Zeg het

Raymond loopt achter Femke en Milan aan. Het is koud, maar gelukkig droog. De traditie van eerste kerstdag. Valerie in de weer met de voorbereidingen van het kerstdiner, de kinderen druk. Hij neemt ze mee naar buiten. Elk jaar, alsof ze uitgelaten moeten worden. Dan heeft Valerie haar handen vrij. Elk jaar wil hij haar helpen. Ze hoeft het niet alleen te doen. Elk jaar stuurt ze hem weg.
‘Het zit allemaal in mijn hoofd Ray, ik weet wat er moet gebeuren.’
Dus hij neemt de kinderen mee naar buiten. Naar de speeltuin, het park, en kinderboerderij. In het park komt hij Adnan tegen. Hij loopt een stukje mee. Raymond vindt het leuk om hem te zien. De laatste keer was het etentje bij hem en Valerie thuis. Hij vraagt Adnan naar zijn plannen voor de feestdagen, kan zich meteen wel voor zijn hoofd slaan. Adnan is Moslim. Moslims vieren geen kerst.
Adnan lacht. ‘Natuurlijk vier ik kerst. Jij viert toch ook kerst?’
‘Ja, natuurlijk, maar ik ben geen Moslim.’
‘Kerst is een Christelijk feest. Je bent ook geen Christen, toch?’
Raymond schudt zijn hoofd. ‘Dus wel kerst, met boom, alles erop en eraan?’
‘Alles, kerst is voor mij samen zijn met de mensen waar ik om geef. Mijn gezin, mijn familie, vrienden. Kerst verbindt. Hebben jullie nog bijzondere plannen?’
‘Vanavond een diner, bij ons thuis. Morgenavond gaan we naar mijn ouders.’
Adnan knikt. ‘Gezellig. Hoe gaat het met Valerie? Ik heb haar al even niet gesproken.’
‘Niet? Ik dacht …’ Raymond fronst even zijn wenkbrauwen. Ze is toch pas gaan hardlopen met Adnan? Ze had toch gezegd dat …
‘Ja, het gaat goed. Ze is druk met het diner. Wij lopen haar dan een beetje in de weg.’
Adnan lacht. ‘Even de tijd nemen om het hoofd leeg te maken voor de drukte begint. Ik ken het gevoel. Ik ga hier links. Doe Valerie de groeten en tot snel. Fijne dagen Raymond.’
Raymond kijkt hem na. Hij weet zeker dat Valerie met hem ging hardlopen vorige week. Gaat ze dan alleen? Of … Met wie gaat ze dan? Heeft hij haar verkeerd begrepen? Liegt ze tegen hem?
Hij wrijft in zijn handen en roept Femke en Milan.
‘Kom jongens, we gaan naar huis.’

Thuis ruikt het lekker, Valerie is aan het stofzuigen. Raymond legt zijn koude handen achter in haar nek.
‘Jezus Ray! Ik schrik me rot.’
Hij neemt de stofzuiger van haar over. ’Ga je omkleden Val. Ik maak dit wel af, dan zet ik de jongens achter een film.’
‘Ik wil de ramen nog zemen.’
Hij schiet in de lach. ‘De ramen zijn schoon, alles is schoon. Niet stressen oké? Ik maak dit af en jij neemt een bad. Ik wil ook nog even rustig samen zitten voor je ouders komen.’
Valerie kijkt hem aan. Het is niet schoon. Haar moeder is een pietlut, die ziet alles. Alles moet perfect zodat ze geen opmerkingen over stof op de meubels en strepen op de ramen hoeft te horen, maar een uitgebreid bad …
Raymond knikt. ‘Doe maar, als je moeder gaat zeuren dan pakt ze zelf maar een emmer.’
‘Ze gaat toch wel zeuren, die boom …’
‘Dan gaat ze zeuren. Je moeder woont hier niet en ik ben ook niet met haar getrouwd. Trek je die rode jurk aan?’
‘Nee, ik wilde die nieuwe blouse aandoen. Die jurk is veel te opzichtig.’
‘Doe die jurk aan, ik vind hem mooi. Sexy.’
‘Maar mijn moeder? De kinderen.’
Raymond duwt haar zachtjes naar de trap. ‘Wat heb je aan zo’n jurk als je hem nooit kunt dragen. Ik maak dit af en dan kom ik me ook even opfrissen.’

