Donkere macht

Fleur wacht, op haar knieën. Haar billen rusten op haar hakken. Haar handen liggen met de palmen naar boven op haar dijen. Ze wacht tot haar Meesteres iets zegt, iets doet. Een opdracht, een commando, straf zelfs. Omdat ze niet in positie zat. Ze wil voelen, op wat voor een manier dan ook. Ze wil uit haar hoofd en even vergeten dat Marc haar ruimte heeft gegeven om na te denken. Dat hij haar gezegd heeft dat ze het hem maar moet laten weten als ze zeker weet dat ze met hem verder wil.
Fleur wil met hem verder. Hij is alles wat ze altijd in een man heeft gezocht. Oprecht geïnteresseerd, betrokken. Lief en intelligent. Aantrekkelijk en goed in bed.
Ze heeft al ruim twee weken niet met hem geslapen. Omdat haar Meesteres het niet goed vindt. Ze heeft hem al vier dagen niet gesproken en ze mist hem.

Ze voelt de ogen van haar Meesteres en ze buigt haar hoofd, wacht op woorden. Ze schrikt als ze toch nog plotseling komen.
‘Praat Fleur, en zeg niet dat je moe bent.’
Fleur is teleurgesteld. Ze wil niet praten. Ze wil alleen maar voelen.
Toch praat ze, en ze vertelt over Marc. De afstand die hij heeft genomen en de ruimte die hij haar geeft om te bedenken of hij in haar leven past.
Ze wil hem niet kwijt. Ze wil haar Meesteres ook niet kwijt.

Soumia blijft staan en kijkt naar Fleur. Het is niet alleen het gevoel van macht. Die macht is niets zonder de afhankelijkheid van Fleur. Het is juist die afhankelijkheid die haar de macht geeft. En ze heeft een verantwoordelijkheid naar die afhankelijkheid.. Nu weet ze dat.
Ze heeft het niet altijd geweten. Adnan weet ook dat ze niet altijd ernstig en serieus is geweest. Hij weet dat ze speels was, onderzoekend en nieuwsgierig. Haar broer weet heel goed dat er een periode in haar leven is geweest dat ze zich wel kon laten gaan en dat de balans in haar leven toen ver te zoeken was. Hoe ver weet hij niet.
Hij weet niets over haar allereerste ervaring, haar allereerste ontmoeting met die donkere kant van zichzelf.

Ze noemde hem haar vriendje. Zij was zijn vriendin. Door studiegenoten en collega’s werden ze gezien als een stel.
Ze was niet echt verliefd op hem, maar hij was een welkome afleiding. Een zeer welkome afleiding naast haar studie, haar baantje en het verdriet om de verwijdering tussen haar en haar ouders.
Hij had haar een kant van zichzelf laten zien die ze nog niet kende.
Die eerste keer, het moment dat hij haar vroeg of ze hem uit wilde schelden. Of ze hard en gemeen naar hem wilde zijn. Hij had naar haar opgekeken, met grote, smekende ogen. Alleen die blik had haar al bijna doen klaarkomen. Het is een blik die ze vaak bij Fleur ziet en bij Wouter.
Ze had er niet eens over na hoeven denken. De woorden kwamen vanzelf en hij had er op gereageerd. Heftig. Haar eigen reactie was zo mogelijk nog heftiger.
Ze was gemener geworden. Haar woorden waren gemener geworden. Ze hadden hem ineen doen krimpen en zij was geiler geworden. Bij elk woord.
Ze had hem gezegd dat hij niets was, nog minder dan niets. Alleen maar een pik. Een pik waarmee ze zichzelf kon neuken. Dat was ook precies wat ze gedaan had. Ze was met haar rug naar zijn gezicht bovenop hem gaan zitten en had hem geneukt. Toen hij haar heupen vast wilde pakken had ze zijn handen weggeslagen.
Zijn pik was van haar. Het genot was ook van haar.
In haar had ze hem voelen groeien, harder voelen worden. Hij vond het net zo geil als ze het zelf vond.
Het was de meest opwindende, meest geile vrijpartij die ze ooit had meegemaakt.

Ze zou nu, op dit moment, weer misbruik kunnen maken van die macht. Net zoals ze toen deed. Ze zou voorbij kunnen gaan aan het betraande gezicht van Fleur. Haar inderdaad kunnen straffen voor haar ongehoorzaamheid. Zelfs voor het feit dat ze haar kostbare tijd verdoet. Zij is hier voor Fleur, Fleur is er voor haar. Soumia geeft en Soumia neemt. Ze geeft als ze wil geven en ze neemt zonder vragen. Net als toen. Dat zou ze kunnen doen.
Ze hoeft zich niet te verdiepen in de wereld van Fleur en ze hoeft al helemaal geen rekening met Marc te houden. Als Soumia wil, dan zou ze Fleur kunnen verbieden Marc ooit nog te zien.
Ze zou makkelijk misbruik kunnen maken van de macht die Fleur haar geeft.
Ze doet het niet. Het zou te makkelijk zijn en dat heeft ze ver achter zich gelaten.

De balans die ooit ver te zoeken was heeft ze hersteld. Haar wilde en onderzoekende periode heeft ze achter zich gelaten. De schaamte en het schuldgevoel is verdwenen. Ook dat heeft ze goed gemaakt.
Ze heeft in die periode veel geleerd. Over zichzelf en vooral over haar geaardheid, maar dat deel van haar pad was vooral donker.

Daarom luistert Soumia nu naar Fleur en daarom straft ze haar ook niet. Ze weet dat Fleur wil dat ze haar straft. Ze weet ook dat ze wil dat Soumia de keus voor haar maakt.
Het is juist de afhankelijkheid van Fleur die maakt dat Soumia nooit de keuze voor haar zal kunnen maken.

Show Buttons
Hide Buttons