Kat en muis

Ze kan hem alleen maar aankijken en is geraakt door de blik in zijn ogen. Die is zelfbewust, hongerig en ook een beetje ondeugend. Hij wacht niet tot ze hem uitnodigt binnen te komen en bijna automatisch doet ze een stap opzij om hem door te laten. Hij grijnst.
‘Ik ben blij te merken dat ik welkom ben. Laten we samen wat drinken, dan kun je me vertellen wat er aan de hand is.’
Javier wacht niet op haar antwoord en loopt door naar de woonkamer en de keuken, waar ze het geluid van kastjes hoort. Hij doet of hij hier thuis is en die gedachte haalt haar abrupt uit haar stille trance. Ze duwt de voordeur dicht en loopt geagiteerd achter hem aan. Op het aanrecht staan twee wijnglazen en Javier kijkt haar vragend aan.
‘Wit of rood?’
Zoë stamelt. ‘Wit … nee, geen wijn. Je moet gaan … ik heb het druk en …’
‘Ik ga zodra ik weet wat er aan de hand is. Waarom was je er niet, heeft Kristie iets gezegd? Ik dacht dat wij een afspraak hadden, een date …’
Hij geeft haar een gevuld glas en kijkt haar weer ondeugend aan. ‘Dat is het toch, Zoë. We hadden een date, en jij kwam niet opdagen. Je hebt me een blauwtje laten lopen en ik heb alle recht te weten waarom?’
De blik in zijn ogen verandert en wordt donkerder. ‘Als ik heel eerlijk ben, over het algemeen krijgt niemand bij mij een tweede kans, dat ik hier nu ben, wil dus wel wat zeggen.’
Zoë zet het glas neer en slaat haar armen over elkaar.
‘En wat wil dat dan zeggen, Javier? Wat verwacht je van mij? Moet ik je nu dankbaar zijn …? Blij dat je mij wel een tweede kans geeft? En dan? Ik ben jou helemaal niets verschuldigd!’
Met een grote stap staat hij voor haar en hij legt zijn vingers tegen haar mond.
‘Rustig opgewonden standje, niet gelijk zo boos. We hadden een afspraak en jij bent niet op komen dagen. Je bent me wel degelijk iets verschuldigd, dus vertel. Wat is er aan de hand.’

Koppig haalt Zoë haar schouders op.
‘Er is niets aan de hand, ik heb me gewoon bedacht.’
‘En waarom?’
‘Weet ik dat! Jij stuurt een wildvreemde vrouw met een jurk. Ik bepaal zelf wat ik draag. Ik ben geen aankleedpop en al helemaal geen speelpop. Je had zelf kunnen komen en …’
‘Ik dacht dat je het spannend zou vinden, geheimzinnig en van Kristie heb je niets te vrezen. Zij is enkel mijn partner in crime. Ik heb niets met haar.’
‘Je bent met haar naar bed geweest.’
Verbluft kijkt Javier haar aan, dan schiet hij in de lach.
‘Heeft ze je dat verteld?’
Hij lacht nog harder als hij het onwillige gezicht van Zoë ziet en neemt een slok van zijn wijn.
‘Oké, so let me get this straight … Jij vind dat je mij niets verschuldigd bent, maar neemt het me kwalijk dat ik misschien met Kristie naar bed bent geweest en daarom straf je mij door onze afspraak af te zeggen?’
‘Nee, dat is niet wat ik zeg.’
‘Jawel, dat zeg je wel. Dus misschien moeten we daar meteen wat duidelijkheid in creëren.’
Hij zet zijn glas neer, neemt haar gezicht tussen zijn handen en duwt dwingend zijn lippen op die van haar. Zoë pakt zijn polsen en probeert zich los te maken, maar dit lijkt hem enkel vastbeslotener te maken. Met zijn tong duwt hij haar lippen van elkaar en de grip rond haar gezicht wordt steviger. In haar buik verschijnt een kriebel die ze maar al te goed herkent en die haar tegelijk razend maakt. Met kracht probeert ze hem van zich af te duwen.
‘Nee, dat wil ik niet!’
‘Maar dat wil je wel, Zoë, vroeg of laat in elk geval, dus wat heeft het voor een zin om dat kat en muis spelletje te spelen. Laten we het meteen afhandelen, dan hebben we het gehad en heb je alle recht om boos te zijn mocht ik met een ander naar bed gaan.’
Zijn vingers glijden langs haar hals naar het voorpand van haar blouse en beginnen langzaam de knoopjes los te maken. Zoë hijgt verontwaardigd en schudt haar hoofd.
‘Niet doen!’