Valerie laat zich naar boven sturen. Ze weet dat hij gelijk heeft, maar haar moeder kan zo verschrikkelijk afkeurend doen. Het is gewoon makkelijker om haar niets te zeuren te geven.
En dan die jurk, het decolleté? Haar moeder zal kijken en ze zal niets hoeven zeggen. Te bloot, en dat bij de kinderen. Misschien moet ze het juist doen, haar moeder laten zien dat ze volwassen is en dat ze het prima voor elkaar heeft. Ze werkt zich een slag in de rondte om haar huis piekfijn in orde te houden en dat doet ze goed, op haar eigen manier. Raymond heeft gelijk. Als het haar niet zint dan pakt ze zelf maar een poetsdoek.

Met een zucht van genoegen laat ze zich in het warme water zakken, schuim tot aan haar oren. Ze hoeft niets meer. Het diner is zo goed als klaar. Het bestek gepoetst, haar nieuwe servies klaar om op tafel gezet te worden. De jurk schoon in de kast. Ze heeft kousen gekocht, een paar weken geleden, met zo’n plakrand. Niemand die het ziet, maar zij zal het weten. Misschien laat ze het aan Raymond zien, hij zal het ook weten. Dat gevoel in haar buik. Kan dat wel met kerst?
Ze stapt uit bad, droogt zich af. Haar ritueel, crème op haar gezicht, poeder. Haar haren droog, nog even omhoog terwijl ze zich omkleedt. Raymond is al in de kleine badkamer. Ze hoort zijn scheerapparaat.
De kousen, poederkleurig, het duurt even voor ze blijven zitten. Valerie bekijkt zichzelf. Het geeft haar een apart gevoel, speciaal, maar ze ziet dat ze het kan hebben. Haar benen glanzen. Lingerie, passend bij de kousen. Ivoorkleurig, toch haar nieuwe setje. De string laat haar billen vrij, de beha duwt haar borsten omhoog. Herinneringen aan ogen van vreemde mannen, de ogen van Raymond. Haar buik wordt warm. Ze stapt in de jurk, Raymond komt binnen in zijn badjas. Zijn haar is nat en ze ruikt zijn after shave. Het prikkelt in haar neus. Hij fluit en ze kijkt naar hem, weer verlegen.
‘Is het echt niet te?’
‘Juist mooi en veel te.’ Hij lacht en helpt haar met de rits. Ze tilt de jurk op, laat hem de kousen zien. Hij zoent haar in haar nek. ‘Sexy, misschien …’
Zijn handen liggen op haar billen en zijn lul groeit. Hij streelt haar. De kousen, de string. Hij ziet haar in de spiegel en duwt zijn onderlijf tegen haar aan. Ze wil wegstappen, hij houdt haar vast.
‘Nee Ray, niet nu, Femke en Milan … Ik heb net gedoucht.’
‘Femke en Milan kijken een film en dan douche je nog een keer, of niet. Best een spannend idee eigenlijk.’
Hij blijft haar polsen vasthouden en draait voorzichtig haar armen op haar rug. In de spiegel ziet hij haar ogen. Het zijn dezelfde ogen als laatst. Ze hebben het nog nooit staand gedaan, ook dat idee is spannend. Het idee van even snel, voordat de gasten komen, ook.
Hij fluistert in haar oor en tilt de rok van haar jurk weer op. Ze zegt nee omdat ze denkt dat het zo hoort. Hij wil dat ze zegt dat ze het wil. Hij voelt dat ze het wil. Ze is nat.
‘Wel zacht doen Val, je wilt niet dat we gestoord worden … toch?’
Zijn vinger glijdt bij haar naar binnen. Ze reageert en duwt haar billen naar achteren. Tegelijk schudt ze haar hoofd, ze probeert haar handen los te trekken. Hij streelt haar en praat tegen haar. Haar aanblik in de spiegel windt hem op, en maakt hem harder.
‘Zeg het gewoon. Ik weet dat je het wilt. Straks gaat de bel. Je ouders, je broer, Zoë. Hoe langer je wacht, hoe langer het duurt.’
Valerie hoort zijn woorden en ze voelt dat hij het weet. Hij weet dat ze het wil, zoals hij achter haar staat. Haar jurk, de kousen, haar borsten die bijna uit de jurk lijken te vallen. Ze hijgt een beetje.
‘Ik kan niet, Ray. Toe, dit is … Vanavond oké? Nu kan het niet’
‘Je wilt het Val. Net als de vorige keer.’ Zijn mond komt nog dichter bij haar oor. ‘Je vindt het geil.’
Weten dat ze het wil, dat ze het inderdaad geil vindt. Geen geplande agendaseks. Gewoon nu, omdat het kan, omdat ze er allebei zin in hebben.
‘Zeg dat je het wilt.’
Valerie slikt, kijkt hem aan via de spiegel en probeert voor de vorm nog een keer haar handen los te draaien.
‘Ik wil het Ray.’
‘Wat wil je Val?’
‘Doe het gewoon.’
‘Wat?’
Hij ziet haar gezicht roder worden. Verlegenheid, schaamte. Omdat ze geil is, omdat hij haar geil maakt. Geil, een raar woord, een geil woord. Hij zegt het een paar keer hardop. Valerie vindt het ook een geil woord. Hij merkt het aan haar ademhaling.
‘Wat wil je Val?’
‘Stop hem erin.’
‘Zeg dat je wilt dat ik je neuk. Je wilt dat ik je neuk. Je mooie jurk, je make-up, alles zegt dat je zin hebt om klaar te komen, dat je wilt dat ik kom, dat ik je nog natter moet maken.’
‘Neuk me Ray, ik wil het.’

