou. Alleen van jou.’
Haar spieren trekken samen. Het komt en trekt van haar dijen door haar buik, omhoog naar haar borsten en weer terug waar het kloppend en heet tussen haar benen blijft liggen. Totale ontspanning valt over haar heen. Heel even vergeet ze haar telefoon, tot zijn stem haar weer terughaalt.
‘Doe open Zoë, ik sta voor de deur, niet aankleden.’
Haar benen zijn slap als ze gaat staan en er zitten watten in haar hoofd. Ze loopt voorzichtig naar beneden, waar ze de deur voor hem open doet. Minggus bekijkt haar. Haar gezicht is roze en haar ogen zijn loom en een beetje waterig. Hij kijkt rond in de kamer, duwt haar zacht naar de salontafel en laat haar zitten. Hij zoekt naar een lamp en klikt het licht naast de bank aan.
‘Liggen, ik wil het zien.’
Hij duwt haar voorzichtig achterover met haar knieën tegen haar buik. Zoë probeert haar handen tussen haar benen te leggen, hij haalt ze rustig weg.
‘Van mij, weet je nog. Mooi gezwollen nu, dat zie ik graag.’
Hij duwt twee vingers naar binnen en legt zijn duim op het gevoelige knopje. Zoë schokt met haar heupen. Het is te gevoelig nu.
‘Kijk me aan Zoë. Ik wil je ogen zien als je nog een keer komt.’
Ze kreunt. ‘Niet nog een keer, dat kan niet.’
‘Ik wil het.’
Ze ziet zijn ogen en voelt zijn vingers. Hij kijkt stil naar haar schokkende bewegingen onder zijn vingers. Hij buigt over haar heen en bijt stevig in haar tepel. Ze schokt harder. Kreunt en smeekt dat het niet kan, dat hij moet stoppen. Ze probeert omhoog te komen. Hij duwt haar terug en legt zijn hand om haar nek.
‘Laat het komen Zoë. Het is van mij. Ik wil dat het komt, voor mij.’
Het komt, haast vanuit het niets. De druk van zijn vingers tussen haar benen en bij haar nek. Het komt nog heftiger dan ervoor en spoelt door haar heen. Het neemt compleet bezit van haar.

Minggus laat haar op adem komen en helpt haar overeind. Hij zoent haar, streelt haar haren.
‘Vanaf nu raak je jezelf alleen nog maar aan als ik dat van je verlang. Je komt alleen klaar als ik dat wil. Begrijp je dat?’
Zoë knikt. Ze voelt zich verdooft en moe. Ze wil slapen.
‘Je hebt speeltjes?’
‘Ja.’
Haar stem is hees, hij trekt even aan haar haren.
‘Volgende keer wil ik ze zien. Ik zal ze voor je opbergen. Je gebruikt ze niet meer, alleen als ik dat zeg. En anders gebruik ik ze, op jou.’
Nog een zoen. Hij doet de lamp weer uit en duwt haar zacht naar de trap.
‘Ga slapen Zoë. Ik laat je morgen weten wanneer ik je weer wil zien en ik heb een opdracht voor je. Die hoor je ook morgen. Slaap lekker.’
Ze loopt naar boven. Haar hoofd zwaar, haar lijf tevreden. Beneden wordt de deur dicht getrokken.
In bed trekt ze de dekens over haar warme lichaam. Ze slaat haar armen om haar kussen. Buiten hoort ze het geluid van een wegrijdende auto en ze valt in slaap met zijn stem in haar hoofd.
‘Van mij Zoë. Alleen van mij.’

Show Buttons
Hide Buttons