Haar woorden zijn boos en bijna beschuldigend. Javier kijkt naar de aanzet van haar borsten en het sierlijke kant dat ze omsluit. Een heet gevoel sluipt in zijn lichaam. Het is de drift dat kant ruw van haar lichaam te trekken en zich toe te eigenen waar hij naar verlangt, zoals hij gewend is te doen. Dat ze hem afwijst, wakkert die drift alleen maar meer aan en hij haalt diep adem voor hij weer langzaam de knoopjes van haar blouse dichtmaakt. Hij is gewend dat vrouwen hem willen en dat ze hem dat laten zien en voelen. Zoë wil hem ook, maar het is anders. Hij voelt dat hij haar intrigeert, zoals zij hem intrigeert, maar hij ziet ook dat ze zich niet zomaar gewonnen geeft. Hij zal geduld met haar moeten hebben en zijn verlangen voorlopig in moeten tomen.

Zijn handen glijden weer omhoog naar haar gezicht en nogmaals duwt hij zijn mond op die van haar. Haar lippen blijven stijf en strak, zonder enige vorm van uitnodiging. Javier lacht en laat haar los.
‘Prima, zoals je wilt. We spelen het kat en muis spel.’
Grinnikend pakt hij zijn glas en in een teug drinkt hij het leeg.
‘Volgend weekend ga ik naar Berlijn en ik reken erop dat je met me mee gaat. Denk erover na en laat het me morgen weten. Ik neem geen genoegen met misschien, alleen een ja of een nee. Er is daar een feest waar mensen mijn aanwezigheid op prijs stellen en ik zou het prettig vinden als ik jou dan naast me heb als mijn speel- en en aankleedpop …’ Hij grijnst. ‘Alles binnen jouw grenzen natuurlijk.’
Teder gaat hij met zijn duim langs haar onderlip en een beetje venijnig slaat ze zijn hand weg. Weer lacht hij.
‘Je intrigeert mij Zoë en ik zou graag meer van je zien. Ik heb je veel te bieden … heel veel. Denk erover na.’

Zo snel als hij binnen kwam, zo snel is hij ook weer verdwenen en hij laat Zoë sprakeloos en in een bevreemde toestand achter. Ze drinkt met grote slokken van haar wijn. Haar lippen tintelen nog onder de indruk van zijn stevige, dwingende zoen en haar buik is warm. Er huist een drukkend gevoel dat niet past en al zolang alleen maar bij Minggus hoort.

Ze laat zich op een stoel aan de keukentafel zakken en net als eerder razen de gedachten weer door haar hoofd. Berlijn, een heel weekend en een feest? Als ze Javier een beetje kent dan zal dat geen gewoon feest zijn en zij als zijn pop aan zijn zijde …? Een speeltje, of een pronkstuk? Ze is geen speeltje en hij heeft haar helemaal niets te bieden. Zijn wereld is fake, vol flonkerende lokkertjes en hij denkt dat zij daar gevoelig voor is. Hij geeft haar dure cadeau’s en een extravagante jurk en denkt dat ze meteen uit zijn hand eet. Ze heeft Minggus en de enige reden dat ze überhaupt overweegt Javier toe te laten, is omdat Minggus dat wil. Hij weet iets, ziet iets dat ze zelf nog niet weet en alleen daarom … Minggus speelt niet met haar. Onder alles wat hij doet, ligt een diepere reden …
Javier haalt het niet bij hem. Wat hij haar te bieden heeft is leeg, ze heeft hem niet nodig, maar als Minggus echt denkt dat dit wel zo is …

Ze zal hem laten beslissen. Als Minggus wil dat ze naar Berlijn gaat, dan gaat ze naar Berlijn, maar ze wil niet en dat zal ze hem vertellen ook.

Show Buttons
Hide Buttons