Tintelingen

Ze wacht op de man die haar camera had. Ze heeft hem weer terug en alle foto’s staan er nog op. Die van de uitvaart en de foto’s die ze van hem nam terwijl hij naar haar stond te kijken. Ook de foto’s die hij van haar nam. Ze ligt in het gras en houdt haar hand voor haar gezicht. De laatste foto is overbelicht door de flits. Het is niet de foto van de parkeerplaats, toen ze achter hem aan ging. Het was ook niet zijn stem.
‘Moet je niet naar huis? Misschien is er post.’
Wie het ook is. Donna is niet meer bang.
Weer maakt ze foto’s. Nu van de lege hal en de felle lampen. van de rommel op de vloer, slordig aangeschoven stoelen en het lege podium. De troosteloosheid van dat wat een feest was.
Hij bouwt af en hij werkt hier. Mensen die sjouwen, maken schoon en hij coördineert. Donna maakt foto’s.

Hij heeft nog niet veel gezegd. Ook de camera gaf hij haar zonder woorden. Geen excuses, helemaal niets. Alleen haar naam. ‘Donna.’
Zijn mond lag op die van haar voor ze iets kon zeggen. Daarna pakte hij de hand van Jacob. Donna vroeg niets en schudde haar hoofd toen Jacob vroeg of ze mee ging. Jacob reageerde niet verbaasd.
Ze wacht op hem. Hij wil dat ze op hem wacht.
Hij wordt geroepen en hij reageert. Ze hoort zijn naam. Hij heet Seth. Ze rilt. Het is de tweede naam van haar vader. Toch past de naam hem. Haar vader was bapa, niet Seth. Ze voelt tintelingen in haar lijf als hij naar haar kijkt. Hij weet dat ze op hem wacht. Hij maakt geen haast.

Seth is een man van weinig woorden. Ze nemen zijn donkergroene auto. Hij weet waar ze woont, parkeert tegenover het flatgebouw en loopt voor haar uit. Ze volgt en staat zwijgend naast hem in de lift. Zwijgend opent ze de deur van haar appartement. Hij gebaart dat ze moet blijven staan en de lichten uit moet laten. Haar tas en haar camera’s zet hij op de eettafel. De camera die hij van haar had weggenomen neemt hij in zijn handen en hij maakt een foto van haar, met flits. Ze schudt haar hoofd en vertelt hem welke filter hij moet gebruiken voor mooie foto’s. Hij zoekt in haar tas en laat haar filters zien. Hij kijkt als ze de juiste filter op de camera zet. Weer maakt hij een foto. De camera legt hij op de bank en hij kleedt zich uit. Donna kijkt naar zijn lichaam. Het is slank, glad en pezig. Met sterke armen en benen.
Langzaam opent hij haar jas, de jas valt, hij maakt een foto. Traag schuift hij de rits van haar jurk naar beneden, de jurk valt, weer een foto. Hij stroopt haar panty naar beneden en laat hem op haar voeten liggen, op haar schoenen, een foto. Haar slipje eindigt ook op haar voeten, nog een foto.
Hij duwt de camera in haar handen. ‘Druk ze af, ik wil de foto’s.’
Donna ziet haar afbeelding schokkend uit de printer komen. Hij bekijkt de foto’s, kijkt naar haar gezicht en pakt de camera weer.
‘Nog meer, poseer voor me.’
Hij geeft aanwijzingen. Leg je handen op je borsten, kijk in de camera. Bukken, helemaal, je handen tussen je benen door. Ga door je hurken, je benen wijd. Ze kijkt naar hem op, in de camera. Hij kijkt door de camera en laat haar de foto’s printen. Met zijn vingers gaat hij langs de afbeelding van haar lichaam. Langs haar ogen en haar mond. Donna zegt niets. Ze kijkt alleen maar naar de uitdrukking op zijn gezicht en de reacties van zijn lichaam. Zijn spieren spannen en ontspannen. Zijn erectie slinkt en groeit. Ze wil hem aanraken, strekt haar arm en legt haar hand op zijn been. Hij pakt haar pols en duwt haar armen op haar rug. Met haar panty bindt hij haar polsen aan elkaar en hij duwt haar op de bank. Ze ligt op haar armen. Hij maakt nog een foto en drukt hem zelf af. Hij kijkt naar de foto’s en weer naar haar. Zijn hand ligt om zijn erectie. De tintelingen gloeien in haar lijf. Ze probeert haar handen los te maken. Hij neemt zichzelf tussen duim en wijsvinger en maakt langzame bewegingen met zijn ogen op haar gezicht. Hij doet alsof het haar hand is, ze kan het zien in zijn ogen.
De tintelingen gloeien heviger.
Ze likt langs haar lippen, doet haar mond open en hij kijkt. Zijn hand gaat sneller. De beelden in zijn hoofd, ze neemt hem in haar mond, likt en zuigt.
De tintelingen laaien op.
Haar heupen schokken omhoog. Zijn bewegingen gaan nog sneller en zijn ademhaling wordt hijgend. Hij neukt haar. Met lange halen. In zijn hoofd, in haar hoofd.
De tintelingen branden fel.
Hij laat zichzelf los, zijn erectie blijft staan en hij kijkt naar de bewegingen van haar mond en haar tong. Ze hijgt en draait met haar onderlijf.
Hij laat haar draaien en smeken, pakt de camera en maakt foto’s. Haar schouders beginnen pijn te doen, haar armen drukken in haar rug. De tintelingen verspreiden zich razendsnel door haar lichaam. Hij gaat voor haar staan en trekt zichzelf af, met korte bewegingen. Het geluid van zijn hand om zijn stijve lul is droog en een beetje zuigend. Zonder geluid komt hij tegen haar bovenbeen aan klaar. Hij duwt zijn voorhoofd tegen dat van haar.
Weer maakt hij een foto, de printer zoemt, ernaast ligt een klein stapeltje foto’s. Hij kleedt zich aan. Donna kreunt en probeert draaiend haar armen los te krijgen.
Haar lichaam is heet en tintelt van top tot teen. Haar verlangen blijft onbeantwoord.
Seth pakt haar sleutels en kijkt lang naar haar met een donkere blik in zijn ogen. Hij gooit een deken over haar heen, draait zich om en verdwijnt. De foto’s neemt hij mee. De deur draait hij in het slot.

