De schaamte voorbij

Raymond is terug. Zonder voorwaarden. Het enige dat hij van haar vraagt is dat ze hem tijd geeft en haar opluchting is groot. Groter dan haar krenking om hoe hij haar vannacht behandelde. Onbewust wrijft ze langs haar polsen. Ze voelt nog de druk van zijn vingers. Hij wilde niet dat ze hem aanraakte. Ze betwijfelt of hij haar wel aan wilde raken, maar hij raakte haar wel. Haar benen verder uit elkaar tot het pijn ging doen, net zoals zijn bewegingen pijn gingen doen. Pijn ook toen hij van haar afrolde zonder klaar te zijn gekomen. Het was geen genot geweest. Voor haar niet, ook voor hem niet en het was vernederend. Toch was haar opluchting groter.

Haar opluchting is niet groter dan haar boosheid. Als hij terug is zonder voorwaarden, dan kan hij haar ook weer toegang tot de gezamenlijke rekening. Ze kan prima met geld omgaan. Dat heeft ze altijd gedaan en ze heeft hem nog nooit horen klagen.
Dat hij bij haar vader te rade is gegaan voelt als verraad. Nu wil haar vader precies weten waar ze het geld uit het fonds, uit haar fonds, voor nodig heeft. Ze heeft hem niet kunnen overtuigen.
Zonder voorwaarden. Het zal wat. Raymond doet dit om haar te straffen en om haar aan banden te leggen. Zonder geld is ze haar vrijheid kwijt en dat weet hij.
Het korte telefoontje van Zoë leidt haar niet af. Het maakt haar zelfs een beetje bozer. Natuurlijk wil ze nog een dag langer op de winkel letten. Zij heeft toch niets te doen, in tegenstelling tot haar vriendin die een interessant en spannend leven leidt met voldoende ruimte voor spontane uitstapjes. Valerie heeft die vrijheid niet meer, niet als ze elke aankoop met Raymond moet overleggen en elke stap die ze zet moet verantwoorden.
Ze vergeet dat Zoë die vrijheid zelden heeft doordat ze vast zit aan haar winkel en ze vergeet zelfs blij voor haar te zijn. Naast boos is ze ook nog eens jaloers.

Weer thuis gaat het zoals het de ochtend ook ging. Een zondag als alle andere en toch is alles veranderd. De manier waarop Raymond naar haar kijkt, haar vraagt waar ze is geweest. Ze voelt zijn wantrouwen als ze antwoord dat ze naar haar ouders is geweest en dat ze een stuk heeft gewandeld met haar vader. Ze doet de was, terwijl Raymond met Femke en Milan naar een animatiefilm kijkt. Ze zet chips en frisdrank op tafel als de film is afgelopen en begint vast aan het eten, drinkt samen met Raymond een glas wijn voor ze aan tafel gaan. Als Femke en Milan naar bed zijn zit ze met een boek naast Raymond terwijl hij naar studio sport kijkt. Ze wil praten, over het geld, over vannacht, maar weet niet goed hoe ze moet beginnen en houdt haar mond. Ze moet hem de tijd geven. Hij heeft het haar gezegd, maar wanneer weet ze wanneer hij genoeg tijd heeft gehad en alles weer wordt zoals het was.
‘Ik ga in bad en dan naar bed.’
‘Nee, wacht nog even.’
‘Waarom?’
‘Omdat ik dat prettig vind, het is nog vroeg.’
‘Ik ben moe.’
‘Nog tien minuten.’
Ze blijft zitten met haar boek op schoot en staart naar het scherm. Ze luistert naar het commentaar van al gespeelde voetbalwedstrijden. Het geluid van de zondagavond. Zoals alle zondagavonden.
Het is toch plotseling als hij de t.v. uitzet. Valerie vond het al stil. Ze hoorde zonder te horen. Nu is het pas echt stil.
‘Kom, we gaan naar boven.’
‘Je zegt net dat het nog vroeg is?’
‘Het is ook nog vroeg, ook wel een keer prettig. Ik moet morgen vroeg op.’
‘Ik wil nog in bad.’
‘Je hebt vanmorgen gedoucht en ik wil dat je me die doos laat zien.’
Valerie schrikt. Ze wil hem die doos niet laten zien. Het was haar geheim. Hij weet het nu, maar ze heeft niet gezegd dat ze het met hem wil delen. Dat is nooit haar bedoeling geweest. Hij zal het niet begrijpen en hij zal haar nog minder vertrouwen als hij de inhoud van de doos kent. Het is niets voor Raymond. Niets voor haar ook.
‘Ik wil de doos wegdoen, het is niets alleen nieuwsgierigheid. Ik hoef het niet te bewaren.’
‘Ik ben ook nieuwsgierig en je doet helemaal niets weg. Die spullen hebben een vermogen gekost als ik op de bankafschrijvingen af moet gaan.’
Hij doet de lichten al uit en Valerie voelt haar gezicht warm worden. Haar hele fantasie zit in die doos. Verhalen die zich in haar hoofd hadden gezet en tintelingen in haar buik veroorzaakten. Ze wil niet dat zijn beeld van haar nog meer verandert.
‘Toe Raymond, het was een fase, meer niet.’
‘Precies en ik wil weten hoe die fase eruit zag.’