Het is geiler dan geil en het is genoeg. Hij stoot in haar en voelt de stof van haar string langs zijn lul schuren. Hij houdt haar vast en bekijkt haar en zichzelf in de spiegel. Valerie kreunt zacht en komt hem tegemoet.
Hij hijgt. ‘Niet doen, het gaat te snel.’
‘Sneller dan, ik wil het voelen.’ Haar ogen zijn wazig. Het gevoel van zijn handen om haar polsen, zijn bewegingen in haar, haar borsten in de spiegel. ‘Doe het Ray, spuit me vol.’
En het komt, snel. Hij probeert het tegen te houden en stopt met bewegen, maar het komt toch en hij duwt zijn mond tegen haar rug. Zijn lijf ontspant zich tegen dat van haar en hij laat haar los, doet een stap naar achteren. Valerie voelt het vocht zacht langs de binnenkant van haar benen lopen. Ze houdt haar jurk omhoog. In de spiegel kijkt ze naar Raymond. Hij grijnst met een blik in zijn ogen die ze nog niet van hem kent.
‘Even snel samen douchen?’
Ze schudt haar hoofd. ‘Ik veeg het wel even weg, het voelt lekker.’
Hij kreunt. ‘Stoppen nou hoor.’
Ondeugend kijkt ze hem aan, blij dat het gevoel weer terug is. ‘Niet sexy?’
‘Veel te sexy, jij in die jurk en dan weten dat …’
Voetstappen komen naar boven en Femke roept dat Milan haar pest. Raymond lacht en knoopt zijn badjas dicht. Valerie vlucht naar de badkamer. Ze wil het vasthouden. De warmte in haar lijf en wat ze nu voor Raymond voelt. Straks aan tafel zitten en dit weten zonder dat de anderen het weten. Zonder dat haar moeder het weet.

Show Buttons
Hide Buttons