Donna beweegt en draait. Ze probeert haar armen los te krijgen. Haar schouders worden nog pijnlijker en de tintelingen in haar lijf lijken haar te verschroeien. Haar armen zitten stevig vast en ze dommelt weg. Het donker maakt plaats voor ochtendschemer. Het ochtendschemer voor daglicht. Het is een mooie, heldere dag. Ze slaapt een beetje en wordt weer wakker. Zijn gezicht danst in haar hoofd en ze ziet de bewegingen van zijn hand en de blik in zijn ogen. Zijn vocht op haar been is langzaam opgedroogd.

Ze schrikt van het geluid van de deur die van het slot gedraaid wordt en hoort voetstappen. Twee stemmen komen naar haar toe. Seth en een man met een kleine koffer, er verschijnen spullen op de tafel.
Donna snikt en draait weer met haar lijf en haar armen.
Seth trekt de deken van haar lijf. Hij zoent haar en duwt zijn tong in haar mond. De tintelingen laaien weer op. Ruw trekt hij haar benen uit elkaar. De andere man knielt ertussen en maakt de de gevoelige huid schoon met een vochtig, koud doekje. Donna ziet een vreemd apparaatje en een lange naald. Haar bewegingen veranderen. Ze raakt in paniek en probeert weg te komen.
Seth houdt haar vast. De naald flits en ze voelt een scherpe steek. De tweede man duwt een zilveren staafje door de huid bovenin haar schaamlippen en bevestigt een klein balletje aan beide kanten, een scherpe steek, het staafje door de huid die altijd een beetje tussen haar schaamlippen uitkomt, een klein balletje aan beide kanten. Er worden nog meer vochtige doekjes tegen haar huid geduwd. De tintelingen maken plaats voor een brandend gevoel.
De andere man praat tegen Seth. ‘Over vier weken kan de ring erdoor.’
Hij pakt zijn spullen in, neemt zijn koffer mee en verdwijnt. Seth maakt haar armen los en geeft haar de sleutelbos.
‘Ik heb een sleutel bij laten maken.’
Hij zoent haar ruw en bijt hard op haar onderlip. Donna trekt aan zijn kleding, hij duwt haar weg.
‘Je hebt hem gehoord, vier weken. Ik zal hem meebrengen, samen met de ring en tot die tijd Donna …’
Hij legt zijn hand tussen haar benen, duwt zacht tegen het zilveren staafje. De tintelingen branden verlangend naar meer.
‘… tot die tijd wordt er niet geneukt.’

Show Buttons
Hide Buttons