Ongeacht de omstandigheden

Ze zat niet in positie toen hij haar kwam halen en de huidkleurige body die hij haar gaf lag nog op het bed. Ze zou hem laten zien dat ze het meende. Ze wilde niet. Niet vandaag. Niet na alles. Zijn ogen waren diep donker toen hij bij haar kwam en zijn riem was snel van zijn broek. Ze had zich verzet. De straf die hij vond dat ze verdiende. Haar hoofd staat niet naar gehoorzaamheid. Nog steeds niet.

‘Ik wil niet mee. Dit is niet het moment. Ik wil naar huis!’
Hij gaf haar een extra slag met zijn riem na de vier die hij haar al gegeven had. Het ging heet en fel bovenop het gevoel in haar hoofd zitten.
‘Neem Janaila maar mee. Zij is jouw slavin. Ik ben helemaal niets van jou. Dat wil jij niet!’
Nog twee slagen en zijn ogen werden nog donkerder dan ze al waren.
‘Je doet wat ik zeg. Punt uit. Het is wat jij wilt.’
‘Nu niet. Je luistert niet, mijn hoofd …’
‘… staat er niet naar. Dat heb je al gezegd en ik heb gezegd dat het me niet kan schelen. Je hebt ja gezegd. Altijd, niet alleen wanneer jij er zin in hebt.’
‘Ook niet alleen wanneer jij er zin in hebt!’
Ze kreeg nog een klap, dwars over de vorige. Haar huid brandt en plotseling wordt haar hoofd toch lichter. Het maakt haar razend. Ze gunt hem zijn gelijk niet. Niet altijd en in alle omstandigheden. Niet als het hem echt niet kan schelen.
‘Ik ga niet mee. Vraag Janaila maar.’
Zijn lach is hard en laatdunkend.
‘Jij denkt echt dat we aan het onderhandelen zijn en dat jouw argumenten iets aan de situatie veranderen? Je winkel in as, ruzie met je vriendin? Je bent van mij. Altijd, ongeacht de omstandigheden.’
‘Janaila is veel meer van jou!’
‘Janaila ligt op bed. Ze voelt zich niet lekker.’
Zoë lacht hem uit, bijna honend. Zijn woorden spreken al zijn vorige woorden tegen.
Altijd ongeacht de omstandigheden, maar Janaila voelt zich niet lekker en mag op bed blijven liggen. Hij heeft immers ook Zoë. De leerling die helemaal niets te zeggen heeft. De leerling die nog veel te leren heeft.
‘Dan is zij jouw slavin niet.’
De klap in haar gezicht deed haar duizelen en de lust nog verder tegen hem in te gaan verdween subiet. Hij deed zijn riem weer om en verdween met de woorden dat hij haar over vijf minuten kwam halen en dat hij niet voor de gevolgen instond als ze niet in positie klaar zou zitten.

Nu staat ze, geblinddoekt, in het midden van zijn studio en heeft ze alleen nog haar gehoor. Misschien ook haar stem, maar Minggus heeft haar verboden om ook maar iets te zeggen. Ze heeft niets meer te zeggen. Alle antwoorden liggen in de gloeiende huid van haar wang, maar Minggus kan haar gedachten niet horen en ook niet verbieden.
Ze denkt aan de brand in haar winkel en aan wat hij van haar blijft verwachten. Het is oneerlijk. Hij houdt geen rekening met haar, alleen met zichzelf. Wat hij wil en zijn behoefte. Wat zij wil of niet wil, is niet belangrijk.
Ze hoort stemmen vanuit de kleine kamer. Die van Minggus en twee anderen. Het zijn donkere stemmen. Ze weet dat hij vertelt over bondage, zoals hij het haar ook heeft uitgelegd. Hij vertelt wat hij doet en wie zij is. Alleen maar een model, zodat hij kan laten zien wat hij kan. Het is zijn expertise en borstklopperij.
In haar hoofd groeit de verontwaardiging en ze is jaloers op Janaila die alles mag en kan. Die nu op bed ligt en kan doen wat ze wil omdat Minggus wel begrip voor haar heeft.

Ze ondergaat nog meer dan anders. Hij vertelt wat hij doet en hoe hij het doet. Hij vertelt over het effect op de ander. Het zijn woorden over veiligheid en de ander goed in de gaten houden. Je mag er nooit van uitgaan dat je weet wat de ander denkt.
Zijn woorden zijn niet voor haar bedoeld. Ze is alleen maar een object. Een ademend object.

Ze wordt toch licht in haar hoofd en het lukt haar niet ertegen te vechten. Het komt, zoals het altijd komt. De combinatie van het gevoel van zijn handen en de klank van zijn stem. Ondanks dat ze niet wil dat Minggus gelijk heeft, weet ze dat het zo is. Dit is wie ze is. Ongeacht de omstandigheden.

De druk van de touwen laat haar zweven. Het touw om haar nek voelt prettig. Hij fluistert in haar oor.
‘Erbij blijven Zoë. Dit is niet voor jou.’
Hij bouwt een harnas op haar huid en legt een  knoop net boven haar borsten leggen. Hij vertelt over drukpunten. Het is een belangrijk onderdeel bij Japanse bondage en het kan gevaarlijk zijn als je niet weet wat je doet.

‘Veiligheid voor alles. Zorg dat je een scherp mes, of een schaar in de buurt hebt. Mocht het nodig zijn dan wil je je onderdanige snel los kunnen maken.’

Onderdanige? Ze is een slavin. Misschien nog niet, maar toch. Ze is niet onderdanig, alleen maar naar hem, misschien ooit naar een ander. Hij legt een knoop net onder haar borsten en op haar navel. Eentje tussen haar navel en vulva. Hij leidt het touw tussen haar benen door en naar de achterkant van haar nek. De twee losse voorkanten komen weer uit aan de voorkant en gaan onder de touwen door. De druk op haar huid neemt toe. Het is een ander gevoel dan de vorige keer. Ze draagt een body en is niet echt naakt. Het is alleen de suggestie. Een vreemde stem stelt vragen over stimulerende drukpunten. Minggus beantwoordt de vragen en krijgt er meer. Een van hen vraagt of ze het model kunnen huren en of ze het zelf mogen proberen. Zoë merkt dat haar ademhaling sneller gaat. Vreemde handen op haar lichaam? Ze haalt opgelucht adem als Minggus antwoord geeft.
‘Probeer het uit op je eigen model en kom terug als je denkt dat dit nodig is. Dan kun je je eigen model meenemen en mijn aanwijzingen volgen.’
Hij gaat er van uit dat de mannen iemand hebben. Een onderdanige of misschien wel echt een model. Iemand die het oké vindt om gebondeerd te worden.
Het touw draait meer en meer om haar lichaam en ze verlangt ernaar helemaal vast te zitten Veilig, zodat ze weer weg kan zweven op het gevoel. Minggus praat zacht tegen haar.
‘Bij me blijven cara, geduld.’
Ze drijft mee op het geluid van de stemmen en volgt die van hem.
De gedachten aan haar winkel en aan Valerie drijven achter haar aan. Ze zijn gewichtsloos en niet meer van belang. Niet op dit moment.
Zoë heeft geduld. Zolang als nodig is en ongeacht de omstandigheden.

Show Buttons
Hide Buttons