In de slaapkamer verdwijnt ze in de douche. Ze wijst hem waar de doos staat, maar Raymond gaat op het bed zitten.
‘Ik wacht wel, ik wil dat je me alles laat zien.’
Ze komt terug en kijkt hem smekend aan.
‘Het betekent niets Ray.’
‘Dan kun je het me ook laten zien.’
Ze zucht, opent haar kast en trekt de kartonnen doos achter haar jurken vandaan. Raymond trekt zijn wenkbrauwen op. Geen schoenendoos, zoals hij had verwacht. Het is een stevige doos. Valerie moet hem speciaal gekocht hebben. Misschien niet voor dit doel, maar toch.
‘Jemig Val. Je bent wel los gegaan zeg.’
Haar gezicht wordt nog warmer.
‘Dat is het niet, het meeste zit nog in de verpakking. Ik was alleen nieuwsgierig.’

Ze kijkt hem niet aan als ze de deksel eraf haalt en de doos naar hem toe schuift.
‘Nee, ik wil alles zien, leg maar op het bed.’
Valerie schaamt zich en ze wordt tegelijk boos. Hij wil dat ze zich schaamt. Alle spullen, gekocht in een opwelling en het meeste ongebruikt. Ze durfde het niet en nu ze de spullen een voor een op het bed legt begrijpt ze steeds minder waarom ze ooit dacht dat ze het nodig had.
Raymond kijkt en wacht tot ze alles uit de doos heeft gehaald. Ze heeft niet gelogen. Het meeste zit inderdaad nog in de verpakking, maar het is minder onschuldig dan hij had verwacht. Haar nieuwsgierigheid was blijkbaar enorm.
‘Wat heb je wel gebruikt?’
‘Dat maakt niet … Nee! Je wilt dat ik me schaam, dat is gelukt, die spullen kunnen weg. Ik hoef ze niet!’
Raymond pakt de kleine, roze vibrator, draait aan het wieltje en kijkt Valerie aan.
‘Deze? Is dat prettig, die trillingen? Waar?’
Hij duwt de top tegen zijn been, draait het wieltje verder. De vibrator maakt een hard, zoemend geluid.
‘Ja, ik kan me voorstellen dat dat prettig is en deze? Waar zijn die voor? Ze zitten niet meer in de verpakking, dus ik neem aan dat je ze gebruikt hebt, moet je die inbrengen? Hoe is dat?’
Valerie kijkt naar de zilverkleurige balletjes in zijn hand. De vibrator zoemt werkeloos op het bed. Hij pakt de dobbelstenen en leest de teksten. ‘Trek uit … shirt. Zuig … tepel. Streel …’
Hij pakt de dildo die nog in de verpakking zit. ‘En deze Val, waarom heb je deze niet geprobeerd? Te groot naar je zin of misschien te klein?’
‘Hou op!’ Ze staat op, kijkt hem aan. ‘Het is genoeg zo, ik weet niet wat je me wilt laten voelen, maar het is je gelukt oké! Ik weet niet wat ik nog moet zeggen om …’
‘Wat voel je dan? Ben je opgewonden, geil? Heb je dit aangehad? Wanneer? Voor wie?’
In zijn hand ligt het slipje zonder kruis.. ‘Hoe voelde het toen je aan had. Je hebt het gedragen, wanneer was dat?’
‘Ja Raymond, ik heb het gedragen. En het was spannend oké! Het was voor niemand en niemand behalve ikzelf wist er van, maar het was spannend en ik werd er opgewonden van, geil. Is dat wat je wilt horen!?’
‘Ik wil niet dat je zegt wat ik wil horen. Ik wil dat je me vertelt hoe het was.’
‘Dat zeg ik!’
‘En wanneer was dat?’
‘Ik wil daar niet over praten! Het is niet belangrijk.’
‘Wanneer Valerie?’
‘Weet ik veel, een tijd geleden. Ik heb het aangetrokken, in huis. Het gaf een apart gevoel, maar jij was er niet, jij …’
‘Wie was er wel?’
‘Niemand! Alleen de aannemer, bouwvakkers. Ik deed het niet voor hen, het was voor mij oké. Niet voor jou en voor niemand anders, alleen voor mij!’
‘Ik wil dat je het voor mij doet.’
Valerie valt stil, kijkt hem aan. ‘Je wilt dat ik het voor jou doe? Hoe?’
‘Ja, deze kleding. Andere kleding. Ik wil dat je het voor mij draagt en ik wil het weten. Ik wil dat je dit soort kleding voor mij koopt en …’
‘Ik heb geen geld om kleding te kopen.’
‘Samen, ik help je uitzoeken, wat ik mooi vind, sexy en geil. En ik wil zien hoe je die vibrator gebruikt. Je gooit het niet weg. We gaan het gebruiken, samen.’
‘Je bent gek. Dat wil ik niet.’
‘Maar ik wil het wel en jij wilt het ook, je schaamt je ervoor, maar je wilt het ook. Jij en ik Val, vanaf nu zijn al je fantasieën en verlangens van ons samen. Niet van jou alleen.’
‘Je bent gek! Er valt met jou niet te praten. Je wilt me alleen maar straffen. Ik wil het niet hoor je! Je zoekt het maar uit met je rare ideeën en dat idiote speelgoed. Ik hoef het niet. We hebben dat niet nodig!’

Raymond kijkt naar de deur die met een zachte bons achter haar dichtvalt. Hij ziet dat ze zich schaamt en dat ze had verwacht dat hij anders zou reageren. Ze wil dat hij anders zou reageren, maar hij is nieuwsgierig. Die kleding, de spullen. Het idee dat zij ze heeft gedragen, heeft gebruikt. Het doet iets in zijn lijf.
Ze hoeft zich niet te schamen. Het is geil, sexy en hij wil dat ze het voor hem doet, zonder fantasieën aan mannen zonder gezicht. Ze is zijn vrouw en het wordt tijd dat ze zich weer zo gaat gedragen.

Show Buttons
Hide Buttons