Betaalde diensten

Hoewel Javier duidelijk door heeft laten schemeren dat ze samen de nacht door zullen brengen, slaapt Zoë alleen in het enorme bed en heeft ze geen idee waar hij is en wanneer hij terugkomt. Ze houdt zich voor dat het haar ook niets kan schelen. Javier is vrij om te gaan en te staan waar hij wil en met wie hij wil, maar nu ze zich had ingesteld op zijn dubbelzinnige insinuaties en misschien zelfs wel pogingen om haar op andere gedachten te brengen, moet ze toegeven dat ze het niet leuk vindt dat hij er niet is. Ze vraagt zich af wat dat betekent en wat het over haar zegt.

Ook als ze wakker wordt, is hij er niet en ze onderdrukt de neiging hem te bellen en te vragen waar hij uithangt. Het is een jaloerse reactie die niet past bij alles wat ze zichzelf heeft beloofd en voorgenomen.

Pas aan het ontbijt voegt hij zich bij haar en hij buigt voorover om haar een zoen op haar wang te geven. ‘Dag Zoë, heb je goed geslapen?’
Hij draagt dezelfde kleren als gisteravond en ze kan wel op haar tong bijten als ze hem toch vraagt waar hij was. Hij grijnst.
‘Heb je me gemist?’
Nonchalant schudt ze haar hoofd. ‘Ik ben blij dat ik het bed niet met je hoef te delen.’
Hij pakt een broodje en smeert er een dikke laag boter op. ‘Wees daar maar niet zo zeker van, we hebben nog een nacht. Zal ik meegaan naar je ouders?’
‘Nee!’
Javier grinnikt. ‘Wat je wilt. Zorg dat je op tijd terug bent. Onze chauffeur komt ons tegen vijf uur halen en het is een aardig stukje rijden.’
‘Het is niet hier?’
‘Nee lieve Zoë, het is niet hier. Ik denk niet dat het hotel zijn naam wil verbinden aan feesten van dit formaat.’

Zijn woorden maken haar nerveus en ze ziet dat hij het ook merkt, maar hij zegt niets om haar gerust te stellen en nadat hij hij zijn brood heeft weggespoeld met grote slokken koffie staat hij op. ‘Als ik toch niet mee mag naar je ouders ga ik denk ik nog een paar uur slapen, tot vanmiddag.’

Feesten van dit formaat? Dus toch als in Berlijn en misschien wel met dezelfde mensen. Zoë schudt haar hoofd en verlaat de ontbijtzaal. Ze zal zich niet weer laten verrassen. Ze weet nu wat ze kan verwachten en ze zal Javier niet weer de gelegenheid geven haar in een situatie te brengen waarin ze bijna vergeet wie ze is.

*

Het bezoek aan haar ouders is warm en liefdevol en stemt haar weemoedig. Ze heeft dan ook weinig begrip voor het ongeduld waarmee Javier op haar zit te wachten.
‘Je hebt minder dan een half uur Zoë.’
Ze gooit haar tas op het bed en gaat naar de badkamer om de douche aan te zetten.
‘Zeur niet zo. Ik ben er toch? Ik had ook bij mijn ouders kunnen blijven.’
Hij komt achter haar aan. ‘Dat had je kunnen doen en dan had je me een mooie reden gegeven om je daar weg te halen. Jij en ik hebben een zakelijke overeenkomst en die is niet vrijblijvend.’
Zoë duwt hem uit de badkamer en draait de deur achter hem in het slot.
‘Je schijnt je anders prima te vermaken zonder mijn aanwezigheid.’
Achter de deur hoort ze hem lachen. ‘Dus toch jaloers, daar ben ik blij om, maar even serieus, als je niet over vijf minuten onder douche vandaan bent, dan kom ik je halen.’

Ze mompelt dat hij zijn best maar doet en stapt onder de warme stralen terwijl ze het sombere gevoel van zich af probeert te schudden. Haar ouders wonen al jaren in Parijs en ze is gewend ze maar sporadisch zien. Ze is niet gewend geheimen voor ze te hebben en zou het liefst vertellen waarom ze hier is, maar ze weet dat ze het niet zouden begrijpen en ze zouden zich zorgen maken. Ze maken zich al zorgen genoeg, ook zonder dat ze vertelt waar ze zich allemaal mee bezig houdt en wat dit met haar doet. Ze heeft hen meerdere malen moeten verzekeren dat alles goed komt. Met haar en met haar winkel. Het komt ook goed. Als het niet met het geld van de verzekering lukt, dan toch zeker met het geld dat Javier haar geeft voor haar tijd en aanwezigheid. Zoë stelt zich voor dat ze haar ouders wel vertelt over de afspraak die ze met Javier heeft gemaakt. Een afspraak die Minggus moest goedkeuren. Ze stelt zich de reactie van haar ouders voor haar. Haar moeder teleurgesteld, haar vader kwaad.

Een prostituee?

Maar ze verkoopt geen seks, toch?
En Minggus had het nooit goed gevonden …
Maar ze verkoopt zichzelf. Is het dan niet hetzelfde?

‘Oké Zoë, je tijd is om!’
De deur vliegt met een klap op en in een reflex grijpt ze het douchegordijn om zichzelf aan zijn blik te onttrekken. ‘Javier, ga weg!’
‘Nee, door jou komen we te laat. Ik heb je gewaarschuwd.’
Zijn handen verschijnen achter haar benen. Hij draait de kraan dicht en blijft staan. ‘Ik wacht.’
‘Ga weg!’
‘Niet voordat je daarachter vandaan komt.’
‘Je bent gek, ik ga echt niet … Javier!’

Hij rukt het douchegordijn uit haar handen. Ze probeert zichzelf te bedekken en kruipt in een hoek, tegen de gladde tegels. Javier lacht.
‘Ik heb eerder een naakte vrouw gezien Zoë.’
‘Je hebt mij niet eerder naakt gezien, dus ga weg.’
‘Stel je niet aan.’
‘Ik stel me niet aan!’

Ze kijkt hem boos aan en hij lacht zacht. ‘Je hebt echt geen idee hoe vreselijk geil je er nu uit ziet.’
‘Ga weg!’

Javier kijkt naar haar. Ze raakt hem. Met haar boze blik, haar natte haren, haar glanzende lichaam. Het is niet dat ze bijzonder mooi is. Hij heeft vrouwen gezien die vele malen mooier zijn en die zich ook niet schamen om zich aan hem te tonen, maar dat ze hem niet wil en dat ze hem dat keer op keer duidelijk laat merken, maakt dat hij haar des te meer wil. Dat ze trouw blijft aan haar Meester ook.

Hij reikt haar een handdoek en nog steeds boos laat ze haar bescherming los, heel even maar, maar het is genoeg. Hij ziet haar peervormige borsten met de harde tepels, de welving van haar buik en haar gladgeschoren vulva. Ze slaat de handdoek om zich heen, loopt zonder naar hem te kijken naar de kamer en gooit de deur met een harde knal achter zich dicht.
‘En je komt er pas uit als ik zeg dat ik klaar ben!’

Op de rand van het bed droogt ze haar haren terwijl ze angstvallig de badkamerdeur in de gaten houdt. Ze zag zijn ogen en de blik die erin lag. Niet meer gewone nieuwgierigheid, maar een gevaarlijke flikkering van lust. Het is een blik die ze eerder heeft gezien en het brengt geen prettige herinneringen naar boven.

‘Javier is gewend zijn zin te krijgen.’

Ze hoort het Minggus weer zeggen.

‘Javier laat een dergelijke kans meestal niet aan zich voorbij gaan.’

De woorden van Jimmy.

‘Javier is geen geduldige man. Meestal neemt hij gewoon wat hij wil hebben.’

En van Kristie.

Ze stapt in een slipje en laat de jurk over haar hoofd glijden. De stof zit strak, komt tot halverwege haar bovenbenen en laat een groot deel van de huid boven haar borsten vrij. Ze ziet eruit als een hoer.

‘Dit trek ik niet aan.’

De badkamerdeur gaat open en Javier kijkt haar aan. De blik in zijn ogen is weer veranderd naar nieuwsgierig geamuseerd.

‘We weten allebei dat je dat wel zult doen en ik beloof je dat je niet uit de toon zult vallen vanavond. Nu nog je make-up, maak het dramatisch, en je schoenen. Ik wacht in de lobby.’

Hij heef gelijk. Ze draagt de jurk, ze maakt zich dramatisch op en zal aan zijn arm bij het feest verschijnen. Hij betaalt haar, haar handtekening staat onder een contract. Zodra ze instemt met de reis, stemt ze in met alles behalve seks. Ze wilde het expliciet vernoemd hebben, zodat daar nooit verwarring over zou kunnen ontstaan. Maar Javier betaalt haar voor al haar overige diensten en als ze de deur van de hotelkamer achter zich dicht trekt voelt ze zich precies zoals ze eruit ziet.

Een hele dure hoer.

Show Buttons
Hide Buttons